2 Αυγούστου 2026
ΚΥΡΙΑΚΗ Θ ΜΑΤΘΑΙΟΥ
ΑΝΑΚΟΜΙΔΗ ΛΕΙΨΑΝΩΝ ΑΓΙΟΥ ΠΡΩΤΟΜΑΡΤΥΡΟΣ ΣΤΕΦΑΝΟΥ
ΔΙΔΑΣΚΑΛΙΑ
Πατρός Νικολάου Μαυρομμάτη
Αθήνα, 9 Αυγουστου 2020
ΟΡΘΡΟΣ
Ἑωθινόν Θ´
ΚΑΤΑ ΙΩΑΝΝΗΝ Κ´ 19 -
19 Οὔσης οὖν ὀψίας τῇ ἡμέρᾳ ἐκείνῃ τῇ μιᾷ σαββάτων, καὶ τῶν θυρῶν κεκλεισμένων ὅπσαν οἱ μαθηταὶ συνηγμένοι διὰ τὸν φόβον τῶν Ἰουδαίων, ἦλθεν ὁ Ἰησοῦς καὶ ἔστη εἰς τὸ μέσον, καὶ λέγει αὐτοῖς· Εἰρήνη ὑμῖν. 20 καὶ τοῦτο εἰπὼν ἔδειξεν αὐτοῖς τὰς χεῖρας καὶ τὴν πλευρὰν αὐτοῦ. ἐχάρησαν οὖν οἱ μαθηταὶ ἰδόντες τὸν Κύριον. 21 εἶπεν οὖν αὐτοῖς ὁ Ἰησοῦς πάλιν· Εἰρήνη ὑμῖν. καθὼς ἀπέσταλκέ με ὁ πατήρ, κἀγὼ πέμπω ὑμᾶς. 22 καὶ τοῦτο εἰπὼν ἐνεφύσησε καὶ λέγει αὐτοῖς· Λάβετε Πνεῦμα ἅγιον· 23 ἄν τινων ἀφῆτε τὰς ἁμαρτίας, ἀφίενται αὐτοῖς, ἄν τινων κρατῆτε, κεκράτηνται. 24 Θωμᾶς δὲ εἷς ἐκ τῶν δώδεκα ὁ λεγόμενος Δίδυμος, οὐκ ἦν μετ’ αὐτῶν ὅτε ἦλθεν ὁ Ἰησοῦς. 25 ἔλεγον οὖν αὐτῷ οἱ ἄλλοι μαθηταί· Ἑωράκαμεν τὸν Κύριον. ὁ δὲ εἶπεν αὐτοῖς· Ἐὰν μὴ ἴδω ἐν ταῖς χερσὶν αὐτοῦ τὸν τύπον τῶν ἥλων, καὶ βάλω τὸν δάκτυλόν μου εἰς τὸν τύπον τῶν ἥλων, καὶ βάλω τὴν χεῖρά μου εἰς τὴν πλευρὰν αὐτοῦ, οὐ μὴ πιστεύσω. 26 Καὶ μεθ’ ἡμέρας ὀκτὼ πάλιν ἦσαν ἔσω οἱ μαθηταὶ αὐτοῦ καὶ Θωμᾶς μετ’ αὐτῶν. ἔρχεται ὁ Ἰησοῦς τῶν θυρῶν κεκλεισμένων, καὶ ἔστη εἰς τὸ μέσον καὶ εἶπεν· Εἰρήνη ὑμῖν. 27 εἶτα λέγει τῷ Θωμᾷ· Φέρε τὸν δάκτυλόν σου ὧδε καὶ ἴδε τὰς χεῖράς μου, καὶ φέρε τὴν χεῖρά σου καὶ βάλε εἰς τὴν πλευράν μου, καὶ μὴ γίνου ἄπιστος, ἀλλὰ πιστός. 28 καὶ ἀπεκρίθη Θωμᾶς καὶ εἶπεν αὐτῷ· Ὁ Κύριός μου καὶ ὁ Θεός μου. 29 λέγει αὐτῷ ὁ Ἰησοῦς· Ὅτι ἑώρακάς με, πεπίστευκας· μακάριοι οἱ μὴ ἰδόντες καὶ πιστεύσαντες. 30 Πολλὰ μὲν οὖν καὶ ἄλλα σημεῖα ἐποίησεν ὁ Ἰησοῦς ἐνώπιον τῶν μαθητῶν αὐτοῦ, ἃ οὐκ ἔστι γεγραμμένα ἐν τῷ βιβλίῳ τούτῳ· 31 ταῦτα δὲ γέγραπται ἵνα πιστεύσητε ὅτι Ἰησοῦς ἐστιν ὁ Χριστὸς ὁ υἱὸς τοῦ Θεοῦ, καὶ ἵνα πιστεύοντες ζωὴν ἔχητε ἐν τῷ ὀνόματι αὐτοῦ.
Συμπίπτει (με το εωθινό και την απιστία του Θωμά) το Ευαγγέλιο που εορτάζουμε σημερα, την Κυριακή, που του λέει του Πέτρου "- Γιατί δίστασες ολιγόπιστε;"
Και συμπίπτει και του λέει:
" - Μη γίνου άπιστος αλλά πιστός".
Αυτό το πράγμα, ρε παιδί, αυτό το πράγμα που ζητάει ο Χριστός μας, πίστη!
Γιατί την ζητάει την πίστη;
Γιατί λέει σε ένα σημείο, εάν δεν ερχόμουνα και δεν με βλέπατε αμαρτία δεν θα είχατε. Τώρα όμως που ήρθα και με είδατε και με γνωρίσατε τώρα αμαρτία έχετε.
Δηλαδή ζητάει να Τον εμπιστευτούμε επειδή Τον γνωρίσαμε. Και τι γνωρίσαμε;
Την φιλευσπλαχνία, τη φιλανθρωπία Του, γνωρίσαμε την αγάπη Του.
Η οποία δίνεται απλόχερα και με ιλαρότητα. Ιλαρόν δότη αγαπάει ο Θεός.
Τι είσαι κακομοίρης ρε!
Είναι μεγάλο πράγμα η πίστη. Η Πίστη είναι μεγάλο πράγμα.
Την κρατάμε για τον εαυτό μας. Δεν θέλουμε να την αφήσουμε... Δηλαδή δεν θέλουμε να πέσουμε στη φωτιά. Την κρατάμε για τον εαυτό μας.
Σήμερα γιορτάζουμε έναν Άγιο, τον Αντωνίνο.
Ο οποίος άγιος τον πετάξαν σε ένα καμίνι. Σε ένα καμίνι μέσα να τον κάψουν.
Τον πετάξαν στο καμίνι μέσα. Και όταν έπεσε στην φωτιά, αυτός είχε πεθάνει. Αλλά τον βρήκανε λέει στην καμινάδα ανάμεσα και δεν είχε πειραχτεί ούτε μία τρίχα του.
Ούτε μία τρίχα του δεν είχε πειραχτεί. Πεθαμένο. Αλλά ούτε μία τρίχα του δεν είχε πειραχτεί.
