19 Ιουλίου 2026
ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΩΝ ΑΓΙΩΝ ΚΑΙ ΘΕΟΦΟΡΩΝ ΠΑΤΕΡΩΝ ΤΗΣ
Δ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΚΗΣ ΣΥΝΟΔΟΥ
Και
ΠΑΝΤΩΝ ΤΩΝ ΕΠΤΑ ΣΥΝΟΔΩΝ
Συνόδοις επτά η Χριστού Εκκλησία ως εν επταριθμοις εκφράζεται στύλοις
Κοντάκιο
«Τῶν Ἀποστόλων τὸ κήρυγμα, καὶ τῶν Πατέρων τὰ δόγματα τῇ Ἐκκλησίᾳ μίαν τὴν πίστιν ἐκράτυνεν· ἣ καὶ χιτῶνα φοροῦσα τῆς ἀληθείας, τὸν ὑφαντὸν ἐκ τῆς ἄνω θεολογίας, ὀρθοτομεῖ καὶ δοξάζει, τῆς εὐσεβείας τὸ μέγα μυστήριον».
ΔΙΔΑΣΚΑΛΙΑ
Πατρός Νικολάου Μαυρομμάτη
Αθήνα, 16 Ιουλίου 2017
Σήμερα έχουμε μια φοβερή ημέρα, θα προσπαθήσουμε να προσεγγίσουμε όσο μπορούμε, όσον εις την υμετέραν δύναμιν.
Έτσι, τώρα ας ξεκινήσουμε με αυτό που μου ήρθε στην σκέψη.
Λοιπόν, λέει εδώ στο Ευαγγέλιο ο Χριστός μας:
Δεν ήρθα, λέει, να καταλύσω τον νόμο ή τους Προφήτας, αλλά πληρώσαι, να τους δώσω συμπλήρωμα, νόημα.
Όποιος λύσει μία των εντολών τούτων των ελαχίστων και διδάξει ούτως τους ανθρώπους, ελάχιστος κληθήσεται.
Αλλά πριν από αυτό λέει:
Ο ουρανός και η γη θα παρέλθουν, αλλά γιώτα ένα...
Το γιώτα είναι το μικρό Ι. Το μεγάλο Ι ήταν το η. Αυτά τα Ι και τα Ο και τα Ου προηρθανε σε εμάς, στη γλώσσα τη δική μας, από την προφορά.
Ήτανε το Ο και ήτανε και το μακρό, οταν κράταγε, το Ο ήταν Ω- ωμέγα.(...)
Ακούστε τώρα
Είναι νόμος η γυναίκα να γεννάει το παιδί. Είναι νόμος. Και ο άντρας έχει τους δικούς του νόμους. Και συζυγία λέγεται ανδρόγυνο.
Έλα τώρα που το κάνουμε εμείς και θέλουμε να διαλέξουμε και γίνεται ελάχιστος γίνεται. (...)
Δηλαδή. Είδες τι λέει εδώ. Αν είχαν διδαχτεί...Θέλεις να είσαι ελάχιστος; Να είσαι ελάχιστος.
Ο νόμος λοιπόν αφορά ας πούμε τη νομοτέλεια.
Νομοτελειακά αυτό άμα το αφήσω θα πέσει κάτω, δεν μπορεί να πέσει απάνω πως θα γίνει. Υπάρχει νομοτέλεια.
Ο ανήρ γεννά η γυνή τίκτει. Έτσι λέγανε οι πρόγονοι μας. Υπάρχει μια νομοτέλεια.
Πως θα τα αλλάξεις;
Λοιπόν.
Η ημέρα είναι μεγάλη και σπουδαία. Η εκκλησία μας γιορτάζει τους Πατέρες σήμερα την Κυριακή, βάζει μια Κυριακή μέσα στον Ιούλιο. Από τις 13 και μετά.
Την Κυριακή τους γιορτάζει τους Πατέρες, που θα μαζευτούμε όλοι στην Εκκλησία. Τους Πατέρες που συνεκροτησαν τις Οικουμενικές Συνόδους.
Αλλά ιδιαίτερα τους Πατέρες της Δ Οικουμενικής Συνόδου.
Γιατί το βάζει αυτό; Να κάνουμε μία ανάμνηση.
Την εποχή του αυτοκράτορα Θεοδοσίου του Β' του μικρού, από το 408 ως το 450, γιού του Αρκαδίου, ο οποίος Αρκάδιος ηταν από το 395 μέχρι το 408 και μετά την πήρε ο γιός του, συνέβη το εξής γεγονός.
Ένας ιερομόναχος ονόματι Ευτυχής έγινε αρχηγός αιρέσεως, λέγοντας και υποστηρίζοντας ότι ο Κύριος ημών Ιησούς Χριστός είχε μία φύση και μία ενέργεια. Εξαιτίας αυτής της κακοδοξίας του, ο Ευτυχής καθαιρέθηκε από τον Πατριάρχη Κωνσταντινουπόλεως Βλαβιανό και από τους άλλους Ορθοδόξους.
Αλλά εκείνος μετά την καθαίρεσή του δεν έπαυσε να διδάσκει τον λαό με την κακοδοξία και να ραδιουργεί εις βάρος της Εκκλησίας, έως ότου ο Θεοδόσιος πέθανε.
Χρησιμοποιούσε δε μάλιστα και βοηθούς του στις ραδιουργίες τους αθεόφοβους ευνούχους.
Τι κάνανε .Μέσα στο παλάτι πηγαίνανε πολλοί και λέγανε : "εμένα ευνούχησέ με, θέλω αυτή τη θέση". Δηλαδή τη θέση να υπηρετεί, να διακονεί για να τρέφεται και να παίρνει το μισθό του.
Αυτούς λοιπόν τους ευνούχους, τους αθεόφοβους - δεν φοβόντουσαν Θεό. (...)
Μετά τον Θεοδόσιο ήρθε στην εξουσία ο Μαρκιανός και η Πουλχερία. Και με την πρωτοβουλία των αυτοκρατορων, όπως με την πρωτοβουλία του Αγίου Κωνσταντίνου του Μεγάλου, έγινε η Τετάρτη Οικουμενική Σύνοδος στη Χαλκηδόνα. Πόλη που βρίσκεται απέναντι από την Κωνσταντινούπολη.
