26 Απριλίου 2026
ΚΥΡΙΑΚΗ Γ΄ ΑΠΟ ΤΟΥ ΠΑΣΧΑ
«ΤῶΝ ἉΓΊΩΝ ΜΥΡΟΦΌΡΩΝ ΓΥΝΑΙΚῶΝ, ἜΤΙ ΔῈ ἸΩΣῊΦ ΤΟῦ ἘΞ ἈΡΙΜΑΘΑΙΑΣ ΚΑῚ ΤΟῦ ΝΥΚΤΕΡΙΝΟΥ ΜΑΘΗΤΟΎ ΝΙΚΟΔΉΜΟΥ »
Πράξεις Των Αποστόλων Ϛ´ 1 - 7
1 Ἐν δὲ ταῖς ἡμέραις ταύταις πληθυνόντων τῶν μαθητῶν ἐγένετο γογγυσμὸς τῶν Ἑλληνιστῶν πρὸς τοὺς Ἑβραίους, ὅτι παρεθεωροῦντο ἐν τῇ διακονίᾳ τῇ καθημερινῇ αἱ χῆραι αὐτῶν. 2 προσκαλεσάμενοι δὲ οἱ δώδεκα τὸ πλῆθος τῶν μαθητῶν εἶπον· Οὐκ ἀρεστόν ἐστιν ἡμᾶς καταλείψαντας τὸν λόγον τοῦ Θεοῦ διακονεῖν τραπέζαις. 3 ἐπισκέψασθε οὖν, ἀδελφοί, ἄνδρας ἐξ ὑμῶν μαρτυρουμένους ἑπτὰ, πλήρεις Πνεύματος ἁγίου καὶ σοφίας, οὓς καταστήσομεν ἐπὶ τῆς χρείας ταύτης· 4 ἡμεῖς δὲ τῇ προσευχῇ καὶ τῇ διακονίᾳ τοῦ λόγου προσκαρτερήσομεν. 5 καὶ ἤρεσεν ὁ λόγος ἐνώπιον παντὸς τοῦ πλήθους· καὶ ἐξελέξαντο Στέφανον, ἄνδρα πλήρη πίστεως καὶ Πνεύματος ἁγίου, καὶ Φίλιππον καὶ Πρόχορον καὶ Νικάνορα καὶ Τίμωνα καὶ Παρμενᾶν καὶ Νικόλαον προσήλυτον Ἀντιοχέα, 6 οὓς ἔστησαν ἐνώπιον τῶν ἀποστόλων, καὶ προσευξάμενοι ἐπέθηκαν αὐτοῖς τὰς χεῖρας. 7 καὶ ὁ λόγος τοῦ Θεοῦ ηὔξανε, καὶ ἐπληθύνετο ὁ ἀριθμὸς τῶν μαθητῶν ἐν Ἱερουσαλὴμ σφόδρα, πολύς τε ὄχλος τῶν ἱερέων ὑπήκουον τῇ πίστει.
Ευαγγελικό Ανάγνωσμα:
Κατά Μάρκον ΙΕ´ 43 - 47
43 ἐλθὼν Ἰωσὴφ ὁ ἀπὸ Ἁριμαθαίας, εὐσχήμων βουλευτής, ὃς καὶ αὐτὸς ἦν προσδεχόμενος τὴν βασιλείαν τοῦ Θεοῦ, τολμήσας εἰσῆλθε πρὸς Πιλᾶτον καὶ ᾐτήσατο τὸ σῶμα τοῦ Ἰησοῦ. 44 ὁ δὲ Πιλᾶτος ἐθαύμασεν εἰ ἤδη τέθνηκε, καὶ προσκαλεσάμενος τὸν κεντυρίωνα ἐπηρώτησεν αὐτὸν εἰ πάλαι ἀπέθανε· 45 καὶ γνοὺς ἀπὸ τοῦ κεντυρίωνος ἐδωρήσατο τὸ σῶμα τῷ Ἰωσήφ. 46 καὶ ἀγοράσας σινδόνα καὶ καθελὼν αὐτὸν ἐνείλησε τῇ σινδόνι καὶ κατέθηκεν αὐτὸν ἐν μνημείῳ ὃ ἦν λελατομημένον ἐκ πέτρας, καὶ προσεκύλισε λίθον ἐπὶ τὴν θύραν τοῦ μνημείου. 47 ἡ δὲ Μαρία ἡ Μαγδαληνὴ καὶ Μαρία Ἰωσῆ ἐθεώρουν ποῦ τίθεται.