Και πήραν το Άγιο λείψανο του. Δηλαδή, να πέφτει στη φωτιά.
Αυτή η πίστη. Αυτή η πίστη η οποία τη ζητάει. Γιατί σου λέει, με γνωρίσατε.
Πάρα πολύ καλά.Ιδού εγώ μεθ υμών ειμί πάσας τάς ημέρας. Έως της συντελείας του αιώνος.
Και τώρα θα προχωρήσουμε παρακάτω.
Γιατί υπάρχει ο ολιγόπιστος, ο πιστεύων και ο άπιστος. Ας δούμε με ποιον ζωχαδιάζεται ο Χριστός μας περισσότερο.
Οι δυτικοι τι είναι. Άπιστοι ή ολιγόπιστοι;
Ολιγόπιστοι. Ολιγόπιστος είναι και ο αιρετικός. Και μπορούμε να το πούμε, ο ολιγόπιστος είναι και κακόπιστος. Γιατί αν παίρνεις ένα κομμάτι από την πίστη του Χριστού και το άλλο το κρατάς για πάρτη σου.. Αυτό λέγεται κακοπιστία.
Λοιπόν, σήμερα βουτάμε για πρώτη φορά μετά από 35 χρόνια, παπάς, σήμερα βουτάμε στα νερά αυτά που θα μιλήσουμε και μετά στο ευαγγέλιο. Βουτάμε στα νερά αυτά. Να'ναι ευλογημένος, να'ναι ευλογημένος!
Τι μας κάνει ρε, Τι μας κάνει!
Μας κάνει , ας πούμε, μας λέει :
" -Μη φοβάσαι, Μη φοβάσαι". Φοβήθηκαν λέει γιατί Τον νόμιζαν για φάντασμα.
Εδοκουν πνεύμα θεωρείν, φάντασμα πάλι. Λέει " Εγώ αυτός είμαι, δώστε μου να φάω κάτι".
Γιατί φάντασμα σάρκα και οστέα ουκ έχει, καθώς εμέ θεωρείτε έχοντα. Φοβούνται. Και εμάς μας βγάζει με την εμπιστοσύνη,
"μη φοβάσαι ρε. Μη φοβάσαι, πέσε μέσα στη φωτιά. Σε οποιαδήποτε φωτιά, πέσε μέσα. Και άφησέ με θα σε οδηγήσω εγώ".
Φοβερά τα πράγματα!. Βγες και περπάτησε πάνω στο τεντωμένο σχοινί. "- Μα εγώ είμαι παράλυτος, πώς θα περπατήσω πάνω στο τεντωμένο σχοινί, εγώ δεν είμαι ακροβάτης. Δεν έχω ξαναπερπατήσει ποτέ ούτε σε σιδηροδρομική γραμμή."
Θυμόσαστε που είμαστε μικροί και περπατάγαμε πάνω στις σιδηροδρομικές γραμμές... Για να κρατηθούμε. Και όποιος περπάταγε πιο πολύ, έπαιρνε και το έπαθλο.
Δηλαδή το εύσημο. Και σου λέει βγες επάνω, πάνω στο σχοινί.
Και εκεί βρίσκεται ας πούμε.
Επί τω ρήματι σου χαλάσω το δίκτυο. Επί τω ρήματι σου θα ανέβω πάνω στο σχοινί.
Αλλά αυτό τω ρήματι, τω ρήματι σου..
Είναι ο λόγος, είναι ο λόγος.
Το ρήμα είναι ο λόγος. Αλλά τον λόγο τον κατέχει ο Λόγος.
Άρα εσύ με τον Λόγο έχεις να κάνεις και Αυτός θα σου δώσει στόμα και σοφία και θα σου δώσει και θα σου τα αποκαλύψει όλα σιγά σιγά.
Γι' αυτό του λέει του Θωμά μη γίνου άπιστος αλλά πιστός.
Και θα ακούσουμε στο Ευαγγέλιο "- Γιατί δίστασες ολιγόπιστε";
Γι' αυτό μπλέκουμε εδώ.
Και γι' αυτό πήρανε οι μουσουλμάνοι και μας λένε γκιαούρηδες απίστους δηλαδή. Γιατί γνωρίζαμε εμείς βαθιά...
Γιατί προέρχονται από χριστιανούς αυτοί.
Αυτοί ήταν χριστιανοί. Ο Ματθίας πήγε στην Αιθιοποιία και εκεί τους εδίδαξε. Και αυτοί προερχόμενοι από το χριστιανό, από την πίστη εις Χριστόν, ξέραμε ότι καταττάσαμε τον πιστό και τον άπιστο.
Και γι' αυτό πήρανε μετά αυτοί και κρατάνε ας πούμε φράσεις, όπως λέμε ο Θεός είναι μεγάλος, αυτοί το πήρανε σχοινι.κορδόνι, πιπίλα. Ο Αλλάχ είναι μεγάλος. Φωνάζουνε, σκοτώνουνε τον κόσμο και λένε ο Αλλάχ είναι μεγάλος.
Δηλαδή υπάρχει με την ίδια φράση παραφροσύνη και με την ίδια φράση ευχαριστία.
Και αλλιώς το λέμε εμείς, αλλιώς το εννοούμε, αλλιώς εκείνοι το πήρανε και το πιπιλανε και τον γκιαούρη και τον άπιστο και αλλιώς εκείνοι..
Δηλαδή εμείς βλέπουμε την ολότητα ενός ανθρώπου.
Όταν λέμε άπιστος βλέπουμε την ελλειματική υπαρξιακή οντότητα του ανθρώπου. Ενώ εκείνοι το πήρανε αλλιώς.
Σου λέει εγώ, πήρανε εγώ το εγώ. Εμείς βλέπουμε ας πούμε τον άλλον ότι είναι ο έσχατος που μπορεί να έρθει και πρώτος. Ο έσχατος που μπορεί να έρθει και πρώτος.
Έστω ωσπερ ο εθνικός και ο τελώνης.
Αλλά εκείνοι δεν μας βλέπουν ο έσχατος που μπορεί να έρθει και πρώτος. Εκείνοι μας βλέπουν ας πούμε, σου λέει πρέπει να σε πεθάνω, να σε διαλύσω.
Δεν έχεις καμία σχέση με την εικόνα του Θεού.
Λοιπόν είναι φοβερά τα πράγματα! Είναι φοβερά τα πράγματα!
Και οι διαφορές στις οποίες πρέπει να ξεκαθαρίσεις μέσα σου.
Φυσικά δεν ασχολούμαστε και δεν ξεκαθαρίζουμε γιατί το θεωρούμε περιττό. Περιττό να το ξεκαθαρίσουμε.
Όμως δεν είναι περιττό γιατί μεθαύριο το εγγόνι σου ή το παιδί σου μπορεί να πάρει ένα μουσουλμάνο.
