19 Απριλίου 2026
ΚΥΡΙΑΚΗ ΑΝΤΙΠΑΣΧΑ
ΤΑ ΕΓΚΑΙΝΙΑ ΤΗΣ ΕΟΡΤΗΣ ΤΗΣ ΤΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ ΑΝΑΣΤΑΣΕΩΣ
Και
Απεκρίθη Θωμᾶς καὶ εἶπεν Αὐτῷ:
Ἑωθινόν Ευαγγέλιο Α´:
Κατά Ματθαίον ΚΗ´ 16 - 20
16 Οἱ δὲ ἕνδεκα μαθηταὶ ἐπορεύθησαν εἰς τὴν Γαλιλαίαν, εἰς τὸ ὄρος οὗ ἐτάξατο αὐτοῖς ὁ Ἰησοῦς. 17 καὶ ἰδόντες αὐτὸν προσεκύνησαν αὐτῷ, οἱ δὲ ἐδίστασαν. 18 καὶ προσελθὼν ὁ Ἰησοῦς ἐλάλησεν αὐτοῖς λέγων· Ἐδόθη μοι πᾶσα ἐξουσία ἐν οὐρανῷ καὶ ἐπὶ γῆς. 19 πορευθέντες μαθητεύσατε πάντα τὰ ἔθνη, βαπτίζοντες αὐτοὺς εἰς τὸ ὄνομα τοῦ Πατρὸς καὶ τοῦ Υἱοῦ καὶ τοῦ ἁγίου Πνεύματος, 20 διδάσκοντες αὐτοὺς τηρεῖν πάντα ὅσα ἐνετειλάμην ὑμῖν· καὶ ἰδοὺ ἐγὼ μεθ’ ὑμῶν εἰμι πάσας τὰς ἡμέρας ἕως τῆς συντελείας τοῦ αἰῶνος. Ἀμήν.
Πατρὸς Νικολάου Μαυρομμάτη
1. ΔΙΔΑΣΚΑΛΙΑ ΣΤΟ ΕΩΘΙΝΟ
19 Απριλίου 2015
Επειδή σήμερα είναι το Αντίπασχα και επειδή σήμερα είναι τα εγκαίνια του Αγίου Πνεύματος του δικού μας – γιατί τους υποσχέθηκε, ήτανε εγκαίνια – λάβατε Πνεύμα Άγιον τους λέει.
«Πορευθέντες μαθητεύσατε πάντα τὰ ἔθνη, βαπτίζοντες αὐτοὺς εἰς τὸ ὄνομα τοῦ Πατρὸς καὶ τοῦ Υἱοῦ καὶ τοῦ Αγίου Πνεύματος».
Και γράφει δι αυτών τα εγκαίνια του Αγίου Πνεύματος έγιναν. Όχι της Εκκλησίας.
Τα εγκαίνια του Αγίου Πνεύματος στους μαθητές Του.
Σήμερα το ευαγγέλιο που θα ακούσουμε στην θεία Λειτουργία είναι το ένατο εωθινό, είναι του Θωμά και λέει «εἰρήνη ὑμῖν. καθὼς ἀπέσταλκέ με ὁ πατήρ, κἀγὼ πέμπω ὑμᾶς. καὶ τοῦτο εἰπὼν ἐνεφύσησε καὶ λέγει αὐτοῖς· λάβετε Πνεῦμα Άγιον».
Οπότε βλέπουμε ότι ταυτόχρονα οι μαθητές, οι ευαγγελιστές, παρουσιάζουν κομμάτια από τις συναντήσεις του Χριστού μας για να φτιάξουμε,να συνθέσουμε όλη την εικόνα και όλο το puzzle.
Λοιπόν με το πού συναντηθήκανε ο Ματθαίος αναφέρει αυτό.
Μετά ο Ιωάννης αναφέρει το άλλο. Επειδή είναι τριαδικός λέει «λάβετε Πνεύμα Άγιον». Γίνονται τα εγκαίνια του Αγίου Πνεύματος.
Αυτά τα εγκαίνια έγιναν με την Ανάσταση του Χριστού μας.
Γι αυτό μας ξαναγυρίζει πάλι.
Ενώ το είπε το Μέγα Σάββατο και την Κυριακή το βράδυ στον όρθρο είπαμε «διαγενομένου του Σαββάτου» και λέμε Χριστός Ανέστη, σήμερα την Κυριακή αυτή που είναι του Αντιπάσχα, μας γυρίζει στο πρώτο εωθινό που είναι ουσιαστικά
Τα Εγκαίνια του Αγίου Πνεύματος.
Τα εγκαίνια στους Αποστόλους στην Εκκλησία έγιναν την Πεντηκοστή. .
Εν Αγίω Πνεύματι δεν έκανε ο άγιος Απόστολος Πέτρος τα θαύματα για σαράντα ημέρες; Το είχανε.
Αυτά ήταν τα εγκαίνια του Αγίου Πνεύματος στους Μαθητές.
Η πληρότητα όμως έγινε σαν Εκκλησία στην Πεντηκοστή.
Γι αυτό αναφέρει εδώ το απολυτίκιο «εγκαινίζων ημίν».
Ἐσφραγισμένου τοῦ μνήματος ἡ ζωὴ ἐκ τάφου ἀνέτειλας Χριστὲ ὁ Θεός, καὶ τῶν θυρῶν κεκλεισμένων, τοῖς Μαθηταῖς ἐπέστης ἡ πάντων ἀνάστασις, πνεῦμα εὐθὲς δι' αὐτῶν ἐγκαινίζων ἡμῖν, κατὰ τὸ μέγα σου ἔλεος.
Αναφέρει Ανάσταση και Άγιο Πνεύμα κατευθείαν.
Γι αυτό λέει "- Δεν θα σας αφήσω ορφανούς, ούτε λεπτό".
«Καὶ ἰδοὺ ἐγὼ μεθ’ ὑμῶν εἰμι πάσας τὰς ἡμέρας ἕως τῆς συντελείας τοῦ αἰῶνος». Δεν θα σας αφήσω ορφανούς ούτε για λίγο, ούτε για λίγο δεν θα μείνετε.
Αυτό θα το καλλιεργήσουμε εν Αγίω Πνεύματι στην καρδιά μας για να πάμε πιο ψηλά.