Στη Σύνοδο πήραν μέρος 630 Πατέρες. Οι οποίοι καταδίκασαν την κακοδοξία του αιρεσιαρχη Ευτυχίου τον μονοφυσίτισμό και διατύπωσαν το ορθόδοξο δόγμα.
Επειδή όμως οι αιρετικοί δεν πείθονταν από τον τρόπο που τους αντιμετώπισαν...
Στην Α Οικουμενική Σύνοδο επείσθηκαν γιατί υπήρχαν ας πούμε αυτοί οι ογκολιθοι, ο Άγιος Σπυρίδωνας που πιάνει το κεραμίδι.
Τι δεν καταλαβαίνεις;! Τακ, το σφίγγει το κεραμίδι, πέφτει κάτω νερό, μένει χώμα μέσα του και πάνω βγαίνει φωτιά.
Να πως είναι η Αγία Τριάδα!
Υπήρχε ο ογκόλιθος Άγιος Νικόλαος που αυτός δεν χρησιμοποίησε τίποτα παρά μόνο ένα χαστούκι. Παπ! Ένα χαστούκι ας πούμε. Και στο μεταξύ τον έβαλε φυλακή ο Άγιος Κωνσταντίνος, επειδή διατάραξε την Οικουμενική Σύνοδο τον Άγιο Νικόλαο και την ημέρα το πρωί που τον ανοίξανε για να τον βγάλουν έξω , αυτός βρέθηκε με ένα Ευαγγέλιο στα χέρια. Και καθόταν έτσι με το Ευαγγέλιο. Τον βρήκανε και διερωτηθηκαν πού βρέθηκε το Ευαγγέλιο!
Δηλαδή, μας έδειξε ότι ο Θεός επικρότησε τον Άγιο Νικόλαο που βάρεσε χαστούκι στον άλλον.
Τον επικρότησε και σαν να επικρότησε και τη γνώμη του Αγίου Νικόλαου. Όχι μόνο το χαστούκι αλλά και την Ορθόδοξη γνώμη. Μέσα στο κελί του βρέθηκε με ένα Ευαγγέλιο.
Πώς πηγαίνει ο Πατριάρχης μας μέσα στον Πανάγιο Τάφο και χωρίς φωτιά βγαίνει με φωτιά έξω...
Έτσι ακριβώς πηγαίνει και ο Άγιος Νικόλαος με Ευαγγέλιο στα χέρια.
Επειδή δεν επείθοντο, ούτε οι μεν ούτε οι δε, συμφωνήσαν επειδή όλοι αγαπούσαν την Αγία Ευφημία- καλή φήμη.
Την αγαπούσαν την Αγία Ευφημία, πήραν τα γραπτά τους κείμενα - γιατί μιλήσαν στη Σύνοδο και με γραπτά - κρατηθήκανε πρακτικά τι είπε ο ένας τι είπε ο άλλος και της τα βάλανε στη μέση της Αγίας στην λάρνακα, όπως ήταν το σκήνωμα της Αγίας Ευφημίας της τα ακουμπήσανε δεξιά και αριστερά. Κάνανε ολονύκτια προσευχή στον Χριστό μας..
Γιατί, περιμένουμε το θαύμα. Για μας στη ζωή μας είναι φυσικό πράγμα, είναι φυσικό πράγμα το θαύμα. Δεν είναι αφύσικο.
Μα περιμένουμε; Βέβαια περιμένουμε.
Τι, μονοφυσίτης είναι ο Θεός;
Θέλει να διδάξει και σε μένα το θέλημα το δικό μου. Πες μου τι θέλω γιατί εδώ πέρα γίνεται κομφούζιο.
Ανοίξαν την λάρνακα την άλλη ημέρα το πρωί, ο τόμος των κακοδόξων, των αιρετικών, των μονοφυσιτών ήταν στα πόδια της Αγίας Ευφημίας και ο άλλος ήταν στο στήθος της απάνω. Ο τόμος της αληθείας των ορθοδόξων.
Λοιπόν και με αυτόν τον τρόπο εστηρίχθηκαν και διαβεβαιώθηκαν- όπως ο Θεός πάντα διαβεβαιώνει, με πολλούς τρόπους την παρουσία Του και την αγάπη Του και την αλήθεια Του..Στους φίλους Του, στους ανθρώπους, στη γη, στην οικουμένη, σε όλους αυτούς.
Και έτσι δοξάσαμε λέει το Θεό που καθημερινώς επιτελεί επιστροφή των πεπλανημένων στην αλήθεια και ωφέλεια πολλών.
Αυτή ήταν η Τέταρτη Οικουμενική Σύνοδος.
Να πάμε και στην Πέμπτη, γιατί αναφέρεται, γιατί είναι η συνέχεια της Τετάρτης Οικουμενικής Σύνοδος.
Κατά την εποχή της βασιλείας του Αυτοκράτορα Ιουστινιανού, του Μεγάλου, του Ιουστινιανού που έφτιαξε την Αγία Σοφία, το 527 με το 565 - ήτανε γύρω στα 65 χρόνια μετά από την Πρώτη Οικουμενική Σύνοδο.
Πατριάρχης ήταν ο Κωνσταντινουπόλεως Άνθιμος, ο Α, ο οποίος ήταν αιρετικός και συγκεκριμένα μονοφυσίτης. Αυτός προηγουμένως ήταν επίσκοπος Τραπεζούντος.
Όταν εκλέχτηκε πατριάρχης Κωνσταντινουπόλεως, μετακινήθηκε από την Τραπεζούντα στην Κωνσταντινούπολη.
Επειδή ο Άνθιμος ήταν αιρετικός, εκθρονιστηκε από τους Ορθόδοξους και Πατριάρχες των άλλων Πατριαρχείων και από τον τότε Πάπα Ρώμης τον Αγαπητό. Ακόμη δεν είχε γίνει το σχίσμα. Και χειροτονήθηκε αντί αυτού ο Πατριάρχης αγιότατος ο Μηνάς.
Ο οποίος ήταν ιερέας της Εκκλησίας της Κωνσταντινουπόλεως και ήταν διάκονος, διάκονος σαν ιερέας, διακονούσε τον Σαμψών τον Ξενοδόχο στο νοσοκομείο και τον ξενώνα που είχε ο Άγιος Ανάργυρος Σαμψών ο Ξενοδόχος.
Διακονούσε και ο ιερέας εκεί, πήγαινε και διακονούσε.