Και βλέπετε ότι ο Άγιος Ιωάννης ο Δαμασκηνός, απο την Δαμασκό της Συρίας, στην αρχή δεν τους έδωσε σημασία καμία.
Μετά όμως που άρχισε να γίνεται κίνδυνος μεγάλος άρχισε να παίρνει ένα-ένα το τι λέγανε και να το αναλύει.
Είναι αυτό που προσπαθούμε να κάνουμε εμείς τώρα ας πούμε και λέμε για την κατάσταση της πίστεως των ανθρώπων, της οικουμένης ολόκληρης και των απίστων ή των εχόντων ποιήσει θρησκεύματα κατά το δοκούν, όχι κατά αποκάλυψη.
Λοιπόν και καλό είναι να τα αναλύουμε μέχρι το βάθος, μέχρι το μεδούλι γιατί τότε μπορείς να αποκτήσεις αυτή την Πίστη που ζητάει ο Χριστός μας!
Ζητάει ας πούμε όπως είπε σήμερα στο Θωμά μη γίνου άπιστος αλλά πιστός. Για να μην γίνου άπιστος αλλά πιστός, τι τον έκανε να αναλύσει; Του λέει φέρε το χέρι σου και βάλτο στην πλευρά μου και πάρε και βάλτο στα χέρια μου και κάνε εδώ κτλ.
Δηλαδή τον άφησε, την απόλυτη λεπτομέρεια, να βάλει το χέρι του στην πλευρά.
Υπάρχουν εικόνες που δείχνουν το Θωμά να χώνει έτσι το χέρι μέσα στην πλευρά.
Και ο Χριστός μας κράτησε τα σύμβολα του πάθους Του.
(...)
Και εγώ τι κάνω; Εγώ προσπαθώ να μάθω στους Χριστιανούς γιατί ανάβεις το καντήλι και τι σημαίνει το καντήλι γιατί αν δεν το ξέρεις θα κάνεις κακό.
Η πίστη ας πούμε συμπεριλαμβάνει αυτό όλο το φοβερό το πακέτο της επίγνωσης γιατί τότε μπορείς να εμπιστευτείς Απόλυτα τον Χριστό .
Να πέσεις στο καμίνι, σαν τον Άγιο Αντωνίνο. Τον πήρανε, τον πετάξανε στο καμίνι μέσα, βάλανε φωτιά κάργα μέσα και τον πετάξανε μέσα και κλείσανε την πόρτα.
Και όταν έκαψε η φωτιά και ανοίγουνε και δεν βλέπουν τίποτα μέσα και κοιτώντας εκεί τον βρήκανε ανάμεσα στην καμινάδα και δεν είχε καεί ούτε μια τρίχα του. Είχε πεθάνει αλλά δεν είχε καεί ούτε μια τρίχα του.
(...)
Λοιπόν αυτά είναι το θέμα που θα ακουμπήσουμε σήμερα:
Πίστη,
Απιστία,
Ολιγοπιστία,
Κακοπιστία.
Να δούμε τι γίνεται, τι ταράζει το Χριστό μας.
ΘΕΙΑ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑ
Ευαγγελικό Ανάγνωσμα:
ΚΑΤΑ ΜΑΤΘΑΙΟΝ ΙΔ´ 22 - 34
22 Καὶ εὐθέως ἠνάγκασεν ὁ Ἰησοῦς τοὺς μαθητὰς αὐτοῦ ἐμβῆναι εἰς τὸ πλοῖον καὶ προάγειν αὐτὸν εἰς τὸ πέραν, ἕως οὗ ἀπολύσῃ τοὺς ὄχλους. 23 καὶ ἀπολύσας τοὺς ὄχλους ἀνέβη εἰς τὸ ὄρος κατ’ ἰδίαν προσεύξασθαι. ὀψίας δὲ γενομένης μόνος ἦν ἐκεῖ. 24 τὸ δὲ πλοῖον ἤδη μέσον τῆς θαλάσσης ἦν, βασανιζόμενον ὑπὸ τῶν κυμάτων· ἦν γὰρ ἐναντίος ὁ ἄνεμος. 25 τετάρτῃ δὲ φυλακῇ τῆς νυκτὸς ἀπῆλθε πρὸς αὐτοὺς ὁ Ἰησοῦς περιπατῶν ἐπὶ τῆς θαλάσσης. 26 καὶ ἰδόντες αὐτὸν οἱ δὲ μαθηταὶ ἐπὶ τὴν θάλασσαν περιπατοῦντα ἐταράχθησαν λέγοντες ὅτι φάντασμά ἐστι, καὶ ἀπὸ τοῦ φόβου ἔκραξαν. 27 εὐθέως δὲ ἐλάλησεν αὐτοῖς ὁ Ἰησοῦς λέγων· Θαρσεῖτε, ἐγώ εἰμι· μὴ φοβεῖσθε. 28 ἀποκριθεὶς δὲ αὐτῷ ὁ Πέτρος εἶπε· Κύριε, εἰ σὺ εἶ, κέλευσόν με πρὸς σὲ ἐλθεῖν ἐπὶ τὰ ὕδατα· 29 ὁ δὲ εἶπεν, Ἐλθέ. καὶ καταβὰς ἀπὸ τοῦ πλοίου ὁ Πέτρος περιεπάτησεν ἐπὶ τὰ ὕδατα ἐλθεῖν πρὸς τὸν Ἰησοῦν. 30 βλέπων δὲ ὸν ἄνεμον ἰσχυρὸν ἐφοβήθη, καὶ ἀρξάμενος καταποντίζεσθαι ἔκραξε λέγων· Κύριε, σῶσόν με. 31 εὐθέως δὲ ὁ Ἰησοῦς ἐκτείνας τὴν χεῖρα ἐπελάβετο αὐτοῦ καὶ λέγει αὐτῷ· Ὀλιγόπιστε! εἰς τί ἐδίστασας; 32 καὶ ἐμβάντων αὐτῶν εἰς τὸ πλοῖον ἐκόπασεν ὁ ἄνεμος. 33 οἱ δὲ ἐν τῷ πλοίῳ ἐλθόντες προσεκύνησαν αὐτῷ λέγοντες· Ἀληθῶς Θεοῦ υἱὸς εἶ. 34 Καὶ διαπεράσαντες ἦλθον εἰς τὴν γῆν Γεννησαρέτ.
Στο Ευαγγέλιο του Σαββάτου, εχθές δηλαδή, το οποίο είναι το κλειδί για να ανοίξουμε την πόρτα του Ευαγγελίου της Κυριακής, μας λέει ο Χριστός μας για έναν άλλο χορτασμό, όχι πέντε χιλιάδων αλλά τεσσάρων χιλιάδων, έναν άλλο χορτασμό.