Κατά Μάρκον ΙϚ´ 1 - 8
1 Καὶ διαγενομένου τοῦ σαββάτου Μαρία ἡ Μαγδαληνὴ καὶ Μαρία ἡ τοῦ Ἰακώβου καὶ Σαλώμη ἠγόρασαν ἀρώματα ἵνα ἐλθοῦσαι ἀλείψωσιν αὐτόν. 2 καὶ λίαν πρωῒ τς μιᾶς σαββάτων ἔρχονται ἐπὶ τὸ μνημεῖον, ἀνατείλαντος τοῦ ἡλίου. 3 καὶ ἔλεγον πρὸς ἑαυτάς· Τίς ἀποκυλίσει ἡμῖν τὸν λίθον ἐκ τῆς θύρας τοῦ μνημείου; 4 καὶ ἀναβλέψασαι θεωροῦσιν ὅτι ἀποκεκύλισται ὁ λίθος· ἦν γὰρ μέγας σφόδρα. 5 καὶ εἰσελθοῦσαι εἰς τὸ μνημεῖον εἶδον νεανίσκον καθήμενον ἐν τοῖς δεξιοῖς, περιβεβλημένον στολὴν λευκήν, καὶ ἐξεθαμβήθησαν. 6 ὁ δὲ λέγει αὐταῖς· Μὴ ἐκθαμβεῖσθε· Ἰησοῦν ζητεῖτε τὸν Ναζαρηνὸν τὸν ἐσταυρωμένον· ἠγέρθη, οὐκ ἔστιν ὧδε· ἴδε ὁ τόπος ὅπου ἔθηκαν αὐτόν. 7 ἀλλ’ ὑπάγετε εἴπατε τοῖς μαθηταῖς αὐτοῦ καὶ τῷ Πέτρῳ ὅτι προάγει ὑμᾶς εἰς τὴν Γαλιλαίαν· ἐκεῖ αὐτὸν ὄψεσθε, καθὼς εἶπεν ὑμῖν. 8 καὶ ἐξελθοῦσαι ἔφυγον ἀπὸ τοῦ μνημείου· εἶχε δὲ αὐτὰς τρόμος καὶ ἔκστασις, καὶ οὐδενὶ οὐδὲν εἶπον· ἐφοβοῦντο γάρ.
ΔΙΔΑΣΚΑΛΙΑ -
ΣΥΝΑΞΑΡΙΟ
Πατρός Νικολάου Μαυρομμάτη
Αθήνα, 26 Απριλίου 2015
Η Εκκλησία μας σήμερα, μας φέρνει το βράδυ στην Ανάσταση.
Μας φέρνει αυτό το Ευαγγέλιο της Αναστάσεως. Το μισό σημερινό ευαγγέλιο είναι ακριβώς το ίδιο.
Το πρώτο μισό είναι το ευαγγέλιο που περιγράφει την ταφή από τον Ιωσήφ και τον Νικόδημο, και κάποιοι άλλοι που θα βοήθησαν, και το άλλο μισό περιγράφει την Ανάσταση.
Δηλαδή και αυτό είναι και πολύ συμβολικό, ξερετε.
Οι άντρες στην ταφή και οι γυναίκες στη ζωή.
Και να ξέρετε ότι επειδή η γυναίκα ακολουθεί, ο άντρας συνήθως θάβει. Φυσικά θα πούμε και παρακάτω ότι δεν έχει καμία δικολογία ούτε ο άντρας ούτε η γυναίκα. Αλλά αυτή τη στιγμή οι γυναίκες παλεύουν να φέρουν(τους άνδρες στην εκκλησία)...