Με αφορμή το γεγονός της απομακρύνσεως του αιρετικού Πατριάρχη Ανθίμου από τον Πατριάρχικο θρόνο ξεσηκώθηκαν ο Σεβηρος και ο Πέτρος άνθρωποι κυριαρχημένοι από κάθε αίρεση που συνιστούσαν και μάλιστα τα βλάσφημα δόγματα του Ωριγένους.
Για το λόγο αυτό ο Ιουστινιανός συνεκάλεσε στη Κωνσταντινούπολη την Πέμπτη Οικουμενική Σύνοδο στην οποία πήραν μέρος 165 Άγιοι Πατέρες με τον αγιότατο Πατριάρχη Μηνά.
Η σύνοδος αυτή αναθεμάτισε τους μονοφυσίτες Σεβηρο και Πέτρο και τους ομόφρονες τους και τις κακοδοξίες του Ωριγένη.
Εδω δημιουργήθηκε ο όρος μονοφυσιτισμός και από εδώ και ο όρος μονοενεργητισμός. Δηλαδή μία ενέργεια, μία ενέργεια. Οι μονοεργίτες και οι μονοθελίτες, οι μονοφυσίτες.
Λοιπόν, τι σημαίνει αυτό για εμάς; Επειδή έχουμε την εορτή του Αγίου Πνεύματος και επειδή είναι Άγιο Πνεύμα γι' αυτό βάζει η Εκκλησία μας αυτές τις Συνόδους- Πνεύμα ο Θεός.
Πώς την πατήσανε ο πάπας και οι παπικοί ότι το σώμα δεν έχει καμιά αξία, έχει αξία μόνο η ψυχή ..
Επειδή παιδιά διάγουμε την περίοδο του Αγίου Πνεύματος και επειδή πιθανόν να μπει μέσα μας ο διάολος ότι δεν ασχολούμαστε με το σώμα και τις ενέργειες και τα θελήματα του σώματος. (.. )
Ρε παιδιά ο Θεός έχει ανάγκη να πει ρε παιδιά να κάτσω να ξεκουραστώ; δεν το έχει ανάγκη... Το έχει ανάγκη ο άνθρωπος, ο Θεός το ξέρει .
Ο ίδιος ο Χριστός είπε "σταματήστε αρκετή η κακία , καθίστε"
Ο Χριστός μας, ο Θεός, έχει ανάγκη να πάει κάπου να μπορεί να κάνει διακοπές να ξεκουραστεί; Δεν το έχει ανάγκη.
Εμείς όμως το έχουμε ανάγκη.
Και γι' αυτό είπε ο Χριστός μας, δεύτε υμείς κατιδίαν εις έρημον τόπον και αναπαύεστε επί λίγον.
Εκτός εάν κάνεις γύρω σου την ερημιά και αναπαυεσαι πολύ. Συνέχεια. Γιατί δεν βλέπεις κανένα χέρι βοηθείας.
Μ' άλλα λόγια αυτή η αίρεση αφορά σήμερα όλους μας.
Αυτό δηλαδή έρχεται, είναι η απαξίωση του ανθρώπου. Η απαξίωση των ανθρώπων και των νομοτελειακά δεδομένων από το Θεού αναγκών.
Και εδώ έρχονται οι Πατέρες οι Άγιοι, που εμείς είμαστε επιρρεπείς και που δεν καταλαβαίνουμε, και που κι εγώ σήμερα μετά από 31 χρόνια χωρίς να εντρυφήσω σε διδασκαλίες και βιβλία κλπ., εν Αγίω Πνεύματι που ζούμε και παλεύουμε, έλα να μάθεις τι σημαίνει να υπερασπιστείς και τα ανθρώπινα και τα θεία. Και τα θεία και τα ανθρώπινα.
Τέλειος Θεός και τέλειος άνθρωπος.
Ελάτε να συμμορφωθούμε.
Ο Θεός έγινε σύμμορφος άνθρωπος, συμμορφώθηκε με τα ανθρώπινα και κάλεσε εμείς να συμμορφωθούμε με τα θεία.
Πώς; Με την επίγειο πορεία του Χριστού μας πάνω στη γη.
Ελάτε να συμμορφωθούμε ο ένας και ο άλλος. Ελάτε να συμμορφωθούμε. Αυτό το λέει και ο Χριστός για τον εαυτό του.
Ελάτε να συμμορφωθούμε.
Δηλαδή το λέει σε εμάς, εγώ να γίνω άνθρωπος και εσείς να συμμορφωθείτε με το πέρασμα το δικό μου, πως διάγει ένας Θεός επί της γης. Όπως ο Χριστός.
Γι' αυτό λένε και πολλοί Πατέρες όταν μας δοθεί ένα δίλημμα μπορούμε κάλλιστα να πούμε:
" Αν ήταν ο Χριστός στη θέση μου τι θα έκανε; Τι θα έκανε σε αυτή την περίπτωση;"
Κι έτσι έχουμε πάντα την σωστή ενέργεια, την θεανθρώπινη ενέργεια. Και βάζουμε θεανθρώπινη γιατί πρώτα ο Θεός που θα μπορέσουμε και θα κάναμε εμείς και θα κάνουμε στη ζωή μας.
Έτσι αυτές οι δύο Οικουμενικές Σύνοδοι που οι Άγιοι Πατέρες εδογμάτισαν μας έδειξαν, υπόδειξις δρόμου σωτηρίας
Γιατί ο προτεστάντης που δεν κοινωνεί σώμα και αίμα αρνείται τη θεία του ύπαρξη και καταγωγή και την ανθρώπινη. Ότι είναι αναγκαία όλα αυτά μαζί.
Λοιπόν επειδή διάγουμε την περίοδο του Αγίου Πνεύματος και επειδή μας είπε ο Χριστός μας: Πνεύμα ο Θεός και τους προσκυνούντες Αυτόν εν Πνεύματι και Αληθεία δει προσκυνειν.
Και μπορεί εμείς να πούμε:
" Έλα τώρα, που ο Θεός ασχολείται με τις διακοπές σου, έλα τώρα που ασχολείται ο Θεός ας πούμε με την κοιλιά σου, άστα αυτά τώρα !"
Δεν ασχολείται;! Ασχολείται με όλα, και ο ίδιος σας μην τα έχει ανάγκη. Ερχόμενος επί της γης τα είχε ανάγκη γι' αυτό τους έλεγε:
"- Ησυχάστε τώρα ".