Πραξεις των Αποστόλων: Ε´ 12 - 20
12 Διὰ δὲ τῶν χειρῶν τῶν ἀποστόλων ἐγίνετο σημεῖα καὶ τέρατα ἐν τῷ λαῷ πολλὰ· καὶ ἦσαν ὁμοθυμαδὸν ἅπαντες ἐν τῇ στοᾷ Σολομῶντος· 13 τῶν δὲ λοιπῶν οὐδεὶς ἐτόλμα κολλᾶσθαι αὐτοῖς, ἀλλ’ ἐμεγάλυνεν αὐτοὺς ὁ λαός· 14 μᾶλλον δὲ προσετίθεντο πιστεύοντες τῷ Κυρίῳ πλήθη ἀνδρῶν τε καὶ γυναικῶν, 15 ὥστε κατὰ τὰς πλατείας ἐκφέρειν τοὺς ἀσθενεῖς καὶ τιθέναι ἐπὶ κλινῶν καὶ κραβάττων, ἵνα ἐρχομένου Πέτρου κἂν ἡ σκιὰ ἐπισκιάσῃ τινὶ αὐτῶν. 16 συνήρχετο δὲ καὶ τὸ πλῆθος τῶν πέριξ πόλεων Ἱερουσαλήμ φέροντες ἀσθενεῖς καὶ ὀχλουμένους ὑπὸ πνευμάτων ἀκαθάρτων, οἵτινες ἐθεραπεύοντο ἅπαντες. 17 Ἀναστὰς δὲ ὁ ἀρχιερεὺς καὶ πάντες οἱ σὺν αὐτῷ, ἡ οὖσα αἵρεσις τῶν Σαδδουκαίων, ἐπλήσθησαν ζήλου 18 καὶ ἐπέβαλον τὰς χεῖρας αὐτῶν ἐπὶ τοὺς ἀποστόλους, καὶ ἔθεντο αὐτοὺς ἐν τηρήσει δημοσίᾳ. 19 ἄγγελος δὲ Κυρίου διὰ τῆς νυκτὸς ἤνοιξε τὰς θύρας τῆς φυλακῆς, ἐξαγαγών τε αὐτοὺς εἶπε· 20 Πορεύεσθε καὶ σταθέντες λαλεῖτε ἐν τῷ ἱερῷ τῷ λαῷ πάντα τὰ ῥήματα τῆς ζωῆς ταύτης.
Ευαγγελικό Ανάγνωσμα: Κατά Ιωάννην
Κ´ 19 - 31
19 Οὔσης οὖν ὀψίας τῇ ἡμέρᾳ ἐκείνῃ τῇ μιᾷ σαββάτων, καὶ τῶν θυρῶν κεκλεισμένων ὅπου ἦσαν οἱ μαθηταὶ συνηγμένοι διὰ τὸν φόβον τῶν Ἰουδαίων, ἦλθεν ὁ Ἰησοῦς καὶ ἔστη εἰς τὸ μέσον, καὶ λέγει αὐτοῖς· Εἰρήνη ὑμῖν. 20 καὶ τοῦτο εἰπὼν ἔδειξεν αὐτοῖς τὰς χεῖρας καὶ τὴν πλευρὰν αὐτοῦ. ἐχάρησαν οὖν οἱ μαθηταὶ ἰδόντες τὸν Κύριον. 21 εἶπεν οὖν αὐτοῖς ὁ Ἰησοῦς πάλιν· Εἰρήνη ὑμῖν. καθὼς ἀπέσταλκέ με ὁ πατήρ, κἀγὼ πέμπω ὑμᾶς. 22 καὶ τοῦτο εἰπὼν ἐνεφύσησε καὶ λέγει αὐτοῖς· Λάβετε Πνεῦμα ἅγιον· 23 ἄν τινων ἀφῆτε τὰς ἁμαρτίας, ἀφίενται αὐτοῖς, ἄν τινων κρατῆτε, κεκράτηνται. 24 Θωμᾶς δὲ εἷς ἐκ τῶν δώδεκα ὁ λεγόμενος Δίδυμος, οὐκ ἦν μετ’ αὐτῶν ὅτε ἦλθεν ὁ Ἰησοῦς. 25 ἔλεγον οὖν αὐτῷ οἱ ἄλλοι μαθηταί· Ἑωράκαμεν τὸν Κύριον. ὁ δὲ εἶπεν αὐτοῖς· Ἐὰν μὴ ἴδω ἐν ταῖς χερσὶν αὐτοῦ τὸν τύπον τῶν ἥλων, καὶ βάλω τὸν δάκτυλόν μου εἰς τὸν τύπον τῶν ἥλων, καὶ βάλω τὴν χεῖρά μου εἰς τὴν πλευρὰν αὐτοῦ, οὐ μὴ πιστεύσω. 26 Καὶ μεθ’ ἡμέρας ὀκτὼ πάλιν ἦσαν ἔσω οἱ μαθηταὶ αὐτοῦ καὶ Θωμᾶς μετ’ αὐτῶν. ἔρχεται ὁ Ἰησοῦς τῶν θυρῶν κεκλεισμένων, καὶ ἔστη εἰς τὸ μέσον καὶ εἶπεν· Εἰρήνη ὑμῖν. 27 εἶτα λέγει τῷ Θωμᾷ· Φέρε τὸν δάκτυλόν σου ὧδε καὶ ἴδε τὰς χεῖράς μου, καὶ φέρε τὴν χεῖρά σου καὶ βάλε εἰς τὴν πλευράν μου, καὶ μὴ γίνου ἄπιστος, ἀλλὰ πιστός. 28 καὶ ἀπεκρίθη Θωμᾶς καὶ εἶπεν αὐτῷ· Ὁ Κύριός μου καὶ ὁ Θεός μου. 29 λέγει αὐτῷ ὁ Ἰησοῦς· Ὅτι ἑώρακάς με, πεπίστευκας· μακάριοι οἱ μὴ ἰδόντες καὶ πιστεύσαντες. 30 Πολλὰ μὲν οὖν καὶ ἄλλα σημεῖα ἐποίησεν ὁ Ἰησοῦς ἐνώπιον τῶν μαθητῶν αὐτοῦ, ἃ οὐκ ἔστι γεγραμμένα ἐν τῷ βιβλίῳ τούτῳ· 31 ταῦτα δὲ γέγραπται ἵνα πιστεύσητε ὅτι Ἰησοῦς ἐστιν ὁ Χριστὸς ὁ υἱὸς τοῦ Θεοῦ, καὶ ἵνα πιστεύοντες ζωὴν ἔχητε ἐν τῷ ὀνόματι αὐτοῦ.
ΙΙ. ΔΙΔΑΣΚΑΛΙΑ ΣΤΟ ΑΠΟΣΤΟΛΙΚΟ ΚΑΙ ΕΥΑΓΓΕΛΙΚΟ ΑΝΑΓΝΩΣΜΑ
19 Απριλίου 2015
Ας ξεκινήσουμε να πούμε κάτι που δεν θα ξέρετε.
Ακούστε τι λέει εδώ: «Κατά την εκκλησιαστική παράδοση σήμερα εορτάζουν οι εκκλησιαστικοί ναοί τιμώμενοι εις την Ανάσταση του Κυρίου».
Σήμερα πανηγυρίζουν οι ναοί, το Αντίπασχα.
Τι έχουμε να παρατηρήσουμε;
Εγώ απλώς θα πώ παρατηρήσεις για τη σημερινή ημέρα.