15.32 ῾Ο δὲ ᾽Ιησοῦς προσκαλεσάμενος τοὺς μαθητὰς αὐτοῦ εἶπεν, Σπλαγχνίζομαι ἐπὶ τὸν ὄχλον, ὅτι ἤδη ἡμέραι τρεῖς προσμένουσίν μοι καὶ οὐκ ἔχουσιν τί φάγωσιν· καὶ ἀπολῦσαι αὐτοὺς νήστεις οὐ θέλω, μήποτε ἐκλυθῶσιν ἐν τῇ ὁδῷ. 15.33 καὶ λέγουσιν αὐτῷ οἱ μαθηταί, Πόθεν ἡμῖν ἐν ἐρημίᾳ ἄρτοι τοσοῦτοι ὥστε χορτάσαι ὄχλον τοσοῦτον; 15.34 καὶ λέγει αὐτοῖς ὁ ᾽Ιησοῦς, Πόσους ἄρτους ἔχετε; οἱ δὲ εἶπαν, Ἑπτά, καὶ ὀλίγα ἰχθύδια. 15.35 καὶ παραγγείλας τῷ ὄχλῳ ἀναπεσεῖν ἐπὶ τὴν γῆν 15.36 ἔλαβεν τοὺς ἑπτὰ ἄρτους καὶ τοὺς ἰχθύας καὶ εὐχαριστήσας ἔκλασεν καὶ ἐδίδου τοῖς μαθηταῖς, οἱ δὲ μαθηταὶ τοῖς ὄχλοις. 15.37 καὶ ἔφαγον πάντες καὶ ἐχορτάσθησαν, καὶ τὸ περισσεῦον τῶν κλασμάτων ἦραν, ἑπτὰ σπυρίδας πλήρεις. 15.38 οἱ δὲ ἐσθίοντες ἦσαν τετρακισχίλιοι ἄνδρες χωρὶς γυναικῶν καὶ παιδίων. 15.39 Καὶ ἀπολύσας τοὺς ὄχλους ἐνέβη εἰς τὸ πλοῖον, καὶ ἦλθεν εἰς τὰ ὅρια Μαγαδάν.
Εκεί, λέει, προσκαλεσάμενος τους Μαθητάς ο Χριστός μας, το Σαββάτο λέει "σπλαχνίζομαι επί τον όχλον".
Μας έδωσε την παιδαγωγία του φαγητού
Και αφού μας έδωσε την παιδαγωγία του φαγητού, φροντίζει για το φαγητό μας.
Φροντίζει να το έχουμε, αφού είναι παιδαγωγία, φροντίζει να το έχουμε. Δηλαδή, ενώ εμείς διαλύουμε, εκείνος ξεπλένει με τον κληδονα της θαλάσσης, με τον κλυδωνα των ανεμοστροβιλων, με τον κλυδωνα της βροχόπτωσης..
Αυτά είναι σαν να κάνει εμετό η γη, σαν να κάνει εμετό η γη και καθαρίζεται, για να μας ξαναδώσει το φαγητό.
Λοιπόν, σπλαχνίστηκε, λέει, ότι είχανε τρεις μέρες, περιμένανε, περιμένανε. Δηλαδή, τον αντέχανε και κηρυττε.
Περιμένανε. Και δεν είχανε τι να φάνε. Και δεν θέλω να τους διώξω νηστικούς.
Μήποτε εκλυθώσιν εν τη οδώ. Μήπως ζαλιστούνε, επιστρέφοντας μήπως ζαλιστούν και πέσουν κάτω, όταν επιστρέφουν στα σπίτια τους. Και λέγουσιν αυτώ οι μαθητές.
Πόθεν ἡμῖν ἐν ἐρημίᾳ ἄρτοι τοσοῦτοι ὥστε χορτάσαι ὄχλον τοσοῦτον
Πού υπάρχουν σε εμάς, ενώ είμαστε στην ερημιά για να αγοράσουμε- είχαν το ταμείο- να αγοράσουμε τόσους άρτους.
Ώστε να χορτάσουν τέσσερις χιλιάδες άνθρωποι.
Πόσους άρτους έχετε; ρωτάει ο Χριστός μας.
Αυτοί είπανε επτά άρτους.
Ενώ όταν κάνουμε την αρτοκλασία, εχουμε πέντε άρτους.
Είπανε, επτά άρτους και ολίγα ιχθίδια.
καὶ παραγγείλας τῷ ὄχλῳ ἀναπεσεῖν ἐπὶ τὴν γῆν
Το έκοψε κομμάτια και έδωσε στις μαθητές. Και έφαγαν πάντες και χορτάσθησαν. Και πήραν το περίσσευμα.
Γιατί το λέει και σε αυτό και στο άλλο ευαγγελικό ανάγνωσμα, ότι υπήρχε περίσσευμα;
Γιατί από αυτό, έχουμε το βίωμα, ότι ο Θεός θα σου δώσει παραπάνω από αυτά που ζητάς.
Και γι' αυτό λέει ο Άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος, υπέρ εκ περισσού ων αιτούμεθα ή νοούμεν. Υπέρ εκ περισσού.
Δηλαδή το περίσσιο είναι περίσσιο, αλλά Υπέρ εκ περισσού, υπέρ περίσσιο δηλαδή θα σου δώσει.
Οι δε εσθιοντες ήσαν τετράκις χίλιοι, οι άντρες χωρίς γυναικών και παιδιών.
Και τι κάνει πάλι; Και απολύσας τους όχλους, το ίδιο πράγμα έκανε, απολύσας τους όχλους, ανέβηκε στο πλοίο και ήρθε στα όρια Μαγδαλά. Από όπου ήταν η Μαγδαληνή.
Δηλαδή τους έδιωξε και ξανάφυγε. Τους έδιωξε και ξανάφυγε. Αυτό το είδαμε πάρα πολύ καλά, ότι θύμωσε ο Χριστός μας.
Την περασμένη Κυριακή το είδαμε καλά ότι θύμωσε και είπε στους μαθητές..
Έκανε ένα τέχνασμα, έκανε ένα τέχνασμα. Έδιωξε τους μαθητές από το πλοίο και εκείνος ανέβηκε να απολύσει τους όχλους.
Με ποιο τρόπο, λέει, απολυσε τους όχλους. Σταμάτησε να διδάσκει. Σταμάτησε να διδάσκει. Οπότε λεει μπείτε μέσα εσείς.
(...)
Λοιπόν. Σταμάτησε τη διδασκαλία.
Απολύστε τους όχλους. Εκείνος ανέβηκε, λέει, απάνω για να προσευχηθεί. Ανέβηκε απάνω.
Λέει, επιτέλους, θα μ' αφήσετε μόνο μου να βρεθώ, ας πούμε, και να μην έχω παρεμβολές στην κοινωνία μου με την Αγία Τριάδα. Στην κοινωνία μου με την Αγία Τριάδα!
Την νύχτα έκανε άλλο ένα τέχνασμα, οψίας γενομένης. Δηλαδή νύχτωσε και έφυγε.
Ο Χριστός μας, το άλλο τέχνασμα που έκανε, έφυγε για να μην Τον πάρουνε χαμπάρι. Δηλαδή, είχε θυμώσει.