Γι' αυτό την κοπάναγε και έφευγε γι' αυτό έτρωγε όπως έτρωγε και γι' αυτό τάισε με ό,τι τάισε τον κόσμο.
Φανταστείτε ας πούμε στην αντίληψη τη δυτική ή στην αντίληψη του Βούδα κλπ..
Ποιος άλλος ασχολείται;
Και ο Χριστός μας στο γάμο στην Κανά της Γαλιλέας δεν έκανε κρασάκι το νερό;
Σου λέει πως γίνεται, γάμος χωρίς κρασάκι τώρα; Δεν γίνεται.
Έλεγε αυτό είναι ανθρώπινο, αφήστε τα αυτά τώρα, ελάτε να πάμε στους ουρανούς απανω, να μας αγγίξουν τα Χερουβείμ και τα Σεραφείμ;
Έρχονται κάποιοι και λένε δεν την θέλω την Εκκλησία.
Λέω στην Εκκλησία είναι ο ιδρώτας μας, στην Εκκλησία είναι το θυμίαμά μας, στην Εκκλησία είναι η αντοχή μας, είναι το σχολείο μας, είναι η τάξη μας, είναι το θρανίο.
Η Εκκλησία είναι ο αγώνας μας.
Και να μας χαρίζει ο Θεός ποιμένες γιατί μας λείπει, μας λείπουν ποιμένες.
Αυτό γιορτάζουμε και σήμερα, οι ποιμένες καθοδηγούν, δεν είναι μόνο πνευματοφόροι. Δεν ήταν μόνο σοφοί αλλά και καθοδηγούσαν τον κόσμο κάθε φορά που μπορούσε να εκτραπεί με τον α ή β τρόπο.
Και η εκτροπή αυτή είναι ολέθρια , είναι θάνατος, είναι θάνατος.
Βλέπεις το παιδί σου να σταυρώνεται- και λέω το παιδί σου γιατί είναι το μόνο φίλτρο δυνατό της αγάπης του γονιού προς το παιδί. Τι να σας πω άλλο τώρα ;
Βλέπεις τον αδελφό σου να σταυρώνεται όταν φτάσεις στην αγάπη αυτή του Χριστού που είναι γενική και καθολική, βλέπεις να σταυρώνεται κάτω, να σπαράσει, να διαλύεται. Και μόλις του φύγει ο εμετός να ξανατρώει αυτό που του προξένησε τον εμετό για να ξανασυνεχίζει τον εμετό.
Να ξαναρχίζει και δεύτερη σταύρωση και αυτό είναι οδυνηρό.
Γι' αυτό ακριβώς οι Πατέρες μας μάς προφύλαξαν από αυτή την κατάσταση και τους γιορτάζουμε και είναι τιμή και καμάρι.
Είναι οι Ποιμένες μας!
Όσον αφορά το Ευαγγέλιο, το Ευαγγέλιο που διαβάσαμε έχει τρεις ενότητες.
Το Άγιο στόμα του Χριστού μας με τις αλήθειες, τις οποίες και εγώ σκύβω πρώτη φορά μετά από 31 χρόνια και σκύβω και τις βλέπω .
Η μία ενότητα.
Είπε ο Χριστός μας στους μαθητές Του:
Εσείς είσαστε το φως του κόσμου δηλαδή κουβαλάμε την αλήθεια.. Την αλήθεια καθαρισμένη, πεντακάθαρη. Με λόγο, με μαρτυρία.
(...)
Λοιπόν οπότε μας λέει εσείς να λάμπετε αυτό το φως μπροστά στους ανθρώπους για να δούνε- προσέχτε ορθοδοξία, ορθοπραξία - για να δούνε τα καλά σας έργα και να δοξάσουν τον Πατέρα ημών Τον εν τοις ουρανοις.
Η μία ενότητα που μας έρχεται και μας λέει ότι φως τα προστάγματά μου επί της γης.
Λέμε στην προηγιασμένη λειτουργία ότι φως τα προστάγματά μου επί της γης.
Εμείς είμαστε φως και το φως έχει πράξη, έργο, λόγο.
Η δεύτερη παράγραφος :
Μη νομίζετε ότι ήρθα να καταλύσω τους νόμους ή τους προφήτας, δεν ήρθα να τους καταργήσω αλλά να τους δώσω νόημα.
Ένα νόημα που μου έχει καρφωθεί από πολλά χρόνια μέσα στο μυαλό μου.
Λέει κάνανε κόλυβα και οι αρχαίοι. Ναι, κάνανε κόλυβα και οι αρχαίοι, με τι νόημα τα κάνανε εκείνοι, με τι νόημα τα κάνουμε εμείς; Τα κάνανε και τα πετάγαν στους αγρούς και τρώγανε και αυτοί για να κάνουνε καλές σπορές .
Μας θυμίζει τον σπόρο στην Ανάσταση, την οποία βιώνουμε. Ο σπόρος, εάν δεν πέσει..
Δηλαδή η Ανάσταση είναι προϊόν θυσίας, εάν δεν περάσεις από τον σταυρό, δεν βλέπεις Ανάσταση. Και εμείς εδώ σταυρωνόμαστε. Οι την οδόν την στενή βαδίσαντες και σφαγιασθεντες ωσπερ άρνες.
(..)
Και μετά μας λέει ότι δεν ήρθα να καταργήσω, αλλά να δώσω νόημα και πληρότητα και τελειότητα μέ το να εντέλομαι αυτά σε εσάς. Εντέλομαι.
Τέλος είναι και το τέλειο. Τέλος είναι και το τέλειο.
Και μας λέει αυτό ότι δεν μπορείτε να τα καταργήσετε.
Γιατί αν τα καταργήσεις, η τρίτη παράγραφος λέει, θα γίνεις ελάχιστος.
Εάν ποιήσει και διδάξει αυτά κάποιος και τα κάνει, αυτός Μέγας θα κληθήσεται, θα ονομάζεται στη Βασιλεία των Ουρανών. Βασίλειος ο Μέγας, Αθανάσιος ο Μέγας, Αντώνιος ο Μέγας, Πορφύριος ο Μέγας, Παΐσιος ο Μέγας, Δημήτριος ο Μέγας. Είναι όλοι μεγάλοι!