Το θεωρούνε τόσο ισοδύναμο αντί του Πάσχα. Γιατί;
Γιατί μας λέει ότι ο Χριστός μας εισήλθε των θυρών κεκλεισμένων. Κανείς δεν μπορεί να μπεί μέσα με την πόρτα κλειστή.
Άρα, τι γίνεται εδώ;
Άρα δεν πρόκειται για τις συνηθισμένες αναστάσεις που έκανε ο Χριστός μας και σηκωνότανε ο Λάζαρος, ο γιός ο μονογενής της χήρας και πολλές άλλες αναστάσεις. Ή αυτές τις αναστάσεις που έκανε στην Ταβιθά ο άγιος Απόστολος Πέτρος και οι άλλοι που έκαναν αναστάσεις όπως ο προφήτης Ηλίας.
Πρόκειται για μια άλλη Ανάσταση, είναι μια Νέα Ζωή.
Είδες που λέμε:
«Θανάτου εορτάζομεν νέκρωσιν, Άδου την καθαίρεσιν, άλλης βιοτής, της αιωνίου απαρχήν, και σκιρτώντες υμνούμεν τον αίτιον, τον μόνον ευλογητόν των Πατέρων, Θεόν και υπερένδοξον».
Άλλης αρχής, όπως λέγαμε στην Ανάσταση του Χριστού μας.
Έρχεται αυτό να μας το δείξει εμφανέστερο σήμερα.
Το λέμε δηλαδή Αντίπασχα, αντί του Πάσχα, τόσο ισχυρή είναι η γιορτή αυτή, γιατί μας δίνει πολλά σημεία.
Ένα από αυτά είναι το θυρών κεκλεισμένων.
Είναι μια νέα αρχή.
Και σκιρτώντας υμνούμεν τον Αίτιον. Με σκίρτημα χαράς λέγαμε τότε στην Ανάσταση.
Σήμερα έρχεται να μας το δείξει εμφανέστερα.
‘Αλλο σώμα, άλλη κατάσταση. Αυτό που έχουνε πεί οι φυσικοί και έχουνε υποπτευθεί με την αντι-ύλη η οποία δεν εμποδίζεται από την ύλη.
Ποιός ξέρει ο Χριστός μας τι μας ετοιμάζει. Φυσικά εμείς γνωρίζουμε μόνο ένα 5% των υπαρχόντων σήμερα. Φαντάσου τι μας ετοιμάζει ο Κύριος!
Και μακριά απ’ το Θεό, η επιστήμη, δεν υπάρχει περίπτωση να γνωρίσει παραπάνω.
Γιατί σήμερα λέει αυτό και την άλλη αυτοαναιρείται, λέει το άλλο.
Πχ υπήρχε μια μόδα στην Αμερική να βγάζουν τις αμυγδαλές κι είχε πέσει και εδώ αυτή η μόδα. Και πολλά άλλα. Χωρίς τον Χριστό όλα αυτοαναιρούνται.
Μια δεύτερη παρατήρηση.
Είναι το ευαγγέλιο που λέει πολλές φορές «Ειρήνη υμίν». Και τα τροπάρια αναφέρουν ότι έδωσε ο Χριστός την ειρήνη.
Ποιάν ειρήνη;
Γιατί κοιτάχτε, ο θάνατος αναστατώνει τον άνθρωπο, το τέρμα της ζωής τον κάνει καθημερινά να πεθαίνει.
Δηλαδή συνάντησα χθες μια γυναίκα ενενήντα χρονών. Αυτή κάνει νηστεία αλλά το κάνει από τσιγγουνιά. Και είχε το φόβο αυτό «πάει γεράσαμε». «Σώπα», της λέω, «η ψυχή σου είναι αθάνατη, δεν γερνάει ποτέ. Άλλη απαρχή, δεν γερνάμε και δεν πεθαίνουμε. Υπάρχει ζωή αιώνιος». Πήρε Ανάσταση όταν της είπα έτσι.
Οπότε βλέπετε ότι η ειρήνη αυτή έρχεται με την συμφιλίωση μας. Δεν μπορεί να ξέρεις ότι πεθαίνεις, και πολύ περισσότερο όταν είσαι νεκρωμένος μέσα σου, δεν μπορείς με την νέκρωση αυτή να αισθανθείς την συνέχιση της ζωής γιατί ούτε κάν την ζεις.
Μόνο με την προσδοκία της ανάστασης. Και ποιάς ανάσταση;
Αυτής που ξεκινάει απ΄ την παρούσα νεκρωμένη ψυχή μας μέχρι πέρα του νεκρωμένου σώματος!
Δεν μιλάμε εδώ μόνο για τη νέκρωση του σώματος, το «Χριστός Ανέστη και θανάτω θάνατον πατήσας». Όχι.
Αυτόν τον θάνατο που είναι να γευτούμε, ν’ αφήσουμε την ύλη εδώ για να πάρουμε την άλλη αντι - ύλη ή ύλη, ότι έχει ετοιμάσει ο Χριστός μας. Αυτό θα γίνει.
Άρα το θέμα είναι, το μεγαλύτερο πράγμα είναι η νέκρωση της υπαρχούσης κατάστασης, η νέκρωση του ανθρώπου.
Δεν μπορεί να γελάσει το χείλι του, δεν μπορεί να χαρεί την ζωή του. Χωρίς χαρά, τι να την κάνει; "Ζωή είναι αυτή ζωούλα μου;" που λέγαμε.
Παρατηρούμε λοιπόν την ειρήνη, την συμφιλίωση, γιατί νικάμε τον θάνατο.
Ένα άλλο που θα παρατηρήσουμε είναι ότι μιλάμε για τον άπιστο Θωμά. Εδώ μιλάμε για την καλή απιστία όπου ο Θωμάς ήθελε να πειστεί. Και ο Θεός του έκανε τη χάρη.
Και αυτός, τι είπε;
« Ο Κύριός μου κι ο Θεός μου!».
Γι αυτό έχουμε το Αντίπασχα.
Γιατί Αυτός που πέθανε, Αυτός που αναστήθηκε είναι ο Θεός. Αυτός που δίνει την ειρήνη, Αυτός που χορηγεί το Άγιο Πνεύμα είναι ο Θεός.
Και γιατί τους δίνει το Άγιο Πνεύμα και λέει " Λάβετε Πνεύμα Άγιον" εκείνη τη στιγμή;
Για να μην μείνουνε ορφανοί ούτε δευτερόλεπτο.
Για να μην μείνουν με πόνο οι φίλοι Του. Αυτοί ήταν οι κλειστοί φίλοι Του.
« Λάβετε Πνεύμα Άγιο ἄν τινων ἀφῆτε τὰς ἁμαρτίας, ἀφίενται αὐτοῖς».
Γι αυτό γίνεται εδώ η Ανάσταση.
Γιατί η Ανάσταση ολοκληρώνεται σε πράξη πλέον στη ζωή μας.
Και λέγεται Αντίπασχα.