Και γιατί είχε θυμώσει;
Μας το λέει αυτό, όπως θύμωσε με τον Πέτρο, για την ολιγοπιστία. Δηλαδή, ολιγοπιστία σημαίνει ότι παίρνω αυτό που γουστάρω από σένα.
Το κοκορέτσι, την λιτανεία, το ξόρκισμα, το ένα, το άλλο.
Δεν παίρνω Εσένα. Δεν θέλω να δεχθώ Εσένα και να ανοίξω έναν διάλογο. Θα πάρω αυτό που θέλω.
Ολιγοπιστία είναι και κακοπιστία. Υπάρχουν:
Ο πιστός, ο άπιστος, ολιγόπιστος και κακόπιστος.
Λοιπόν, ο κακόπιστος και ολιγόπιστος πάνε πακέτο.
Γιατί το να πάρεις ένα κομμάτι, ακόμη κι αν είναι καλό, τον Χριστό..
Η Δύση, έχει πάρει ένα κομμάτι.
Το Χριστό, λέει, η χριστιανική Δύση.
Αλλά είναι αιρετική. Είναι και ολιγοπιστη, γιατί δεν έχουνε τέτοια πίστη.
(...)
Ολιγοπιστία, δηλαδή δεν εμπιστεύεσαι. Η λέξη πίστη προέρχεται σε εμάς από το ρήμα πείθομαι.
Σου λέει, με έπεισες. Και γιατί την ζητάει την πίστη ο Χριστός μας;
Γιατί ήρθε, κάθισε κοντά μας, ήγγικεν, μας αγγίζει.
Ο Πανταχού παρών και τα πάντα πληρών. Ιδού εγώ μεθ' υμών ειμί πάσας τας ημερας έως της συντελείας του αιώνος. Θα είμαι κοντά σας.
Αφού είναι κοντά μας, και μας αποκαλύπτεται συνεχώς- Γιατί, δεν λέμε ότι έχουμε εξ' αποκαλύψεως πίστη;
Δηλαδή Εκείνος μας δίνει την πίστη.
Είδατε που λέει εκεί στο Αποστολικό, θα το διαβάσουμε.
Λέει συνεργοί Θεού και γεώργιον Θεού και στόμα Θεού.
Δηλαδή είσαστε συνεργάτες.
Αυτός όμως σας έφτιαξε. Και αυτός σας έδωσε.
Εδώ το θέμα τίθεται τι είδους πίστη έχουμε.
Και βλέπετε ότι ο Χριστός μας σε όλους αλλά και ιδιαίτερα σε εκείνους οι οποίοι για κάποιο λόγο ολιγοπίστησαν πήγε και τον έπιασε από το χέρι. Και του λέει "εδώ είμαι".
Αυτό το βλέπουμε πεντακάθαρα στον Άγιο Απόστολο Παύλο.
Αυτός ήταν άπιστος. Και ήθελε όμως το Θεό. Ήθελε όμως το Θεό!
Και ουσιαστικά τι του έκανε στη Δαμασκό; Στη Δαμασκό του έκανε το εξής.
Σαν να τον έπιασε από το χέρι, δηλαδή σαν να τον έπιασε έτσι. Και του λέει " Εδώ είμαι, όχι εκεί. Εδώ είμαι, δεν είμαι εκεί ".
Αυτό του έκανε. Το ίδιο έκανε και στον Πέτρο. Τον έπιασε από το χέρι.
Λέει "- έλα, σήκω πάνω. Πάμε στο καράβι μαζί".
Μπήκανε μέσα, κόπασε ο άνεμος και εκείνοι πέσανε και Τον προσκυνήσανε και λένε " Αληθώς Υιός Θεού είναι ούτος".
Όχι Θεός, Υιός Θεού. Δεν Τον νομίζανε για Θεό ακόμα.
Γι' αυτό βλέπετε και στο εωθινό σηκωθήκανε και πάλι ψάρια και πάλι δίχτυα πιάσανε και πάλι ματαιότητες και το ένα και το άλλο.
Δηλαδή εκ νεκρών ιδόντες Αυτόν εγηγερμένον ούκ επιστευσαν.
Πόσες φορές ονείδησε την απιστία αυτών;
Η απιστία λοιπόν είναι πακέτο μεγάλο. Και εδώ μας μιλάει για όλιγοπιστία.
Και προσέχτε τώρα τι γίνεται.
Όταν είσαι μαζί Του όπως ήταν οι δώδεκα μαθητές που Τον ξέρανε καλά...
Ο Ματθίας, εδώ μια παρένθεση, ήταν από τους εβδομήκοντα Αποστόλους. Τον επέλεξαν και τον κάνανε στους δώδεκα. Γιατί τον κάνανε στους δώδεκα;
Ήθελε να μπει μέσα, στο στενό κύκλο. Οι άλλοι δεν άντεχαν τον Θεό να Τον βλέπουν να ζει σαν ανθρωπος.
Του είχαν υπόληψη μεγάλη, ντρεπόντουσαν. Δηλαδή ήταν, ας πούμε πως να σας το πω. Δεν τον βλέπανε τον Χριστό να τρώει, να πίνει σαν άνθρωπος.
Και γι' αυτό καθόμαστε κοντά, καθόμαστε κοντά στον Χριστό μας αναλόγως τι εμπιστοσύνη του έχουμε. Τι σχέση, τι σχέση απορρέει από την παρουσία Του και την δική μας οντότητα και ύπαρξη. Τι σχέση απορρέει. Ο Ιωάννης ήταν επιστήθιος. Πήγε και ακούμπησε πάνω στο στήθος Του. Οι άλλοι ήταν μακριά, οι άλλοι ήταν πιο μακριά.
Δεν μπορούσαν να το αντέξουν.
Και γι' αυτό είχε το στενό κύκλο και τον ευρύτερο κύκλο. Και γι' αυτό σ' αυτούς ζητούσε την πλήρη πίστη όχι απιστία.
Όχι το άλλο άκρο. Όχι στο απέναντι. Παρόλα αυτά όμως υπάρχουν αυτές οι κατηγορίες που είπαμε.
Αυτά πρώτη φορά τα λέω, βοηθούμενος βέβαια από τη δίψα μου και από Πατέρες της Εκκλησίας.
Υπάρχει η πίστη, η ολιγοπιστία, η απιστία και η κακοπιστία, την οποία εγώ προσθέτω. Δεν τη λένε οι άλλοι Πατέρες.
Γιατί πάει πακέτο με την ολιγοπιστία. Γιατί θα γίνει κακοπιστία η ολιγοπιστία.
Όπως μας δίδαξαν οι δάσκαλοι μας και λέει διαιωνιζόμενο το σχίσμα γίνεται αίρεση. Διαιωνιζόμενη η ολιγοπιστία γίνεται αίρεση, γίνεται κακοπιστία.
Όταν δεν διδάσκεσαι, όταν δεν ζεις αυθεντικά, θα γίνει αίρεση, θα γίνει ξεμάτιασμα. (...)