Βλέπετε πάντα υπερτερούσαν οι γυναίκες έναντι των ανδρών στην εκκλησία γιατί οι άντρες το θεωρούσαν και λίγο έτσι.(υποτιμητικό)..
Δηλαδή λέγανε "τώρα να πάω εγώ με τις γυναίκες, τις γυναικουλες "....Και το θεωρούσαν, δεν ξέρω πώς το θεωρούσαν. Προτιμούσαν να κάθονται στον καφενέ και να μην έρχονται στην εκκλησία. Και πάντα μέσα στους ναούς υπερτερούσαν οι γυναίκες.
Πολύ υποτιμητικό για τον άντρα αυτό. Να υποτιμάει τα πλάσματα του Θεού και τελικά να συμπράττει αυτός στην ταφή της πίστεως, στην ταφή της Εκκλησίας, στην ταφή του Χριστού. Με το να βλαστημάει- ποιοί βλαστημάνε περισσότερο οι άντρες ή οι γυναίκες;
Τώρα εντάξει, μην κοιτάτε που έχουν πειράξει και δαιμονίσει τις γυναίκες αλλά παραδοσιακά δεν άκουγες καμιά γυναίκα να βρίζει τον Χριστό και την Παναγία.
Λοιπόν οπότε συμβάλλουν πολύ στην ταφή και δείχνει τον Νικόδημο και τον Ιωσήφ στην ταφή και τις γυναίκες στην Ανάσταση.
Μας φέρνει λοιπόν πίσω, πολύ σοφά επιλεγμένο, να μας δείξει αυτούς που τιμάει η Εκκλησία μας.
Συνήθως και εγώ παρασυρμένος έλεγα ότι είναι η τιμή των Μυροφόρων γυναικών. Όχι! Ο Θεός τιμάει και τους άντρες και τις γυναίκες και τους τιμάει και τους δύο.
Και γι' αυτό στην παρούσα εορτή έχουμε την τιμή των ανδρών του Ιωσήφ και του Νικόδημου και την τιμή των Γυναικών.
Βάζει τις γυναίκες πρώτες γιατί το μήνυμα της Αναστάσεως μας ενδιαφέρει περισσότερο από την Ταφή.
Και η ταφή μας ενδιαφέρει πολύ γιατί εκεί βλέπουμε τι σημαίνει Πατέρας (Θεός Πατέρας). Ενώ σε καμία άλλη δοξασία των ανθρώπων, θρησκείες που κατασκευάζουν οι άνθρωποι ..(δεν συμβαίνει αυτό)!
Ενώ στην σχέση μας με τον Θεό εμείς λέμε ότι είναι πολύ ωραίο ο Πατέρας να θάβεται κι αυτός μαζί με το παιδί και να μετέχει στον πόνο, να μετέχει στον ιδρώτα, στην αρρώστια, στην πείνα, στη δίψα, στον χλευασμό, στην αδικία και σε όλα αυτά.
Είναι πολύ ωραίο πράγμα ο Θεός να μετέχει. Για τους άλλους είναι σκάνδαλο ο Θεός να κατεβαίνει στη γη και να σαρκώνεται. Για μας είναι ό,τι το πιο φυσικό.
Οπότε λοιπόν να ρίξουμε μιά ματιά σήμερα που μας ξαναφέρνει το βράδυ της Αναστάσεως. Μας ξαναφέρνει...
Σήμερα λοιπόν Κυριακή Τρίτη από του Πάσχα αφού μας έβαλε την Ομολογία της Θεότητας του Χριστού- και αυτό μας ενδιαφέρει. Ότι ο Θεός ήρθε, δεν ήρθε άλλος.
Ο Κύριος μου και ο Θεός μου!