Και το αποστολικό ανάγνωσμα λέει. Παιδί μου αυτά που σε δίδαξα είναι αξιόπιστα.
Και ο Θεός θα στα βεβαιώνει αυτά.
Εσύ κοίταξε με την προσωπική σου μαρτυρία την επιβεβαίωση που σου δίνει ο Θεός, να την επιβεβαιώνεις με τα λόγια που διδάσκεις, να την επιβεβαιώνεις και με τις πράξεις σου όπως σου τα επιβεβαίωσα.
Δηλαδή εγώ σε δίδαξα και εσύ θα διδάξεις. Ο Θεός σου τα επιβεβαιώσε και εσύ θα τα επιβεβαιώσεις.
Λοιπόν, για να φροντίζουν και οι άλλοι να πρωτοστατούν σε καλά έργα.
Ποια είναι τα καλά και χρήσιμα έργα; Είναι δηλαδή μια επεξήγηση ή ένας τρόπος υπόδειξης του να είμαστε φως. Έτσι δεν είπε το Ευαγγέλιο; Να είμαστε φως.
Πώς θα είμαστε φως;
Όταν μωράς ζητήσεις και γενεολογίας και ερεις και μάχας νομικάς περιΐστασο. Εισιν γαρ ανωφελείς και μάταιοι.
Περιΐστατο σημαίνει περιΐσταμαι.
Πήγαινε πιο μακριά να σταθείς. Πήγαινε, περιΐστασο. Να πας πιο μακριά να κάτσεις.
Να μην πάς κοντά και λαμβάνεις και μέρος. Να μην πάς κοντά και λαμβάνεις μέρος.
Δηλαδή αυτά είναι τα καλά και χρήσιμα για τους ανθρώπους.
Ποια; Να αποφεύγεις τις ανόητες αναζητήσεις, γενεαλογικούς καταλόγους.
Λοιπόν ο έχων ώτα ακούειν ακουέτω και να ασχοληθούμε και με τα ανθρώπινα και με τα θεία.
Τα ανθρώπινα να τα συμμορφώσουμε με τα θεία και τα θεία να τα συμμορφώσουν με τα ανθρώπινα δηλαδή με τον Χριστό.
Τη 20η Ιουλίου η
ΩΣ ΕΙΣ ΟΥΡΑΝΟΝ ΠΥΡΦΟΡΟΣ ΑΝΑΒΑΣΙΣ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΕΝΔΟΞΟΥ ΠΡΟΦΉΤΟΥ ΗΛΊΟΥ
.jpeg)
Αθήνα, 20 Ιουλίου 2014
Και τώρα ερχόμαστε στον μεγάλο Προφήτη άγιο, τον Προφήτη Ηλία. ΄
Πρώτα απ’ όλα να πούμε ότι προφήτης, δηλαδή το προφητικό χάρισμα, είναι κατά βάση το ελεγκτικό. Ελέγχω τον εαυτό μου, που βρίσκομαι. Με το βάπτισμα μας παίρνουμε το προφητικό, το ιερατικό και το βασιλικό αξίωμα χάρισμα, δωρεάν. Το ιερατικό είναι να δίνουμε έργα ιερά και άξια στους ανθρώπους και στον εαυτό μας. Όχι να ανοσιουργούμε στον εαυτό μας και στους άλλους αλλά να ιερουργούμε, να δίνουμε ιερά έργα.
Κατά δεύτερον, όταν έχεις μέσα σου τους καρπούς του Αγίου Πνεύματος κυριαρχείς στην αρρώστια, στην ηλιθιότητα, στα πάθη και τότε είσαι βασιλιάς, το βασιλικό αξίωμα δηλαδή.
Και το τρίτο, το προφητικό, είναι ότι μπορείς να ελέγχεις ανά πάσα στιγμή κατά πόσο είναι ορθόδοξα αυτά που κάνεις ή αρχίζεις να ολισθαίνεις και να γίνεσαι ανορθόδοξος, γίνεσαι σκληρόκαρδος.
Γιατί, το να ξεφύγεις είναι πολύ εύκολο. Είναι σαν να περπατάς απάνω σε ένα τεντωμένο σχοινί. Εάν πέσεις απ’ τη μία μεριά καραδοκεί η ηλιθιότητα και από την άλλη μεριά καραδοκεί η ακολασία. Πρέπει να κρατάμε την ισορροπία αυτή που είναι η ορθόδοξη πίστη μας. Ειδάλλως η πίστη μας – έστω και αρχιερέας να είσαι η δεσπότης- μπορεί να γίνει ηλίθια, να ρέπει προς την ηλιθιότητα ή την ακολασία.
Συναξαριο
Ο Προφήτης Ηλίας εμφανίζεται για να ελέγξει επί βασιλέως Αχάαβ τον βασιλιά ο οποίος παντρεύτηκε την Ιεζάβελ. Είχανε χωριστεί οι Εβραίοι, είχανε χωριστεί σε δώδεκα φυλές. Οι δέκα φυλές πήγανε μετά τον Σολομώντα με τον υπασπιστή του και οι άλλες δύο φυλές πήγαν με τον Ιούδα, που ήταν γιός του Σολομώντα ο οποίος και ήταν και κάτοχος του θρόνου. Οι δέκα φυλές εξαφανίστηκαν, διαλύθηκαν - αν και περισσότερες - και μείνανε οι δύο φυλές του Ιούδα, το βασίλειο του Ιούδα. Που προήρθε από τον Δαβίδ και γεννήθηκε και ο Χριστός μας απ’ την Παναγία μας.
Τότε στον διχασμό αυτό εμφανίστηκε ο Προφήτης γιατί η Ιεζάβελ προέτρεψε τον άντρα της να πάρουν την πίστη των γειτόνων της Βαβυλώνας, την πίστη του Βάαλ.
Να ξέρετε ότι ο Βάαλ ήταν ο Ηρακλής των αρχαίων Ελλήνων, γιατί οι Έλληνες δίνανε και θεότητες, μόνο που αυτοί τις αλλάξανε και τις κάνανε στα μέτρα τα δικά τους.