Ερχόμαστε λοιπόν και λέμε ότι η ολιγοπιστία γίνεται κακοπιστία και γίνεται αίρεση.
Και τώρα.
Τι διαλέγει ο Χριστός μας; Τι διαλέγει ο Χριστός μας!
Το βλέπουμε στην Αποκάλυψη:
Όφειλες να ήσουνα ή ζεστός ή κρύος. Επειδή είσαι χλιαρός θα σε εμεσω. Θα σε βγάλω από πάνω, θα σε κάνω εμετό.
Όφειλες να ήσουνα άπιστος ή πιστός.
Αλλά επειδή είσαι ολιγόπιστος και κακόπιστος δεν σε γουστάρω με τίποτα.
Αυτό είναι η μεγαλύτερη φθορά της Εκκλησίας!
Η μεγαλύτερη πληγή στο σώμα της Εκκλησίας, στο σώμα του Χριστού δηλαδή για τη σωτηρία του κόσμου. Είναι η μεγαλύτερη πληγή που Του ανοίγεις. Το λίγο λίγο.
Είναι αυτό που λέει το τραγούδι εκείνο. Λίγο έντιμος, λίγο άτιμος, λίγο αυτό....
Ο Θεός μας να σώσει όλο τον κόσμο. Αλλά θέλει θυσία. Θέλει καρδιά!
Το λέει μόνος Του:
Εξ' όλης της ψυχής, εξ' όλης της ισχύος, εξ' όλης της διανοιας, εξ' όλης τής καρδίας.
Πρώτα όμως, για να το κάνεις αυτό, πρέπει να δεις ποια είναι η ισχύς σου και τι γίνεται.
Ποιά είναι η διάνοια σου και τι γίνεται.
Ποια είναι η καρδούλα σου; Και τι γίνεται, τι παίζεται με την καρδιά σου;
Και τι σχέση έχει η διάνοια με την καρδιά.
Και τι σχέση η ψυχή με όλα αυτά. Αρχίζεις, διδάσκεσαι καλά-καλά και αφού δυναμώνεις λες...
Τι, λές, κορόιδο είμαι; Όπου δεν υπάρχει ο Χριστός υπάρχει διάβολος. Εγώ διάβολο αποτάξω, μου είπε η νονά, απεταξάμην, απετάξω το σατανά, απεταξάμην και τα λοιπά.
Λοιπόν, γι' αυτό εδώ μας μιλάμε τι τον ζοχάδιασε. Τον ζοχάδιασε και έκανε ενετό, δηλαδή την κοπάνησε και έφυγε, τους έμεσε, τους έβγαλε από πάνω του, γιατί ζούσανε στην ολιγοπιστία.
Δεν το βλέπουμε αυτό, αλλά τον θεώρησαν, ο Μεσσίας θα μας σώσει απ' τους Ρωμαίους και θα είναι εδώ και να μας ταΐζει και αυτά.
Και δεν έχουμε ανάγκη, ούτε να δουλεύουμε...
(...)
Λοιπόν. Βάρη δυσβάστακτα.
Γι' αυτό και ακριβώς πηγαίνουμε προς Αυτόν επειδή εμείς είμαστε κοπιώντες και πεφορτισμένοι, γιατί μας αναπαυει.
Και εμείς έχουμε την καλή πίστη.
Έχουμε την καλή πίστη. Υπάρχει και καλή απιστία, που είναι του Θωμά.
Δηλαδή. Δεν καταλαβαίνω, αλλά μένω.
(...)
Λοιπόν, αυτό που Τον ζωχαδιάζει.
Και γι' αυτό θυμήθηκα, της Αποκαλύψεως.
Οφείλεις να είσαι
ή κρύος ή ζεστός, άν είσαι απέναντι..
(...)
Εμείς έχουμε προϋπόθεση ότι η παρουσία του Θεού...
Και τώρα ποια παρουσία του Θεού, την ένσαρκο οικονομία ή την ένσαρκο οικονομία, στους ουρανούς, απάνω στον θρόνο Του.
Και εκείνος δεν καταδέχεται τα παιδιά του και να πονέσει μαζί μας.
Και να θαφτεί μαζί μας.
Ποιός Θεός; Για ποιόν Θεό μιλάμε;
Λοιπόν. Εν πάσει περιπτώσει. Όφειλες να είσαι ή άθεος..
Μη με ζαλίζεις. Κάτσε εκεί απέναντι και εγώ θα φροντίσω με τον τρόπο μου.
Να σου σπάσω αυτή τη ηλιθιότητα, αυτό το τείχος.
Και θα φροντίσω να δω τι θα κάνω μαζί σου.
Αλλά όταν είσαι κοντά μου, θέλω να είσαι κοντά μου με όλο το πακέτο. Μη μου κάνεις βλακείες. Δεν θέλω.
Εγώ απουσιάζω. Είδατε που λέει η παράδοση.
Όταν πας να κοινωνήσεις και είσαι άσχετος Άγγελοι παίρνουν το σώμα και το αίμα του Χριστού. Και συ κοινωνάς αρτο και οινο. Άγγελοι παίρνουν το σώμα και το αίμα του Χριστού.
Άντε φύγε τώρα.
Αυτό ήταν που Τον ζωχαδιασε
Θυμόσαστε που σας έλεγα την περασμένη Κυριακή;
Κάτι τον θύμωσε. Κάτι τον θύμωσε. Αυτή την Κυριακή φέτος μετά από 35 χρόνια.
Κατάλαβα ότι αυτό είναι. Το ολιγόπιστος αν παραμείνεις διαιωνιζόμενο το σχήμα, θα γίνεις κακόπιστος.
Και ερχόμαστε τώρα στο Αποστολικό Ανάγνωσμα.
ΠΡΟΣ ΚΟΡΙΝΘΙΟΥΣ Α' Γ´ 9 - 17
9 Θεοῦ γάρ ἐσμεν συνεργοί· Θεοῦ γεώργιον, Θεοῦ οἰκοδομή ἐστε. 10 Κατὰ τὴν χάριν τοῦ Θεοῦ τὴν δοθεῖσάν μοι ὡς σοφὸς ἀρχιτέκτων θεμέλιον τέθεικα, ἄλλος δὲ ἐποικοδομεῖ· ἕκαστος δὲ βλεπέτω πῶς ἐποικοδομεῖ· 11 θεμέλιον γὰρ ἄλλον οὐδεὶς δύναται θεῖναι παρὰ τὸν κείμενον, ὅς ἐστιν Ἰησοῦς Χριστός. 12 εἰ δέ τις ἐποικοδομεῖ ἐπὶ τὸν θεμέλιον τοῦτον χρυσόν, ἄργυρον, λίθους τιμίους, ξύλα, χόρτον, καλάμην, 13 ἑκάστου τὸ ἔργον φανερὸν γενήσεται· ἡ γὰρ ἡμέρα δηλώσει· ὅτι ἐν πυρὶ ἀποκαλύπτεται· καὶ ἑκάστου τὸ ἔργον ὁποῖόν ἐστι τὸ πῦρ δοκιμάσει. 14 εἴ τινος τὸ ἔργον μενεῖ ὃ ἐπῳκοδόμησε, μισθὸν λήψεται· 15 εἴ τινος τὸ ἔργον κατακαήσεται, ζημιωθήσεται, αὐτὸς δὲ σωθήσεται, οὕτως δὲ ὡς διὰ πυρός. 16 Οὐκ οἴδατε ὅτι ναὸς Θεοῦ ἐστε καὶ τὸ Πνεῦμα τοῦ Θεοῦ οἰκεῖ ἐν ὑμῖν; 17 εἴ τις τὸν ναὸν τοῦ Θεοῦ φθείρει, φθερεῖ τοῦτον ὁ Θεός· ὁ γὰρ ναὸς τοῦ Θεοῦ ἅγιός ἐστιν, οἵτινές ἐστε ὑμεῖς.