Αφού μας βάζει λοιπόν την Δεύτερη Κυριακή την Ομολογία της του Θεού επισκέψεως και της του Θεού Πολιτείας και Αναστάσεως και Ταφής, σήμερα λέει:
τη αυτή ημέρα Κυριακή Τρίτη από του Πάσχα, των Αγίων Γυναικών Μυροφόρων εορτήν εορτάζομεν έτι δε μνείαν ποιούμεθα και του εξ' Αριμαθέας Ιωσήφ ος ην μαθητής και κεκρυμμένος προς δε του νυχτερινού μαθητού Νικοδήμου -προς δε και, προς δε και σ' αυτούς, επιπλέον, προς δε σημαίνει επιπλέον- και του νυχτερινού μαθητού Νικόδημου.
Από αυτούς οι μεν γυναίκες είναι πρώτες και αψευδείς μάρτυρες της Αναστάσεως.
Ο δε Ιωσήφ και Νικόδημος της Ταφής, είναι μάρτυρες της Ταφής. Δηλαδή Τον πήρανε νεκρό και Τον θάψανε. Δεν αποσιωπούνε ότι ετάφη.
Λοιπόν τα δύο αυτά, η Ανάσταση και η Ταφή, είναι τα κυριότατα και ουσιωδέστερα κεφάλαια της Πίστεως μας.
Ο μεν Νικόδημος επειδή επέλεξε να μην συμφωνήσει με τους Ιουδαίους έγινε πάραυτα αποσυνάγωγος.
Ο δε Ιωσήφ ο ευσχήμων βουλευτής μετά τον ενταφιασμό του σώματος του Κυρίου ρίχτηκε από τους Ιουδαίους σε ένα βόθρο.
Δια θείας δυνάμεως όμως αρπάχθηκε και πήγε στην Αριμαθαια, στην ιδιαίτερη του πατρίδα.
Και Αναστάς ο Χριστός οταν ο Ιωσήφ εκρατείτο στα δεσμά από τους Ιουδαίους, εμφανίστηκε σε αυτόν και του επιβεβαίωσε το μυστήριο της Αναστάσεως!
Ο Χριστός μας είχε στην έννοια Του όχι μόνο τους μαθητές Του αλλά και όλους. Πήγε και του παρουσιάστηκε. Θα παρουσιάστηκε και σε πολλούς άλλους.
Πήγε και του παρουσιάστηκε.
Κι έτι έπασχε πολλά από τους Ιουδαίους δεν ανεχότανε να αποσιωπήσει το μυστήριο της Αναστάσεως. Αλλά διεκήρυττε με παρρησία στους πάντες όλα τα υπερφυή και θαυμαστά που είχαν γίνει.
Λέγεται όμως πως και ο Νικόδημος διασάφησε λεπτομερώς με συγγράμματα και πρώτος από όλους, τα σχετικά με το πάθος και την Ανάσταση του Κυρίου.
Διότι όντας μέλος του συνεδρίου ο Νικόδημος- μέσα στα συνέδρια που κάνανε όλα τα σχέδια και όλες τις καταστάσεις- ήξερε με ακρίβεια τις σκέψεις, τις επιθυμίες των Ιουδαίων, τους λόγους τους και με μια λέξη τα πάντα. Ο Νικόδημος.
Και γι' αυτή λοιπόν την αιτία όπως ειπώθηκε, ότι δηλαδή, ο Ιωσήφ και ο Νικόδημος υπήρξαν αψευδείς μάρτυρες της ταφής του Κυρίου, ορίστηκε να συνεορτάζονται με τις γυναίκες που είδαν την Ανάσταση.
Δηλαδή τιμάει και τον άντρα και τη γυναίκα. Ο καθένας έχει το ρόλο του.
Ο ένας έχει θάρρος (οι άντρες),
Οι γυναίκες αψηφούνε το θάνατο.
Ο ένας έχει θάρρος αλλά οι γυναίκες αψηφούν το θάνατο.
Το θάρρος δε αυτό το πήρε Όχι από την Πίστη. Ενώ οι γυναίκες το πήραν από την Πίστη, από την Αγάπη.
Ο Ιωσήφ το θάρρος το πήρε επειδή ήταν βουλευτής, ήταν στο βουλευτήριο.