Ενώ εκεί γιορτάζουμε την Ανάσταση του Κυρίου, εδώ γίνεται η πρακτική της Αναστάσεως του Χριστού μας.
Το τι αποτελέσματα φέρνει.
Κουβαλάει ας πούμε, τον Παράκλητο που είναι ο Αθάνατος, που δεν μπορούμε να Τον σκοτώσουμε.
Γι αυτό τον λέει Άγιο Αθάνατο. Δεν μπορούμε να Τον σκοτώσουμε. Γιατί αν ξαναρχόταν, πάλι θα Τον σκοτώναμε.
Δεν υπάρχει περίπτωση!
Ειρήνη λοιπόν είναι η συμφιλίωση.
Η διαπραγμάτευσή μας με το σώμα αυτό που κουβαλάμε για να νοιώσουμε την ελευθερία και την ειρήνη.
Από την ειρήνη θα πηγάσει και η ελευθερία.
Και από την ελευθερία θα πηγάσει και η ειρήνη.
Είσαι πιά ελεύθερος απ’ τα δεσμά του θανάτου κι απ’ τα δεσμά της αμαρτίας, δηλαδή της αστοχίας –άστοχες κινήσεις.
Τότε πηγάζει ειρήνη μέσα σου, ειρηνεύεις.
Γι αυτό λέμε και στη γέννηση του Χριστού μας που έρχεται, πού ήρθε πλέον «άχ ήρθε, έγινε άνθρωπος». Αφού ήρθε πάνω στη γη, θα τα κάνει όλα αυτά που πρέπει να κάνει για μας.
Γι αυτό λέμε «Δόξα εν υψίστοις Θεώ και επί γής ειρήνη εν ανθρώποις ευδοκία». Ευδοκία τι σημαίνει;
Σημαίνει ότι οι άνθρωποι θα αρχίσουνε να σκέπτονται σωστά. Ευ-δοκώ.
Οπότε λοιπόν έχουμε την πραγμάτωση.
Σήμερα είναι φοβερή η μέρα!
Έτσι δεν την είχα ποτέ ξανά καταλάβει, δεν είχα παρατηρήσει κάποια πράγματα.
Ο Θεός να μας κρατάει. Γιατί είναι τόσα τα βιώματα! Το μυαλό δεν φτουράει. Για να βγάλεις αυτά που ζεις δεν φτουράει, είναι πολύ λίγο.
Αυτό του είπε ο Φίλιππος του Ναθαναήλ «έρχου και ίδε».
Έλα να δεις, τι να σου λέω τώρα...
Ούτε το στόμα φτουράει, ούτε αυτά που σκέπτεσαι. Μόνο αυτά που βλέπουμε, αυτά που λειτουργούμε εδώ και συλλειτουργούμε.
Είναι η πραγμάτωση, η ειρήνη.
Και πιάνουμε τώρα το σώμα.
Το σώμα λοιπόν αυτό δεν πρέπει να το τυραννάς εσύ αλλά να το οδηγείς στην Ανάσταση.
Στην Ανάσταση ποιά;
Επειδή είναι πεσμένο κάτω, επειδή έχει πέσει χαμηλά πρέπει να το σηκώσεις πάνω.
Μη βλέπεις αυτά όπως τα βλέπει ο κόσμος, πριν την Ανάσταση του Χριστού.
Ή βαπτισμένος ναι μεν, με ανενεργό το Άγιο Πνεύμα δε. Ή ερχόμενος εδώ για να φας το φαγητό σου, το αρνάκι και τη σούβλα.
Και τώρα τι γίνεται, εδώ σε μας, που μας μιλάει ο Θεός.
Πέφτουμε πολύ χαμηλά, χειρότερα από τον άγιο απόστολο Θωμά. Γιατί; Λέμε τον Θωμά άπιστο έτσι;
Ο Θωμάς είδε και επίστευσε και ομολόγησε.
Εμείς που τα βάζουμε στο μυαλό μας και απαντάς μόνος σου με την μαιευτική μέθοδο…
Ο Σωκράτης τον έβαλε να απαντήσει μόνος του.
Λοιπόν πολλές φορές την χρησιμοποιούμε την μέθοδο αυτήν μέσα στην Εκκλησία ασυναίσθητα.
Ο δάσκαλος την δίδαξε, λένε στις φιλοσοφικές σχολές, την μαιευτική μέθοδο, δηλαδή να εκκοσμικεύσεις, να γεννήσεις στον άλλον τι θέλει να σου πεί.
Αλλά αυτό το διδάσκουν οι καθηγητές χωρίς να το έχουν βιώσει. Ούτε οι νέοι μπορούν να το κάνουν στην πράξη.
Αν δεν έχουνε βιώσει τις αλήθειες για να τον οδηγήσουνε τον άλλον ή να του βγάλουν από μέσα την αλήθεια όπως το έκανε ο Σωκράτης.
Δεν ήταν φιλοσοφική μέθοδος.
Αυτοί το βλέπουν σαν φιλοσοφική μέθοδο.
Ήταν μέθοδος της καρδιάς! Κι αν το μάθεις σαν φιλοσοφική μέθοδο δεν λέει τίποτα, δεν πρόκειται ποτέ να το κάνεις σωστά.
Ερχόμαστε λοιπόν εδώ και η Εκκλησία μας έχοντας και χρησιμοποιώντας τα βιώματα, οδηγεί τον άλλον και λέει μόνος του« Όχι».
Κι εδώ έχουμε το εξής φοβερό.
Ενώ λέει ας πούμε:
" Όχι έτσι, αυτό που λες είναι αλήθεια", δεν το ομολογεί, δεν το υιοθετεί, δεν το πράττει.
Φοβερό πράγμα!
Ομολογεί ο άλλος « - Ναι, έτσι είναι, αλλά, αλλά…». Τι αλλά;
Ακούσατε κανένα «αλλά» στον Θωμά;! Ο Κύριός μου κι ο Θεός μου!
Έλα, του λέει, φέρε το δάχτυλό σου και ακούμπησε.
Και βλέπεις οι εικόνες το δείχνουν από μακριά, δεν πήγε. Και μάλιστα πιθανόν, εγώ πιστεύω, ότι θα του κράτησε ο Χριστός το χέρι και θα του είπε «έλα, βάλτο πάνω».
Γι αυτό λένε τα τροπάρια μέσα «πώς δεν κάηκε το χέρι ακουμπώντας την θεότητα».
Επισημάναμε την νέα μορφή, την νέα ζωή εν σώματι.
Αλλά κάτι άλλο ετοιμάζει, φοβερό!
Γι αυτό μας το λέει και επισημαίνει. Κεκλεισμένων των θυρών, γι αυτό το επισημαίνει.
Συνοψίζουμε λοιπόν πάλι.
Ειρήνη ημίν, ειρήνη– συμφιλίωση. Εάν δεν βιώσεις Ανάσταση, εάν δεν θέλεις να βιώσεις Ανάσταση, εάν δεν θελήσεις να σηκωθείς..