Εμείς θέλουμε να βυθιστούμε σε αυτό που μας διδάσκει σήμερα η Εκκλησία μας.
Και λέει εκεί πέρα.
Εμείς είμαστε συνεργάτες, αυτό που αποκαλούμε βαπτίζεται ο δούλος του Θεού. Είναι με την έννοια του συνεργάτη, βαπτίζεται ο δούλος του Θεού στο όνομα του Πατρός και του Υιού και του Αγίου Πνεύματος. Στέφεται ο δούλος του Θεού, χριεται ο δούλος του Θεού, μεταλαμβάνει ο δούλος του Θεού.
Μας θέλει συνεργάτες, μας θέλει φίλους.
Λοιπόν είμαστε συνεργάτες στην υπηρεσία του Θεού.
Ποια υπηρεσία έχει ο Θεός;
Του παρέδωσε πάσα σάρκα για να τη σώσει, να την οδηγήσει στη σωτηρία. Ο Πατέρας. Και εκείνος πήρε συνεργάτες.
Όχι μόνος. Μαζί, όλοι μαζί.
Στο Εμείς. Όχι μόνοι.
Δεν μπορούσε λέει ο Άγιος Αποστολος Παύλος:
" Ρε απ' τις πέτρες αυτές ο Θεός βγάζει Αγίους και Αποστόλους.
Την τιμή που σας κάνει.
Σύμφωνα με το ειδικό χάρισμα, λέει εδώ πέρα, κατά την χάρη.
Βάζει μια τελεία εκεί. Ότι είμαστε στην υπηρεσία του Θεού. Στο χωράφι του Θεού.
Ο αμπελωνας η εκκλησία.
Βάζει μια τελεία. Και λέει.
Κατὰ τὴν χάριν τοῦ Θεοῦ τὴν δοθεῖσάν μοι ὡς σοφὸς ἀρχιτέκτων θεμέλιον τέθεικα
Του έδωσε Εκείνος μία χάρη όπως δίνει στον καθένα σαν σοφός αρχιτέκτων.
Δηλαδή έκανε την γη, τα πάντα εν σοφία εποίησε. Δηλαδή με τέχνη, με αρχιμαστοριά, με αρχιμαστοριά έδωσε και τα χαρίσματα.
Και εγώ θεμέλιον τέθηκα.
Ποιο έδωσε; λέει εδώ πέρα. Και έβαλα εγώ το θεμέλιο.
Ακούστε.
Εγώ μετέφερα τον Χριστό που είναι το θεμέλιο στον κόσμο.
Ο Χριστός μας εκεί. Και το έδωσε και σε εμένα.
Και εγώ μετέφερα Αυτόν και έβαλα το θεμέλιο για να κτίσετε εσείς.
Ακούστε και τι λέει εδώ πέρα:
Άλλος τώρα κτίζει πάνω σε αυτό. Εγώ ξεκίνησα πρώτος- είχε επίγνωση ο πρωτοκορυφαίος, είχε επίγνωση- ο καθένας όμως ας προσέχει πως κτίζει.
Με ολίγοπιστία, με απιστία;
Με τι κτίζει;
Σαν νονός που παίρνεις το παιδί, σαν παπάς, σαν δάσκαλος, σαν πατέρας, σαν μητέρα. Πώς κτίζεις απάνω στο παιδί;
Το θεμέλιο που είναι ο ναός του Θεού. Άρα είναι μέσα εκεί.
Άλλος τώρα κτίζει πάνω, ο καθένας όμως ας προσέχει πως κτίζει. Γιατί κανένας δεν μπορεί να βάλει άλλο θεμέλιο εκτός από αυτό που υπάρχει και που είναι ο Ιησούς Χριστός.
Αυτόν δηλαδή που σας δίδαξα και που σας έμαθα.
Και μερικές φορές έκαναν αντιδράσεις και έκαναν αιρετικά πράγματα και έλεγε ο Άγιος Αποστόλος Παύλος «Ουχ ούτως εμάθατε τον Χριστό». Εγώ δεν σας τον δίδαξα έτσι. Τι είναι αυτά που κάνεις;
Έτσι σε δίδαξα;
Η Εκκλησία σε δίδαξε. Κηρύσσειν, διδάσκειν και θεραπεύειν. Αυτό είναι το έργο σου.
Άσε τώρα.
Λέει, εγώ δεν βάπτισα κανέναν για να μην μωμηθεί η διακονία.
Την χάρη που του έδωσε αυτή το να κηρύσσει, να διδάσκει και να θεραπεύει. Πάσαν νόσον και πάσαν μαλακίαν.
Τώρα αν κάποιοι χτίζουνε πάνω σε αυτό το θεμέλιο με χρυσάφι ή ασήμι ή πολύτιμα πετράδια με ξύλα, ή χορτάρι ή άχυρο, η δουλειά του καθενός θα φανεί.
Την ώρα της κρίσης θα φανεί.
Και συνεχίζει εδώ.
Θα αποκαλυφθεί, θα το φέρει στο φως η ημέρα της κρίσεως.
Γιατί η ημέρα αυτή θα φανερωθεί με τρόπο πύρινο.
Η ποιότητα του έργου του καθενός θα δοκιμαστεί από τη φωτιά.
Αυτό θέλει εξήγηση. Η φωτιά είναι καθαρτικό.
Το βράζεις, το μπιμπερό, βράζεις τις ενέσεις για να καθαρίσουν και να τις βάλεις εκεί. Η φωτιά είναι καθαρτική. Είδατε ο Ιπποκράτης που είπε να βάλουν φωτιές στον λοιμό στην Αθήνα. Αν το έργο που έφτιαξε κάποιος αντέξει, αυτός θα λάβει μισθό.
Ακούστε τι λέει. Θα λάβει μισθό.
Αν όμως το έργο καταστραφεί από την φωτιά, αυτός θα χάσει την αμοιβή του.
Το μισθό. Ο ίδιος όμως θα σωθεί. Όπως ένας που περνάει μέσα από τις φλόγες.
Γιατί;
Γιατί στον Χριστό μας αρκεί η προσπάθεια. Ξύλα, ξύλα.