Και σου λέει εντάξει, βουλευτής είμαι, θα πάω στον Πιλάτο να μου το δώσει το Σώμα.
Ο συνεορτασμός δε αυτός καθορίστηκε από τους θείους Πατέρες να γίνεται κατά την παρούσα Κυριακή, μετά δηλαδή την Κυριακή κατά την οποία ο Χριστός μας εμφανίστηκε στους μαθητές Του παρόντος και του Θωμά, στον οποίο επιβεβαίωσε την Ανάστασή Του.
Εκείνη η Κυριακή του Θωμά προτάχθηκε πρώτη, διότι ο Αναστάς Κύριος εμφανίστηκε στον Θωμά, και στους άλλους βέβαια, οκτώ ημέρες ύστερα από την Ανάστασή Του.
Αλλά γιατί σαν εορτασμό το βάζει η Εκκλησία μας πρώτο αφού μετά από οκτώ μέρες έγινε η ψηλαφιση από τον Θωμά;
Γιατί το βάζει πρώτο και δεν βάζει των Μυροφόρων πρώτα;
Γιατί ήθελε πρώτα να μας δείξει και να μας καλέσει στο βίωμα αυτής της Ανάστασης.
Το οποίο όταν λέμε Ανάσταση εννοούμε, το έχουμε πει πολλές φορές, δεν εννοούμε από το θάνατο που νομίζετε εσείς, ο καθένας. Εννοούμε από το θάνατο που κουβαλάς μέσα σου!
Γιατί δεν ξέρει να σκέφτεται ο άνθρωπος, δεν ξέρει τι λέει, δεν ξέρει τι κάνει, δεν έχει μέσα του ιλαρότητα, δεν έχει ανθρώπινο πρόσωπο.
Αυτό είναι νέκρωση.
Δεν ξέρει, δεν έχει ζήλο να μάθει και να σκύψει επάνω. Παρά αντί να πει "δεν ξέρω", ή εκφράζει απορίες και δεν θέλει να διαλεχθεί ή εκφράζει στον καφενέ με το σταυροπόδι και τον καφέ αμπελοφιλοσοφίες...
Χωρίς να έχει ιδρώσει ποτέ, να έχει διαβάσει ένα βιβλίο και να σκύψει επάνω:
"- Τι έλεγε ρε αυτός ο Καραϊσκάκης; Τι έλεγε αυτός ο Σωκράτης; Τι έλεγε αυτός ο άλλος, ο βήτα ;"
Φυσικά ξέρω ότι οι Έλληνες κουβαλάμε στο DNA μας μέσα την λεβεντιά αλλά αν αυτή δεν σοβατιστεί από το Άγιο Πνεύμα , δεν γίνεται τίποτα.
Η λεβεντιά αυτή θα γυρίσει και θα γίνει θράσος, θα γίνει κακότητα.
Δηλαδή αν έχεις ένα προτέρημα... Είδατε που λένε ότι η επιστήμη χωρίς ηθική είναι πανουργία; Αν δεν έχεις ήθος μέσα σου..
Αυτό το ήθος το δίνει ο Θεός.
Και το DNA που έχουμε σαν Έλληνες. Που μπορούμε να καταλαβαίνουμε.
(...)
Γιατί αφού έρχεται ο Θεός εδώ και μας έχει πει:
Αν δεν βάλεις Θεό, θα βάλεις διάολο μέσα σου. Δεν υπάρχει περίπτωση, ουδέτερος δεν μένεις. Με το ένα πόδι στην μιά βάρκα και το άλλο στην άλλη, δεν μπορείς να κάτσεις.
Οι Μυροφόρες ήταν λοιπόν πρώτες στην Ανάσταση και ευαγγελιστηκαν στους Μαθητές Του Χριστού μας.
Και εδώ λέει και κάτι άλλο.
Επειδή η γυναίκα έπεσε πρώτη στο λάθος να πιάσει κουβέντα, στη γυναίκα έπρεπε πρώτα να δώσει το μήνυμα της Ανάστασης.