Είδες που λέει να με προσέχεις γιατί έχω πέσει χαμηλά.(γνωστό τραγούδι).
"- Εγώ σε προσέχω αλλά αν δεν θέλεις να προσέξεις και σύ τον εαυτό σου πώς θα γίνει;!"
Η Εκκλησία σε προσέχει, η Εκκλησία θα σου διδάξει τις αλήθειες.
Εσύ θα θελήσεις να σηκωθείς;
Η θα το κάνουμε σαν τον πνιγμένο και θα σε πάρει και σένα κάτω;
Γι αυτό λέγανε του δίνεις μία στο κεφάλι, τον αφήνεις αναίσθητο και τον βγάζεις έξω και τον σώνεις. Καλά τώρα, απαγορεύεται αυτό γιατί σεβόμαστε την ελευθερία του άλλου.
Αλλά ο Θεός προχωράει τη δουλειά Του δυναμικά και την παραβιάζει την ελευθερία μας.
Γιατί έρχονται κάτι πνευματικά μου παιδιά και λένε « - Αφού δεν θέλουμε πιά να είμαστε παιδιά σου ». Λέω
«- Εντάξει. Δεν θέλεις να΄ρθείς εδώ μιά φορά να μου πείς γιατί δεν θέλεις, να σου πω και γώ τα δικά μου, πάρτα και γραπτά και φύγε. Γιατί δεν θέλεις να σου πω;"
Λέει «- γιατί παραβιάζεις την ελευθερία μου».
Εάν δεν παραβίαζε ο Θεός την ελευθερία μας και ερχόταν εδώ, πώς θα βρίσκαμε σωτηρία;
Εγώ δεν σου είπα με το ζόρι να σε τραβήξω αλλά να πούμε δύο κουβέντες! Δεν είμαστε τουρίστες εδώ στην εκκλησία, μπαίνουμε – φεύγουμε! Ή με αυτή την εκπεσμένη σχέση δημοσίου και υπαλλήλου…
Ανάσταση, κεκλεισμένων των θυρών, ειρήνη, η απιστία που γίνεται πίστη μέσα στην εκκλησία και γίνεται ομολογία. Και μετά παίρνεις δρόμο και φεύγεις…
Τα’ χουμε πεί.
Μετά πήρε δρόμο και έφυγε για την Ινδία ο Θωμάς. Και η Ινδία ενώ είχε προκόψει στην πίστη του Χριστού μας, τώρα είναι ακόμη ζουλού.
Για να του δείξει ο Χριστός μας του Αποστόλου Θωμά τι πόνος υπάρχει να σε πιστεύουνε και μετά να μην σε πιστεύουνε, να σε προδίδουνε.
Του έδειξε – γιατί καταλαβαίνει- πήγε εκεί και του λέει πάρε τον πόνο που μου έδωσες κι εμένα να μην με πιστεύεις και να μην πιστεύεις και τους άλλους.
«Μακάριοι οι μη ιδόντες και πιστεύσαντες».
Και τους άφησε και τους Ινδούς. "–Θα βλέπετε τους χριστιανούς και αν θα καταλαβαίνετε, καταλάβατε. Δεν στέλνω άλλη ιεραποστολή. Μείνετε έτσι, ζωολάτρες και φυσιολάτρες.
Ο Γάγγης, ο ιερός ποταμός! Μπαίνουνε μέσα και τον έχουν βρωμίσει.
(...)
Αυτό λοιπόν που δεν κάνουμε εμείς, που μόνοι μας ομολογούμε την αλλαγή της ζωής μας και δεν την υιοθετούμε και συνεχίζουμε να μένουμε στη θλίψη.
Να πούμε πάλι επίσης ότι σήμερα είναι τα εγκαίνια του Αγίου Πνεύματος, σήμερα είναι τα εγκαίνια στους μαθητές.
Και κατά την εορτή της Πεντηκοστής είναι τα εγκαίνια στην Εκκλησία.
Και τι μας κάνει το Άγιο Πνεύμα; Ακούστε τι συνεχίζει και κάνει:
Θεραπεύει – λέει το αποστολικό ανάγνωσμα ότι θεραπεύανε οι Απόστολοι και με τη σκιά τους που περνάγανε – θεραπεύει.
Κηρύσσει, Διδάσκει και Θεραπεύει.
Και μάλιστα ελευθερώνοντας τον άνθρωπο.
Κύριος η ισχύς μου, Κύριος υπερασπιστής της ζωής μου.
Το λέμε στον αγιασμό. Όταν επιτελείς αγιασμό δηλαδή όταν φεύγεις απ΄ την βλακεία – γιατί αυτό σημαίνει αγιασμός, φεύγω απ’ την υπνηλία, την βλακεία. Έχεις βοηθό το Θεό.
Και γι αυτό στο αποστολικό ανάγνωσμα έχει εκείνο που πάθανε την πλάκα τους.
Όλοι επιστρέφανε στον Θεό, λυσσάξανε πάλι οι άλλοι, τους αρπάξανε και τους βάλανε φυλακή. Πάει ο Άγγελος Κυρίου, τους ανοίγει τις πόρτες και τους λέει « θα βγείτε και θα πάτε παρρησία στο ιερό, στο ιερό, και θα ξαναδιδάξετε".
Αυτό βλέπουμε πρός ενίσχυση το τι είχε κάνει ο Θεός με την Ανάστασή Του, τι μας θύμισε, τι βιώματα μας έφερε, τι ειρήνη μας έφερε και τι Άγιο Πνεύμα μας έδωσε για να μην μας αφήσει ορφανούς.
Παράκλητο που θα παρηγορεί την καρδιά μας και θα την φωτίζει.
(...)
Παιδιά μου, Καλή Ανάσταση να έχουμε. Ανάσταση επί της ζωής, έτσι!
Ειρήνη να φωλιάζει στην καρδιά μας και όλα τα άλλα, πίστη, πραότης, εγκράτεια και πάντα εν ελευθερία.
Και πάντα, όταν θέλεις να αγιάζεσαι-
Αγιάζομαι τι σημαίνει; Φεύγω απ΄τη βλακεία. Για να το καταλάβουμε δηλαδή. Γιατί νομίζαμε, προτεσταντικά, ότι άγιος είναι εκείνος ο μισοκακόμοιρος που θα κάθεται κάτω κλπ.
Άμα αγαπήσεις τον Θεό, όπως θέλεις τον εκφράζεις. Όπως γουστάρεις. Και θα είναι ορθόδοξο. Εάν αγαπήσεις άλλα από το Θεό δεν θα είναι ορθόδοξο.
Να βιώσουμε την Ανάσταση και να την εκφράσουμε, πάντα με την προστασία – γιατί είπαμε όποιος θέλει να αγιάσει, δηλαδή να φύγει απ’ την βλακεία, θα έχει τον Θεό να Τον ελευθερώνει από οποιαδήποτε κατάσταση.