Άχυρα, άχυρα. Προσπάθησες; Έλα μέσα.
Είδες που λέει για το μισθό που έδωσε σε αυτόν που δούλεψε από το πρωί και βάσταξε το καύσωνα της ημέρας και σε αυτόν που πήγε λίγο πριν σχολάσουν.
Και του λέει πάρε το μισθό σου. Αλλά θα σωθεί.
Ο μισθός είναι σωτηρία.
Αλλά ο άλλος... Είδες που λέει αστήρ, αστέρος διαφέρει τη λάμψει.
Άλλη λάμψη οι Απόστολοι. Άλλη λάμψη οι Άγιοι Πατέρες.
Άλλη λάμψη οι Άγιοι Ανάργυροι.
Λοιπόν.
Δεν ξέρετε πως είστε Ναός Θεού;
Γιατί το λέει αυτό;
Σταματά, βάζει μια τελεία.
Και λέει ουσιαστικά οικοδομείτε επάνω στο σώμα σας.
Γιατί ο Θεός είναι μέσα.
Και τι θα του οικοδομήσετε;
Θα του οικοδομήσετε αρετές, πίστη, εμπιστοσύνη.
Θα έχετε σχέση εμπιστοσύνης μαζί Του . Κατοικεί ανάμεσά σας.
Κάποιος λοιπόν με διαιρέσεις καταστρέφει το Ναό του Θεού.
Αυτόν θα τον αφανίσει ο Θεός.
Όποιος αρχίζει και κάνει διακρίσεις στο σώμα της Εκκλησίας και τρέχει ενώ η Εκκλησία είναι στα πόδια του.
Για να πάρει τον εξορκισμό...
Γιατί ο Ναός του Θεού είναι Άγιος και ο Ναός αυτού είσαστε εσείς.
Λοιπόν, εδώ μας λέει προσέξτε που θα πατήσετε.
Στην πίστη που είναι ένα πακέτο επίγνωσης που απορρέει από τη σχέση;
Στην ολιγοπιστία, στην απιστία ή στην κακοπιστία;
Με ποιο από αυτά τα τρία νοήματα- περιεχόμενα θα οικοδομήσετε την ύπαρξή σας και τη σχέση σας με τον Θεό;
(...)
Λοιπόν, να προσέξουμε αυτό που θέλουμε.
Νομίζω ότι εγώ για μένα, εγώ έχω και άλλο μέσα μου, αλλά μπόρεσα να σας πω αυτά και να σας ψηλιάσω να σας εφιστήσω την προσοχή τι ζωχαδιάζει το Χριστό μας.
Και θα σας ρωτήσω και να μου απαντήσετε.
Η πλειονότητα των σημερινών καταστάσεων των Ορθοδόξων δεν είναι ολιγοπιστία; Γιατί δεν έχουν πάρει το πακέτο.
Δεν είναι κακοπιστία; Δεν είναι κακοπιστία;.
Είναι ολιγοπιστία που γίνεται κακοπιστία, γίνεται αίρεση, γίνεται απομάκρυση και τελείωσε.
Και στο τέλος γίνεται και αθεία. Απιστία τελείως. Ολιγοπιστία, κακοπιστία, απιστία. Τελείωσε.
Προχωράς τα σκαλιά, ανεβαίνεις. Και αυτό το να γίνουμε πιστοί το παλεύουμε με ιδρώτα.
Δεν είναι πίστη σαν και αυτή που μας συμβαίνει, είναι η σχέση.
Σου έχω εμπιστοσύνη απόλυτη.
Και να με πετάξεις στη φωτιά θα με βγάλεις χωρίς να μου έχει καεί ούτε μια τρίχα.
Ευχαριστώ
ΑΓΙΟΥ ΠΑΝΤΕΛΕΗΜΟΝΟΣ
Αθήνα, 27 Ιουλίου 2022
ΔΙΔΑΣΚΑΛΙΑ-ΑΠΟΣΠΑΣΜΑΤΑ
Παντολέων σημαίνει ότι ήταν στα πάντα λιοντάρι. Και πράγματι ήταν λιοντάρι, αποδείχτηκε λιοντάρι της Πίστεως, μόνο που η Πίστη τον έκανε ελεήμονα.
Ήταν στα πάντα λιοντάρι.
Άρα δεν πρέπει να πούμε κι εμείς ότι είμαστε λιοντάρια; Λιοντάρια της Πίστεως!
Δεν θα πρέπει;.
Δηλαδή να κρατήσουμε και το όνομα του, το Παντολέων, να είμαστε στα πάντα λιοντάρια και να είμαστε και ελεήμονες. Ελεήμονες.
Πρώτον στον ελεήμονα Θεό.
Ελεημοσύνη πρώτα στον Θεό ;
Ναι, πρώτα στον Θεό.
Να του δίνουμε την ψυχή, την καρδία, την διάνοια, την ισχύ. Αυτό δεν ζητάει;.
Και πώς το ζητάει;
Γυμνός, δεμένος, με μία άκρα ταπείνωση. Έτσι το ζητάει.
Γιατί αν μου τα δώσεις, εγώ θα σου τα ξαναδώσω πίσω.
Πρώτα λοιπόν εκεί, να είμαστε λιοντάρια για εκεί και μετά να τα δίνουμε στον εαυτό μας, να είμαστε ελεήμονες στον εαυτό μας, δεν είμαστε. Είμαστε ανελεήμονες στον εαυτό μας, είμαστε ανελεήμονες... Του φερόμαστε, ξέρετε πώς του φερόμαστε. Σαν να είναι ένα σακί από πατάτες.
(..)
Να πούμε, επειδή είμαστε του Αγίου Παντελεήμονος, να ζητήσουμε από τον Αγίου Παντελεήμονα Θεό να δώσει στα παιδιά Του δύναμη
Γιατί το κοπιαστικότερο έργο είναι η προσευχή.(...)
Πρέπει να γίνει ένα σεμινάριο στο οποίο θα ακούσουμε ότι η Θεία Λειτουργία όταν τελείται είναι η ανάσα της σωτηρίας του κόσμου.
Γιατί προσεύχεσαι υπέρ της ειρήνης του σύμπαντος κόσμου. Είναι η ανάσα της σωτηρίας και η ζωή του κόσμου. Δεν είναι για το αν ήρθε κάποιος.
Ή πόσοι ήρθαν ή πόσοι δεν ήρθαν. Εσύ οφείλεις να είσαι παντελεήμων. Σαν τον παντελεήμονα Θεό.
(...)
Λοιπόν μας αξίωσε ο Θεός και λειτουργήσαμε αυτές τις Άγιες ημέρες.
Τον ευχαριστούμε, Τον ευχαριστούμε Τον ευχαριστούμε.
Και Του ζητάμε αυτό που ξεκινήσαμε και είπαμε, με όλα αυτά τα λόγια.
Να δώσει δύναμη στα παλληκάρια Του, σε εμάς, να εκκλησιαζόμαστε, να συλλειτουργούμε.