Και να ακούσει την χαρά μετά από εκείνο που της είχε πεί "- Με λύπες θα γεννάς τα παιδιά σου".
Γι' αυτό λέμε στο τροπάριο, στο Γενέσιο της Παναγίας μας:
" Η γέννηση σου Θεοτόκε χαράν εμήνυσε πάσει τη Οικουμένη, εκ σου γαρ ανέτειλεν ο Ήλιος της Δικαιοσύνης, Χριστός ο Θεός ημών και λυσας την κατάρα έδωκε την ευλογία και καταργήσας τον θάνατο εδωρησατο ημίν ζωήν την αιώνιον.
Την γυναίκα που γεννάει, συχνά αυτό που την νοιάζει και αυτό που θέλει είναι να ικανοποιήσει την μητροτητά της.
"Να κάνω παιδιά και να είναι ζευγαράκι, ένα αγοράκι και ένα κοριτσάκι, να τα έχω, έτσι θα είναι πολύ καλύτερα".
(....)
Τις γυναίκες λοιπόν δεν τις ενδιαφέρει μέσα από την μητρότητα να ικανοποιήσουν κατά το "και λύσας την κατάρα". (...) Και δεν ενδιαφέρονται για την ( όντως) ζωή, γυναίκες και άντρες. Δεν καταλαβαίνουν ότι ο θάνατος σε αγγίζει.
Ότι αυτό που ζει η πατρίδα μας είναι ένας θάνατος που έχει έρθει πρώτα μέσα από τις δικές μας επιλογές.(..) Στο μυαλό σου δεν θα έχεις να κοιτάς την πατρίδα την αγαπημένη!
(....)
Χθες κοίταζα κάτι μάρμαρα και έλεγα είναι από τον Διόνυσο, το λευκό, το ωραιότερο μάρμαρο. Που άφηνε το φως να περνάει από μέσα του. Για αυτά τα μάρμαρα λέει πολεμήσαμε!
Σήμερα δεν ξέρω γιατί πολεμάμε. Πάντως δεν πολεμάμε μεταξύ ζωής και θανάτου, δεν έχουμε καμία σκέψη ζωής και θανάτου. Εμείς το θάνατο θέλουμε να το μετατοπίσουμε στο να ζήσεις πολλά χρόνια, να πας 80 -100 εντάξει ρε μωρέ εντάξει. Γιατί χορταίνεται η ζωή!;
(...)
Γι' αυτό άμα ζήσεις από τώρα ( με την πίστη στην Ανάσταση) βλέπεις την αιωνιότητα. Δεν βλέπεις θάνατο, δεν βλέπεις τίποτα μπροστά σου. Τίποτα που να διακόπτει τη ζωή. Δεν διακόπτει. Μεταβέβηκε από τον θανάτο στην ζωή.
Άρα γι αυτό σε καλεί με την πρώτη Κυριακή (μετά το Πάσχα )να βιώσεις αυτή την Ανάσταση.
Να την νοιώσεις, να την καταλάβεις, να την φας, για να αποκτήσεις βιώματα. Για να αποκτήσεις ζωή, λόγο!
Οι γυναίκες λοιπόν αυτές ονομάστηκαν Μυροφόρες.
Και είπαμε ότι της είχε πει της Εύας"Με λύπες θα γεννάς τα παιδιά σου".
Και η λύπη που εμφανίζεται; Γιατί λυπάται καμία γυναίκα που γεννάει παιδί; Όχι, χαίρεται που το γέννησε το παιδί. Λυπάται γιατί λέει αυτό θα το δω πεθαμένο μετά, σε ένα πόλεμο, σε ένα θάνατο, σε οτιδήποτε άλλο, σε μια αρρώστια -που ήταν και πολλές αρρώστιες. Γι' αυτό της έλεγε με λύπες.
Ενώ τώρα, με την Ανάσταση, δεν λέει για λύπες. Η λύπη ήταν σε σχέση με το θάνατο, με την νέκρωση.