Είτε από αρρώστια είτε από φυλακές και εξορίες και πίκρες και βάσανα.
Εξάλλου το είπε και στους Εβδομήκοντα και τους Αποστόλους τους Δώδεκα «όταν σας έστειλα στον κόσμο – γιατί και μας στον κόσμο μας έστειλε μέσα – στερηθήκατε από τίποτα»;
(Κοντά στο νου κι η γνώση όμως, έτσι; Άμα ζήταγε να’ρθει κάνα λαχείο δεν θα’ ταν μαθητής Του. Του δίνεις τον ουρανό και τ’ άστρα και αυτός θέλει λαχείο).
Τον έχουμε Βοηθό και μας ελευθερώνει όπως ελευθέρωσε τους αγίους Αποστόλους και λέει « ξαναγυρίστε πίσω και διδάξτε».
Λοιπόν Καλή Ανάσταση παιδιά.
ΠΡΟΣΘΗΚΗ Α
Μπορούμε να δώσουμε την πίστη μας σαν αποκάλυψη του Θεού, αυθημερόν. Σε κάθε βήμα, εν παντί καιρώ και τόπο, όπου βρεθείς αποκαλύπτει ο Θεός τις εικόνες Του, τη θεία Του ύπαρξη, την σάρκωσή Του στα πρόσωπα τα δικά σας.
ΠΡΟΣΘΗΚΗ Β
"Αγίασον τους αγαπώντας την ευπρέπεια του οίκου σου».
Οίκος – ευπρέπεια, ο καλός τρόπος. Ο καλός τρόπος είναι ο ορθόδοξος, ο αληθινός, όχι ο ψεύτικος.
Άκουγα τώρα την ευχή και έλεγα κοίτα τι ωραία το ξεκινάει.
Και μετά πηγαίνει σε μια άλλη ευχή.
Δηλαδή αυτοί που με καλό και σωστό τρόπο ζούνε, αυτοί που με καλό τρόπο πετάνε τα σκουπίδια τους, που με καλό τρόπο κάνουν τα πάντα.
Υπάρχει περίπτωση να σε πλησιάσει ο Θεός όταν εσύ αδιαφορείς για τη σακούλα που πετάς; Δεν σε συναντάει ο Θεός, τελείωσε η υπόθεση.
Αν σας πω τι κάνω! Βγάζω απ ’το συρραπτικό το σιδεράκι απ’ τις σακούλες για να πάνε στην ανακύκλωση καθαρές.
Και το σιδεράκι το πετάω στον κήπο για να πάρουν τα φυτά σίδηρο. Έτσι δεν πρέπει ;
«Ίδεν την ταπείνωσίν μου και τον κόπον μου και ελέησόν με όσον».
Και μάλιστα λένε «είμαστε φιλακόλουθοι».
Και τρέχουνε, τρέχουνε.. Όχι, να γίνουμε φιλόχριστοι.
Γιατί μπορεί να τρέχεις να κυνηγάς τις ακολουθίες και να μην αγαπάς τον Θεό.
(...)
ΔΙΔΑΣΚΑΛΙΑ
ΚΥΡΙΑΚΗ ΑΝΤΙΠΑΣΧΑ
8 Μαΐου 2016
Αποσπάσματα
Καθόμουν και σκεπτόμουνα:
Άλλος φιλάνθρωπος και Σωτήρας δεν υπάρχει. Μόνο ο Χριστός!
Ένας παραμυθάς είναι ο κόσμος, που κείται στο πονηρό. Να σε τρελάνει- κάνε την μόδα κλπ ,για να σου φάει τα λεφτά.
Και ένας άλλος παραμυθάς είναι ο εαυτός σου. Να σε παραμυθιαζει και να σου λέει "έλα τώρα που πας εσύ (ένας αμαρτωλός)στους Αγίους κλπ". Αμαρτωλοί άνθρωποι είμαστε. Αι πορναι και οι τελωναι προαγουσιν υμάς είς την Βασιλείαν των Ουρανών.
Ποιά σε ενδιαφέρει, η γνώμη του Χριστού σε ενδιαφέρει ή η γνώμη του Κόσμου;
(...)
Να αναζητάτε μαρτυρίες, επιβεβαιωσεις της πίστης σας. Να αναζητάτε μαρτυρίες και επιβεβαιώσεις της πίστης σας!
Δεν είναι εγκεφαλική παραδοχή της υπάρξεως του Θεού.
Είναι σχέση!
Φανταστείτε στην πρώτη χριστιανική Εκκλησία- τώρα αυτή ολη η λειτουργία που κάνουμε είναι επειδή την θέλουν οι λαοί,επειδή είναι φιλάνθρωπος η Εκκλησία.
Οι φίλοι του Χριστού στην πρώτη χριστιανική Εκκλησία μαζευοντουσαν , λέγανε κανέναν ψαλμό από την Παλαιά Διαθήκη και μετά βάζανε τον άρτον και τον οίνον, λέγανε:
«Και ποίησον τον μεν άρτον τούτον τίμιον Σώμα του Χριστού σου. Αμήν.
Το δε εν τω ποτηρίω τούτω τίμιον Αίμα του Χριστού σου. Αμήν.
Μεταβαλών τω Πνεύματί σου τω Αγίω.
Αμήν, Αμήν, Αμήν»
Και κοινωνουσανε και φευγανε!
Τόσο άμεση ήταν η σχέση τους με τον Χριστό!
Και εδώ φτάσαμε στο σημείο σήμερα να λέμε, λέμε ,λέμε.
Καθηστε εδώ ήσυχοι, να κοινωνήσουμε τα Άγια των Αγίων και μετά να πάμε στα σπιτάκια μας.
Ο λαός θέλει να λατρεύσει τον Θεό και ο Θεός θέλει να υπάρχει λατρευτική σχέση-" Αγάπη μου, Λατρεία μου".
Θέλει να υπάρχει λατρευτική σχέση.
Αλλά επειδή θα γνωριστούμε και επειδή θα υπάρχει αγάπη.
Όχι σαν παλιά τα είδωλα και τα αγάλματα και τα ξοανα...
Γι αυτό προσέχτε μην παραμυθιαστειτε.
Τίποτα, γνώμη του Χριστού μας μάς ενδιαφέρει και των Αγίων μας.
Βλέπετε, εδώ στην εκκλησία μας είναι μόνο αγκαλιά.
Αλλά εδώ είναι και τι παράξενο.
Δηλαδή, δεν το περίμενα ότι θα το ζήσω αυτό στη ζωή μου.
Να δίνεις τέτοια αγάπη θυσία και μετά να σε σταυρώνουνε. Δηλαδή, τώρα το βίωσα πάνω στο σώμα μου, βίωσα τον Χριστό μας.
Μετά σε σταυρώνουνε!
Και βιώνεις και άλλα πράγματα.Τα βιώνεις, σημαίνει τα ζεις.