Είχανε ένα ρόπαλο, μετά τον χωρίσανε και κάνανε θηλυκή θεότητα, την Αστάρτη που ήτανε θεά της γονιμότητας, του πολέμου, της ανδρείας κλπ. Και κάνανε και την Αστάρτη που την παρομοιάζανε οι Έλληνες και ο Ηρόδοτος και ο Στράτων και ο Πλούταρχος με τη θεά Αφροδίτη. Και ξαφνικά πάει ο προφήτης Ηλίας μπροστά στον βασιλιά και τον ελέγχει χωρίς να φοβηθεί. Και του λέει « Ορκίζομαι στον Θεό τον ζώντα, ζει Κύριος ο Θεός των δυνάμεων, ο Θεός Ισραήλ, ω παρέστην ενώπιον αυτού, ει έσται τα έτη ταύτα δρόσος και υετός, ότι ει μη διά στόματος λόγων μου». Δηλαδή, ο Θεός ζει, δεν πέθανε με το να τον αλλάξεις εσύ και να κάνεις Θεό τον Βάαλ ή την Αστάρτη.
Και αυτό θα στο αποδείξω ως εξής: Δεν θα πέσει στην χώρα αυτή δρόσος και βροχή ώσπου να το ζητήσω εγώ. Δεν είπε ούτε τρία χρόνια ούτε τίποτα.
Αυτή η αιφνίδια εμφάνιση του Προφήτη αποσκοπεί στο να καταστήσει εμφανή την θεία οικονομία και την άμεση επέμβαση του Θεού στην ιστορία του ανθρώπου.
Η Ιεζάβελ οργίστηκε και λέει « - πάρτον να τον σκοτώσεις».
Του λέει ο Χριστός μας « - Σήκω και φύγε». Φεύγει ο Προφήτης Ηλίας και πηγαίνει για να πίνει νερό στον χείμαρρο εκεί που υπάρχει σήμερα η μονή Χοζεβά. Εκεί υπήρχε ένας χείμαρρος και μπήκε σε μια σπηλιά. Σε αυτή την σπηλιά μπήκε και προσευχήθηκε και ο άγιος Ιωακείμ – επειδή ήξερε ότι εκεί είχε προσευχηθεί και ο προφήτης- και του λέει: «- Δεν θα βγω από αυτή την σπηλιά εάν δεν μου δώσεις παιδί. Ούτε θα πιω ούτε θα φάω».
Και μάλιστα λένε ότι εκείνο το κτήμα ήταν περιουσία του αγίου Ιωακείμ, πατέρα της Υπεραγίας Θεοτόκου. Ήταν τόσο άγρια η περιοχή που λέει εδώ ο σχολιαστής ότι αυτή την περιοχή θα είχε υπόψη Του ο Κύριος όταν είπε για την παραβολή του αγίου Σαμαρείτη που τον πήραν και τον πέταξαν εκεί.
Πήγε λοιπόν εκεί ο προφήτης Ηλίας και του έστειλε ο Θεός τα κοράκια να τον ταΐζουν. Γιατί του έστειλε τα κοράκια; Το κοράκι ήταν σιχαμερό ζώο και απαγορευμένο, ούτε για να το φάνε αλλά ούτε να το αγγίζουν οι Εβραίοι – στο νόμο του Μωυσέως, τον λευιτικό. Δηλαδή ο νόμος αυτός, είναι για τους λευίτες, τους ιερείς, που ήταν και δάσκαλοι. Γιατί ήταν σαν να του είπε: « - Ρε μπαγάσα, εντάξει, προσευχήθηκες για κείνους που δεν άκουσαν και πήγαν στην πίστη του Βάαλ. Τα ζώα δεν τα λυπήθηκες που δεν θα έχουν τι να πιούν και να φάνε…Τι σου φταίνε τα ζώα; Τον είδε άσπλαχνο.
Ζηλωτή αλλά όχι εύσπλαχνο, άσπλαχνο. Και του λέει « - Για να αρχίσω να σου παίρνω από μέσα σου τον εγωισμό θα σου στείλω κοράκι». Να το δείς το κοράκι και να πείς « Τι θα κάνω! Θα πεθάνω απ’ την πείνα». Και έτρωγε από τα κοράκια. Έξη μήνες περάσανε, ο Θεός δεν τον βλέπει να μετανοεί και να λέει « Ρίξε νερό» και του κόβει το νερό από τον χείμαρρο.
Στερεύει, τρελαίνεται αυτός, σταματάνε και τα κοράκια. Του λέει τότε «- Θα πας και θα περπατήσεις και θα πας στα Σαρπετά και θα βρεις μια γυναίκα και θα κάτσεις». Παίρνει δρόμο αυτός, περπατάει,περπατάει, φτάνει κατάκοπος έξω από την πόλη. Εκεί βρίσκει μια χήρα. Η χήρα αυτή μάζευε ξύλα για να ανάψει τον φούρνο και να κάνει λίγο ψωμί με το τελευταίο αλευράκι που είχε μείνει και να ταΐσει το παιδί της. Και τον βλέπει και καταλαβαίνει ότι ήταν άγιος, αν και αυτή ήταν ειδωλολάτρισσα. Της λέει, αφού καταλαβαίνει με το Άγιο Πνεύμα ότι αυτή είναι η χήρα που θα του δώσει να φάει, και λέει « Πήγαινε φέρε μου να φάω και να πιω νερό». Λέει τότε αυτή «- Άγιε του Θεού, του δικού σου Θεού, δεν έχω, έχω λίγο». Αλλά πήγε και του το έφερε.
Κι όταν επιστρέψανε πίσω ήταν γεμάτα τα μπαούλα της και από λάδι και από σιτηρά. Έμεινε τρία χρόνια σχεδόν εκεί και μετά γυρίζει πίσω - γιατί του λέει ο Θεός
« - θα γυρίσεις πίσω τώρα, θα ξαναπάς στον βασιλιά». Μαζεύει τους ιερείς της αισχύνης που ήταν να κάνουν θυσία στα βόδια και τους λέει « - Θα κάνετε εσείς ότι θαύμα μπορείτε και θα κάνω και εγώ ότι θαύμα μπορώ».