Την ημέρα εκείνη που ο Άγιος Νικόδημος και ο Άγιος Ιωσήφ πήραν το Σώμα, είχαν πάρει δύο τενεκέδες αλόη και σμύρνα και περιτύλιξαν με σεντόνι το Σώμα και το ενταφίασαν.
Οι Γυναίκες πυρακτωμένες από την αγάπη τους για τον Χριστό αγόρασαν πολυτελή αρώματα και πήγαν τη νύχτα στον τάφο.
Και πήγαν τέτοια ώρα για δύο λόγους.
Αφενός γιατί φοβόνταν τους Ιουδαίους αφετέρου για να κλάψουν και να αρωματίσουν το Σώμα βαθιά χαράματα, σύμφωνα με το έθιμο που υπήρχε στους Ιουδαίους. Και έτσι να αναπληρώσουν τις παραλείψεις που οφείλονταν στην πίεση του χρόνου και στην επιμέλεια που υπήρξε μόνο από τους άντρες.
Γι' αυτό το λόγο οι γυναίκες ονομάστηκαν Μυροφόρες. Εκεί είδανε τους Αγγέλους που τους είπανε για την Ανάσταση.
Η Μαρία η Μαγδαληνή είδε και τον Χριστό μας στον κήπο που περιφερόταν οδυρομένη.
Και μετά την Ανάσταση, λέει στο Συναξαριο, η Μαρία η Μαγδαληνή πήγε στη Ρώμη και είπε στον Τιβέριο που βασίλευσε τα σχετικά με την αναστάτωση που έγινε στην Ιουδαία και όλα αυτά. Αυτός εξόρισε τον Πιλάτο.
Και για τον Πιλάτο υπάρχουν πολλές παραδόσεις. Η μία ότι πέθανε σε μια λίμνη παγωμένη όπου έπεσε μέσα και του κόπηκε το κεφάλι, η άλλη ότι αυτοκτόνησε και η τρίτη παράδοση κατά την οποία στην Αιθιοπική Εκκλησία τον έχουν ως Άγιο γιατί μετανόησε .
Δεν ασχολούμαστε πολύ με τον Πιλάτο. Ασχολούμαστε όμως με αυτό το "νίπτω τας χείρας μου".
Δηλαδή ασχολούμαστε εμείς μόνο με το ότι δεν μπορείς να ξεφύγεις έτσι, να νίπτεις τας χείρας σου και να φεύγεις από την εκκλησία και από το Χριστό που σε καλεί.
Μπορείς να νίψεις τας χείρας σου από τον Χριστό που σε καλεί;!
Έχουμε μπλέξει τώρα γιατί όταν φύγαμε από τον Παράδεισο φύγαμε για την αιτία να μάθουμε τι είναι καλό και τι είναι κακό.
Και επειδή ο Θεός μας λέει:
Εγώ είμαι ο δρόμος αυτός (για να μάθεις), η Αλήθεια και η Ζωή. Άρα έχουμε μπλέξει.
Λέει ή θα μάθεις εμένα και εγώ εσένα ή δεν υπάρχει άλλος δρόμος. Αυτό επέλεξε.
Εγώ ήρθα εδώ, με πήρες με σταύρωσες. Ωραία, με καταδίκασες σε θάνατο, εγώ σε καταδικάζω να ζεις αιώνια.
(Συνέχεια ανάγνωσης Συναξαριου)
Αργότερα η Μαρία η Μαγδαληνή ευρισκόμενη στην Έφεσο εξεδημησε προς Κύριον και ενταφιάσθη από τον Άγιο Ιωάννη τον Θεολόγο. Το έτος 890 ο αυτοκράτορας Λέων ο σοφός ο έκτος μετέφερε το ιερό λείψανο στην Κωνσταντινούπολη.
(...) (
Οφείλουμε και οι άντρες και οι γυναίκες να ντυθούμε Χριστό. Αυτό λέμε και στη βάπτιση όταν βαπτιζόμαστε.Όσοι εις Χριστόν εβαπτίσθητε Χριστόν ενεδύσασθε. Ντυνόμαστε δηλαδή τον νέο άνθρωπο, τον κατ εικόνα Του κτίσαντος αυτόν.