Λοιπόν, προσέχτε τους παραμυθάδες. Και δεν είναι το παραμύθι του παππού και της γιαγιάς και του λαού.
Είναι το παραμύθι του κόσμου που θέλει να σε πλανέψει- είναι πονηρό, να σου τα πάρει όλα να σε κάνει εξάρτημα. Και ξέρετε ότι και στον Παράδεισο θέλεις παρέα.
Και προπαντός στην κόλαση, θέλεις παρέα. Έλα εδώ, πάρε αυτό, έλα εδώ. Παρέα θέλει ο κόσμος. Θέλει το εμείς.
Γιατί το εμείς, όπως έλεγε ο Αριστοτέλης, ο ανθρωπος είναι εκ φύσεως.. Δηλαδή είναι παπ, σφραγίδα πάνω. Πώς βάζεις το πρόσφορο και βάζεις στη σφραγίδα πάνω.
Μπορεί να αλλάξει αυτό μετά; Όχι. Μόνο αν το διαλύσεις.
Δεν διαλυόμεθα!
Ο Θεός το έδωσε, ζούμε αιώνια. Οπότε οι προδιαγραφές μας είναι να είμαστε κοινωνικά όντα.
Λέει ο Αριστοτέλης ότι για να ζήσει ο άλλος μόνος του θα είναι ή τρελός ή Θεός.
Όπως θεώνονταν οι Πατέρες και ζούσαν πάνω στο στύλο μόνοι τους.
Ήτανε σε κοινωνία βέβαια, με τους ανθρώπους, βλέπανε.
Μην φοβηθείτε, την κοινωνία την έχετε στα χέρια σας, το παιχνίδι το έχετε στα χέρια σας. Εσείς κατευθύνετε.
Ποιός κατευθύνει; Αυτός που έχει το κεφάλι στα πόδια, ή αυτός που έχει το μυαλό στο κεφάλι του; Ποιός κατευθύνει τον άλλον:
Άσε την ύπαρξη σου σώα και θα δεις.
Έρχεται ο άλλος και του λες "έλα αγόρι μου εδώ, έλα εδώ" . Του μιλάς με αγάπη.
Μόνος του θα φύγει, δεν θα σ' αντέχει. Αν σ' αντέξει, θα αλλάξει.
Η θα αλλάξει ή θα φύγει. Απο εμάς εξαρτάται το παιχνίδι. Σε όλους, σε όλες τις εκφάνσεις. Στο σούπερ μάρκετ, από εδώ, από εκεί, στα πάντα.
Προσέξτε, μην σας παραμυθιάσουνε δύο: Ο εαυτός μας ο παραμυθάς και ο κόσμος. Ο εαυτός μας να σου πει:
" έλα τώρα". Τι έλα τώρα; Τι μου λες ρε φίλε.
Αμαρτωλός άνθρωπος είμαι κι εγώ. Τι θέλεις να κάνω: Αι πορναι και αι τελωναι προαγουσιν υμάς είς την Βασιλείαν των Ουρανών.
Αφού τους αγκαλιάζει όλους ο Χριστός. Τους δέχεται. Δεν θα πάω εκεί;
Αυτό έτσι, σαν τελευταίο διάλογο, που κανω μέσα μου.
Αυτά.
Να είμαστε καλά, να χαιρόμαστε αυτή την Ανάσταση.
Σήμερα γιορτάζουν οι ναοί της Αναστάσεως, γιατί έχουμε....
Να ζητάτε βεβαιώσεις, βεβαιώσεις να ζητάτε!!!!
Κάτσε να σας το πω αυτό εδώ πέρα.
Λέει εδώ πέρα. Να ζητάτε μαρτυρίες.
Αυτή μου "καρφώθηκε" η λέξη, από τον Άγιο Ιωάννη τον Δαμασκηνό.
Αυτός έγραψε τον Πασχαλινό Κανόνα.
Πολλά κοντάκια, πολλά τροπάρια, και έγραψε και όλη την εξόδιο Ακολουθία.
Του είχε βάλει επιτίμιο ο γέροντάς του να μην γράψει τίποτα.
Και τον ακούει μπαίνει στο κελί του Αγίου Ιωαννη ο γέροντάς του και ακούει τον Άγιο Ιωάννη να λέει:
Πάντα ματαιοτης τα ανθρώπινα όσα ου υπάρχει μετά θάνατον. Και χόρευε!
Και λέει ο Γέροντας πάρτε το επιτίμιο από πάνω του.
(...)
Θαυμάστε την ελευθερία που μας έδωσε ο Θεός. Ελευθερία!
Θαυμάστε την ελευθερία και αναζητήστε την!
Βλέπετε έρχεται σαν ζητιάνος. Λέει παιδί μου έλα.
Όπως θα έκανε και ο καθένας από εμάς στον φίλο του, στο παιδί του, στο σπλάχνο - σπλάχνο δεν είναι μόνο αυτό που βγάζεις από τα σπλάχνα σου.
Σπλάχνο είναι και αυτό που έχεις μετατεθεί και λες:
" Για να είναι τα σπλάχνα μου καλά, πρέπει να δείχνω ευσπλαχνία σε αυτόν".
Ευσπλαχνία σημαίνει καλή κατάσταση των σπλάχνων.
Και πρώτα να δείχνεις στον εαυτό σου!
Όχι εκείνα τα ηλίθια" τον καημένο".
Ο καημένος είμαι εγώ, αυτός είναι ο καημένος;
Όσα ξέρεις περισσότερα - και όλοι νομίζουμε ότι ξέρουμε περισσότερα- αυτός θα δαρθει και περισσότερο.
Ο καημένος είναι ο άλλος; Γιατί είναι ο καημένος ο άλλος; Θεωρώ εγώ ότι ξέρω περισσότερα .
Άρα εγώ είμαι ο καημένος.
Θα φάω ξύλο και θα πω "ότι είμαι ντόκτωρ, και γιατρός μάλιστα" (αστεϊσμος που συνήθιζε να λέει ο Γέροντας από γνωστή παράσταση σκιών Καραγκιόζη).
Να πάμε τώρα στο "λυτάρι" (εωθινα ευαγγέλια).
"- Πηγαίνετε να τους πείτε ότι ήρθα για να σας συναντήσω, ήρθα να συναντήσω την Ανθρωπότητα", λέει ο Χριστός στο εωθινό το τρίτο το Ευαγγέλιο που λέμε στον Όρθρο(απευθυνόμενος στους Αποστόλους).
"- Πηγαίνετε να τους πείτε ότι ήρθα για να σας συναντήσω.
Και να κηρύξετε αυτό το χαρμόσυνο μήνυμα σε όλη την γη,. Ήρθα, είμαι κοντά".
Ήγγικεν η Βασιλεία- σε ακουμπάει, σε πιάνει. Ο πιστεύσας και βαπτισθείς σωθήσεται, ο δε απιστήσας κατακριθήσεται.