Και τότε έβαλε φωτιά, ενώ ήταν βρεγμένα τα ξύλα, έβαλε φωτιά με πύρ εξ ουρανού. Μόλις είδαν αυτά πάλι τον κυνήγαγαν να τον σκοτώσουν. Ξανά παίρνει δρόμο αυτός και φεύγει, ξανά ζήταγαν αυτοί να τον σκοτώσουν! Και του λέει ο Χριστός «- θα πας στο όρος Σινά, εκεί θα πας, που ανέβηκε και ο Μωυσής». Πάει εκεί απάνω, είχε μια σπηλιά. Περιμένει, ακούει σεισμό, ακούει καταιγίδα, στοιχεία που φαίνεται η αδυναμία του ανθρώπου. Το τέταρτο στοιχείο που του δείχνει για να καταλάβει είναι ο απαλός αέρας, αύρα και αεράκι. Εκεί καταλαβαίνει ότι είναι ο Χριστός. Συναντιέται με τον Χριστό μας και εκεί τον προσκαλεί με άλλα λόγια για να γίνει ταπεινός.
Ο Θεός διορθώνει και τους Αγίους Του! Και οι άγιοι θέλουν διόρθωση, δεν είναι σαν τον Θεό, μιμητές. Και αφού λοιπόν του έκανε αυτά όλα του λέει: « - Να πας στην Αίγυπτο και να ζητήσεις απ’ τον Φαραώ να ελευθερώσει τους Ισραηλίτες και να ξαναγυρίσεις πίσω». Είχανε σκοτώσει τον Αββακούμ και όλους τους προφήτες.
Και γυρίζει ο Προφήτης – ακούστε επαναλαμβάνεται ότι έγινε με τον Αδάμ και την εγωιστική δικαιολογία. Λέει ο Προφήτης: « - Γιατί βρίσκεσαι εδώ Ηλία, δεν σου είπα να πας εκεί;». Βεβαίως ο παντογνώστης και παντεπόπτης Θεός, γνώριζε την αιτία διαφυγής του Ηλία αλλά ήθελε να του δώσει την ευκαιρία να μιλήσει, να δηλώσει την ενοχή του και την προσβολή του από την δειλία – «και εδειλίασε η καρδία μου» .
Και λέει - αυτή η ερώτηση μας θυμίζει την φώτιση του Θεού στον πρωτόπλαστο για να του δώσει την ευκαιρία της Ανάστασης απ’ τη πτώση, καλώντας τον σε μετάνοια- «- Αδάμ, που είσαι»; Και ο Προφήτης, όπως τότε, λέει:
«- πλημμυρίζει η καρδιά μου από φλογερό ζήλο για σένα, τον Κύριο και Παντοκράτορα, γιατί οι Ισραηλίτες σε εγκατέλειψαν. Κατέστρεψαν τα θυσιαστήριά σου, εγκατέλειψαν την διαθήκη σου και σκότωσαν τους προφήτες σου. Μόνο εγώ σου απέμεινα, οι εχθροί σου ζητούν και μένα να με σκοτώσουν.».
Αυτή η απάντηση αποκαλύπτει και την αιτία της πτώσεως του Προφήτη.
Η πεποίθησή του ότι μόνο αυτός έμεινε πιστός στον Θεό. Ο Ηλίας ντρέπεται να ομολογήσει ότι δείλιασε, ότι φοβήθηκε την οργή της Ιεζάβελ. Ότι ο φόβος νίκησε την καρδιά του και την πίστη του στον Θεό. Γι αυτό και καταφεύγει στο παράπονο και λέει «και υπολείπομαι εγώ μονότατος και ζητούν την ψυχή μου λαβείν».
Η τάση να αποποιείται ο άνθρωπος τις ευθύνες του και να τις επιρρίπτει στους άλλους πηγάζει από τον εγωισμό του, την έλλειψη ταπείνωσης. Ο Ηλίας που αγωνιζόταν ακατάπαυστα για την δόξα του Θεού και την επικράτηση των εντολών Του, είχε νικηθεί απ’ το ένστικτο της αυτοσυντήρησης. Επειδή όμως η καρδιά του ήταν πλημμυρισμένη από φλογερό ζήλο για Εκείνον, τον Κύριο και Παντοκράτορα, ο Θεός συγκαταβαίνει στην ανθρώπινη αδυναμία του και διακριτικά προβαίνει στον έλεγχό του, αποβλέποντας στην θεραπεία της πρωταρχικής αυτής της πτώσης του πού είναι ο εγωισμός.
Γι αυτό και θα τον αξιώσει ο Θεός της θεοπτίας προαναγγέλοντάς του « Αύριο να βγεις από τη σπηλιά και να σταθείς ενώπιον του Κυρίου στο βουνό, γιατί από κει θα περάσει ο Κύριος». Έχει λοιπόν πολλά και φοβερά όπως το ότι δεν θα επανέλθει ο Ηλίας αλλά θα φανεί στην Ανάσταση γιατί έχουμε την αψευδή μαρτυρία του Κυρίου που λέει
« - Σας εμφάνισα τον Ηλία την πρώτη φορά και για δεύτερη φορά – και εννοεί τον άγιο Ιωάννη τον Πρόδρομο – και δεν τον ακούσατε». Και τρίτη φορά ήταν ο Κύριος ο ίδιος.
Να μας μείνει αυτό:
Ότι και οι Άγιοι θέλουν διόρθωση. Φαντάσου, πόσο περισσότερο εμείς. Ο προφήτης Ελισσαίος τον είδε και τον πίστεψε τόσο πολύ που έγινε αυτοκόλλητος.
Του λέει « - θα με χρίσεις παιδί σου; Μόνο επέτρεψέ μου να γυρίσω πίσω να κανονίσω τα του οίκου μου». Πάει πίσω, παίρνει την περιουσία του πατέρα του, τα δίνει όλα στους φτωχούς και από τότε έγινε αυτοκόλλητος. Και όταν έφυγε ο προφήτης Ηλίας, γιατί μάθανε πως θα τον πάρει, ακολούθησαν πολλοί προφήτες μαζί. Και ενώ σταμάτησαν στον Ιορδάνη, ο προφήτης Ηλίας βγάζει την ζώνη του, την πετάει πάνω και χωρίζεται το ποτάμι και του λέει ο προφήτης Ελισσαίος « - Άσε με να’ρθω μαζί σου». Και του απαντάει «- Όχι, δεν θα’ ρθεις».
Τρείς φορές του το είπε για να μας δείξει τον ζήλο του Αγίου και την υπακοή του Ελισσαίου. Και περνάνε και οι δύο μαζί και ένας ανεμοστρόβιλος σαν πύρινο άρμα τον πήρε και τον έδιωξε επάνω. Λέει ο προφήτης Ελισσαίος
« - Θα σου ζητήσω κάτι, θα μου το κάνεις;».