Γιατί χάσαμε το πρότυπο.
(...)
Και οι άντρες και οι γυναίκες οφείλουν να έρχονται στην εκκλησία, να εκκλησιάζονται, να μετέχουν, να ανοίγουν το κεφαλάκι τους, να ακούνε, να λένε σαν το Σωκράτη : "Εν είδα οτι ου δεν είδα και γηράσκω αεί διδασκόμενος".
Να το κάνουνε άμιλλα, ολυμπιακό αγώνισμα. Το να γνωρίζω, το να διδάσκομαι, να είναι για άντρες και γυναίκες ολυμπιακό αγώνισμα.
Εδώ εμείς κάνουμε Ολυμπιακούς αγώνες γιατί έχουμε άμιλλα.
Να δούμε ποιος θα ξεπεράσει τον άλλον σε ταπείνωση, ποιός θα ξεπεράσει τον άλλον σε επίγνωση αληθείας, ποιός θα ξεπεράσει τον άλλον με Άγιο Πνεύμα.
Δηλαδή τους καρπούς Του:
Αγάπη, χαρά, ειρήνη, μακροθυμία, χρηστότης, αγαθοσύνη, πίστις, πραότης, εγκράτεια.
Εδώ κάνουμε Ολυμπιακούς αγώνες - και αυτό το λέω για πρώτη φορά.
Το πνεύμα των Ολυμπιακών αγώνων βρίσκεται εδώ μέσα, στην πνευματικότητα.
Αναίμακτο, αναίμακτο.
Γιατί Άλλος δίνει το αίμα Του!
Λοιπόν, οφείλουμε και άνδρες και γυναίκες να γίνουμε τέτοιοι πρωταθλητές και να ντυθούμε με τον Χριστό!
Να αναζητήσουμε την Ανάσταση, να σηκωθούμε!
Ανίσταμαι, σηκώνομαι ξανά.
Γιατί είμαστε πεσμένοι κάτω.
Και όπως μας είχανε πει
εκ της γυναικός τα φαύλα αλλά και εκ της γυναικός τα κρειτονα-
Εξ αιτίας της Παναγίας μας γεννήθηκε η Εκκλησία , ο Χριστός μας, εξ αιτίας των γυναικών των Μυροφόρων ελαβαμε το μήνυμα της Ανάστασης και οι μαθητές δεν εσκορπισανε , ακούστε εδώ στο αποστολικό ανάγνωσμα πως μας λέει ότι και το μεγάλωμα της Εκκλησίας μας πάλι εξ αιτίας των γυναικών έγινε.
Λέει εδώ:
" Κατά τας ημέρας δε αυτάς, καθώς ηύξανε ο αριθμός των πιστών, οι Εβραίοι Χριστιανοί, οι οποίοι κατήγοντο από ξένας περιοχάς και ωμιλούσαν την ελληνικήν γλώσσαν και ελέγοντο Ελληνισταί, ήρχισαν να γογγύζουν και να παραπονούνται εναντίον των Εβραίων Χριστιανών της Ιουδαίας, διότι αι χήραι αυτών παρεμερίζοντο και παρημελούντο εις την καθημερινήν υπηρεσίαν της διανομής τροφών και βοηθημάτων. Οι δώδεκα Απόστολοι τότε, αφού προσεκάλεσαν όλον το πλήθος των πιστών, είπαν· “δεν είναι ορθόν και αρεστόν στον Θεόν, να αφήσωμεν ημείς το κήρυγμα του θείου λόγου και να υπηρετούμεν εις τας τραπέζας του φαγητού. "
Και εξ αιτίας των γυναικών μεγαλώνει ξανά η Εκκλησία .
Και εξ αιτίας της γιαγιάς μου είμαι εγώ εδώ στην εκκλησία.
Μου ενσταλαξε την σπίθα του Αγίου Πνεύματος, η οποία και παραμένει.