Γιατί; Γιατί, δεν έψαχνες;
Αφού με έψαχνες. Άνθρωπος ονομάστηκες, από την γλώσσα την δική μας που είναι η μητέρα των γλωσσών, ονομάστηκες άνθρωπος άρα σήμερα ψάχνεις. Δεν ψάχνεις; Ήρθα!
Κατα- κριθήσεται σημαίνει ότι θα κριθεί επιθετικά, επιθετικά.
- Γιατί, γιατί;
- Μα μα...
Ότι και αν πεις θα χρησιμοποιηθεί εναντίον σου.
Λέει εδώ στο τρίτο εωθινό:
σημεῖα δὲ τοῖς πιστεύσασι ταῦτα παρακολουθήσει- δηλαδή αποδείξεις-· ἐν τῷ ὀνόματί μου δαιμόνια ἐκβαλοῦσι· γλώσσαις λαλήσουσι καιναῖς·
ὄφεις ἀροῦσι· κἂν θανάσιμόν τι πίωσιν, οὐ μὴ αὐτοὺς βλάψει· ἐπὶ ἀρρώστους χεῖρας ἐπιθήσουσι, καὶ καλῶς ἕξουσιν.
Λοιπόν, σημεία. Τι σημεία δίνεις;
Και κάθομαι εγώ και λέω. Τι σημεία μου έχει δώσει, δηλαδή τι αποδείξεις μου έχει δώσει από την αγαπητική Του παρουσία; Σε όλους μας. Να τα θυμόμαστε.
Γιατί η μνήμη και η επανάληψη είναι η μητέρα της μαθήσεως.
Τα ξεχνάμε τι μας έχει κάνει ο Θεός. Μας γλύτωσε έτσι, μας έκανε έτσι. Τα ξεχνάμε.
Και να ζητείτε και νέα! Και νέα!
Αυτά και να μας αξιώνει ο Θεός να πάμε να δούμε το Άγιο Φως να βγαίνει εκεί.
Να το πιάνουμε.
( ...)
Μετά από 16 δευτερόλεπτα που το βγάζειο Πατριάρχης,γράφει αυτό το βιβλίο που σας ανέφερα για το Άγιο Φώς στα Ιεροσόλυμα, ανάβουν αυτόματα μέσα τα καντήλια όλα.
Αποδείξεις, λέει.
Εδώ είμαι! Εδώ είμαι! Δεν κάνουμε θεάματα ,να σηκώνει τραπεζάκια. ..
Το Αγιο Φως το βγάζει όμως!
Για να σου δείξει ότι :
ΕΙΜΑΙ ΦΩΣ ΚΟΝΤΑ ΣΟΥ!
Λέει :
Ἐγώ εἰμι τὸ φῶς τοῦ κόσμου· ὁ ἀκολουθῶν ἐμοὶ οὐ μὴ περιπατήσῃ ἐν τῇ σκοτίᾳ, ἀλλ’ ἕξει τὸ φῶς τῆς ζωῆς.
Όταν θα δεις, ας πούμε, αυτά τα σκοτεινά πράγματα.
Ξέρετε τι ωραία είναι που είναι η ζωή!Όλοι το λένε.
Η ζωή, τι είναι δώρο είναι!
Ξέρεις τι είναι να πας 35 χρονών,40, και να έχεις διάφορες παθήσεις στο σώμα...
Φυσικά ο Πανάγαθος Θεός τα έχει κάνει έτσι μέσα στην εκκλησία Του που..
Δεν πά να είμαι μισός!
Ένα μάτι να μου έχει μείνει, να βλέπω και μια ανάσα λίγο να αναπνέω και να χτυπάει η καρδιά; Η χάρα σου είναι απέραντη!.
Για αυτό ο Άγιος Παράκλητος τι κάνει; Αναπληρώνει τα ελλείποντα και θεραπεύει τα ασθενούντα. Δηλαδή, αν μου λείπει εμένα οτιδήποτε μου έχουν στερήσει οι παθήσεις, είμαι ολόκληρος.
Γιατί δεν είναι, ο Θεός δεν θυεται μισός!
Το μείζον αγιάζειν το έλασσον.
Λοιπόν, μην φοβάστε παρά μόνο δύο παραμυθάδες:
Τον κόσμο με τις μόδες του και τις τρέλες του και τον εαυτό μας.
Με την Ανάσταση ο Χριστός μας λέει:
"- Είμαι εδώ, είμαι κοντά σου".
Όλα κατεργάζονται την Ανάσταση, όλα κατεργάζονται την μετάνοια.
Όλα. Τα πάντα!
Δεν φοβουμαστε τίποτα.
Αλλά(πώς) με το Φως αυτό, της παρουσίας του Θεού στον κόσμο!
Νυν πάντα πεπληρωται Φωτός!
Δηλαδή όλα ερμηνεύτηκαν μέσα μου. Από εκεί που είχα το σκοτάδι, το μπέρδεμα, ερμηνεύτηκαν τα πάντα γύρω μου.
Α, για αυτό αρρώστησα. Για να βρεθώ κοντά Σου, για να μου βάλεις φρένο.
"- Γιατί μ' αρρώστησες;", λέει ο Παύλος. Γιατί μ' αρρώστησες;
Λέει ο Χριστός:
Σε αρρωστησα για να μην υπεραίρεσαι και χάσεις την ψυχή σου.
Λοιπόν, για να μην λέμε:
" Κοίτα τι έκανα εγώ, με τις δυνάμεις μου τα έκανα".
Είναι ωραίο πράγμα, μέσα στον πόνο σου και την αρρώστια σου να βλέπεις ότι δεν ζεις μόνος σου. Γιατί η φύση σου είναι η κοινωνία προσώπων.
Είναι αυτό που έλεγε ο Άγιος Ιωάννης ο Ευαγγελιστής.
Ἐν ἀρχῇ ἦν ὁ Λόγος, καὶ ὁ Λόγος ἦν πρὸς τὸν Θεὸν, καὶ Θεὸς ἦν ὁ Λόγος.
Ετσι ακριβώς γίνεται και σε εμάς. Είμαστε απρόσωποι, παίρνουμε πρόσωπο από τον Θεό για να ζούμε την απροσωπια του κόσμου και να την κάνουμε πρόσωπο.
Να παίζεις την απροσωπια αυτή με αυτές τις έννοιες που έχει φτιάξει ο Θεός.
(...)
Είδα ότι ο Θεός θέλει να μας δίνει μαρτυρίες. Για να μας δείχνει την παρουσία Του και την αγάπη Του και την έγνοια Του για τον άνθρωπο. Για τη σωτηρία του ανθρώπου.
Σήμερα αν μιλήσεις για τη σωτηρία, δεν θέλει ο άλλος να ακούσει. Τι είναι η σωτηρία για τον άνθρωπο. Δεν θέλει να γνωρίζει, δηλαδή κόλαση, νέκρωση
Να είστε καλά και ευλογημένοι.