Λέει ο προφήτης Ηλίας «- Τι θέλεις, πες μου». Του λέει « - Να έχω διπλάσια χάρη από σένα». Του απαντάει « - Αυτό που μου ζητάς είναι δύσκολο αλλά δεν μπορώ να στο πω εγώ». Εάν με δεις να φεύγω απάνω θα πει ότι σε αφήνει ο Θεός να έχεις αυτή τη θεοπτία και θα το πάρεις το χάρισμα. Και φεύγοντας – υπάρχει μία εικόνα που το δείχνει αυτό – δείχνει τον προφήτη Ηλία να φεύγει και ο προφήτης Ελισσαίος τον κρατάει από τα πόδια να μην φύγει και του ρίχνει ο προφήτης Ηλίας την μηλωτή. Και πράγματι, ο προφήτης Ελισσαίος πήρε διπλάσια χάρη και ανάστησε νεκρούς κι άλλα θαύματα.
Αυτό όμως που με εντυπωσιάζει πολύ είναι ότι ο Θεός έδωσε στους ανθρώπους τη χάρη να κάνουν θαύματα, όπως λέει στο ευαγγέλιο, να κάνουνε θαύματα, και ότι ζητήσουν να το κάνουν χάρη στους ανθρώπους. Γιατί και οι άγιοι θέλουν διόρθωση.
Και η διόρθωση, η πηγή της αμαρτίας, είναι το ίδιον θέλημα, δηλαδή ο εγωισμός. Πρέπει να περάσουμε στο εμείς, όχι στο εγώ.
Εγώ στα είκοσι εννέα χρόνια προσέγγισα παραπάνω την κατάσταση και την συνάντησή μου σήμερα με τον προφήτη Ηλία και την αποκατάσταση της ηρεμίας στο μυαλό μου για αυτό που έμεινε σαν παράδοση από τότε ότι θα ξαναγυρίσει ο Ηλίας. Γι αυτό του λέγανε από τότε του Χριστού ποιός είναι, μήπως είναι ο προφήτης τάδε ή ο άλλος;
Και έχουμε την απάντηση του Χριστού μας σε αυτό. Ο Κύριος επιβεβαιώνει την υπάρχουσα παράδοση αλλά επιπλέον επιβεβαιώνει ότι ο Ηλίας ήδη έχει έρθει. Οι μαθητές Του τότε κατάλαβαν πολύ καλά και δεν τους έμεινε καμμιά αμφιβολία ότι ο Ηλίας για τον οποίο μιλάει η προφητεία και η παράδοση είναι ο Ιωάννης ο Πρόδρομος.
Μετά από αυτά δεν νομίζω ότι και εμείς έχουμε λόγο να απιστούμε στην μαρτυρία του Κυρίου και να περιμένουμε τρίτο ερχομό του Ηλία. Δηλαδή άλλος ένας ζηλωτής ήταν ο άγιος Ιωάννης ο Πρόδρομος. Και εδώ σε ένα ευαγγέλιο του Λουκά αναφέρεται στο τρίτο κεφάλαιο από τον Χριστό η προφητεία του Μαλαχία « Ιδού εγώ εξαποστέλλω τον άγγελόν μου, και επιβλέψεται οδόν προ προσώπου μου, και εξαίφνης ήξει εις τον ναόν αυτού Κύριος, ον υμείς ζητείτε, και ο άγγελος της διαθήκης, ον υμείς θέλετε».
Αυτό μιλάει για τον άγιο Ιωάννη. Εφαρμόζει τα λόγια αυτά και ο ευαγγελιστής Μάρκος και Ματθαίος και λέει «ούτος εστί γάρ περί ου γέγραπται, ιδού εγώ αποστέλλω τον άγγελό μου ».
Αλλά και ο ίδιος ο Μαλαχίας στο επόμενο κεφάλαιο λέει « ιδού εγώ εξαποστέλλω Ηλίαν τον Θεσβίτη πριν ερθεί η ημέρα η μεγάλη του Κυρίου και επιφανεί». Δεν θα ξανάρθει ο Ηλίας…
Γιατί τι είχε πει στον πλούσιο και τον φτωχό Λάζαρο; Του είχε πει στείλε τον για να πιστέψουνε. Και τους λέει έχουνε την Εκκλησία. Λέει ναι αλλά αν δούν τον Λάζαρο θα πιστέψουνε. Λέει άμα έχουν την Εκκλησία και δεν πιστεύουν σ’ αυτήν, και τον Λάζαρο να δουν πάλι δεν θα πιστέψουν. Δηλαδή και τον Προφήτη Ηλία να δούν, πάλι δεν θα πιστέψουνε.
Πάντως μην περιμένετε άλλο, εδώ είναι η σωτηρία, η τρίτη έλευση. Ο προφήτης Ηλίας, ο προφήτης Ιωάννης ο Πρόδρομος και ο Χριστός μας.
Ε, άλλος δεν έρχεται, τελείωσε.
Φανταστείτε το και σκεφτείτε το και έτσι. Υπάρχει καλύτερος απ’ τον Παράκλητο που οδηγεί εις πάσαν την αλήθειαν; Και θα ξανάρθει ο Ηλίας;! Να μας πει τί; Ο Ηλίας είναι ο πατήρ Παΐσιος, είναι ο πατήρ Ιάκωβος, ο πατήρ Πορφύριος και ο όποιος άλλος θέλει να γίνει πατέρας και να υιοθετήσει τον μικρό Χριστό μας που είναι ανυπεράσπιστος στην κακότητα και την ελευθερία των ανθρώπων. Ο Θεός θέλει να σώσει και τους αγίους Του αλλά και αυτούς που δεν θέλουνε να πάρουνε χαμπάρι από το τι σημαίνει αγιότητα. Και βλέπουμε τον αγώνα ενός Θεού, να προσπαθεί να σώσει τον Άγιο Προφήτη Του….
Και γι αυτό τον πήρε στον ουρανό πριν πεθάνει, για να έχει μια διαρκή μετάνοια! Να βλέπει τι κάνει ο Θεός για να σώσει τον κόσμο. Και όχι τι κάνει ο άγιος για να σώσει τον κόσμο. Ότι πρέπει να αφήνει τον Θεό να σώζει τον κόσμο.
.jpeg)
.jpeg)
