ΣΥΝΑΞΙΣ ΑΓΙΟΥ ΚΑΙ ΤΙΜΙΟΥ ΠΡΟΦΗΤΟΥ ΙΩΑΝΝΟΥ
ΠΡΟΔΡΟΜΟΥ ΒΑΠΤΙΣΤΟΥ ΝΗΣΤΕΥΤΟΥ
Αποστολικο Ανάγνωσμα: Πράξεων των Αποστόλων ΙΘ' 1-8
1 Ἐγένετο δὲ ἐν τῷ τὸν Ἀπολλὼ εἶναι ἐν Κορίνθῳ Παῦλον διελθόντα τὰ ἀνωτερικὰ μέρη ἐλθεῖν εἰς Ἔφεσον· καὶ εὑρὼν μαθητάς τινας 2 εἶπε πρὸς αὐτούς· Εἰ πνεῦμα ἅγιον ἐλάβετε πιστεύσαντες; οἱ δὲ εἶπον πρὸς αὐτόν· Ἀλλ’ οὐδὲ εἰ Πνεῦμα ἅγιόν ἐστιν ἠκούσαμεν. 3 εἶπέ τε πρὸς αὐτούς· Εἰς τί οὖν ἐβαπτίσθητε; οἱ δὲ εἶπον· Εἰς τὸ Ἰωάννου βάπτισμα. 4 εἶπε δὲ Παῦλος· Ἰωάννης μὲν ἐβάπτισε βάπτισμα μετανοίας, τῷ λαῷ λέγων εἰς τὸν ἐρχόμενον μετ’ αὐτὸν ἵνα πιστεύσωσι, τοῦτ’ ἔστιν εἰς τὸν Ἰησοῦν Χριστόν. 5 ἀκούσαντες δὲ ἐβαπτίσθησαν εἰς τὸ ὄνομα τοῦ Κυρίου Ἰησοῦ. 6 καὶ ἐπιθέντος αὐτοῖς τοῦ Παύλου τὰς χεῖρας ἦλθε τὸ Πνεῦμα τὸ ἅγιον ἐπ’ αὐτούς, ἐλάλουν τε γλώσσαις καὶ προεφήτευον. 7 ἦσαν δὲ οἱ πάντες ἄνδρες ὡσεὶ δεκαδύο. 8 Εἰσελθὼν δὲ εἰς τὴν συναγωγὴν ἐπαρρησιάζετο ἐπὶ μῆνας τρεῖς διαλεγόμενος καὶ πείθων τὰ περὶ τῆς βασιλείας τοῦ Θεοῦ.
Ευαγγελικο Ανάγνωσμα:Κατά Ιωάννην
Α´ 29 - 34
29 Τῇ ἐπαύριον βλέπει ὁ Ἰωάννης τὸν Ἰησοῦν ἐρχόμενον πρὸς αὐτόν, καὶ λέγει· Ἴδε ὁ ἀμνὸς τοῦ Θεοῦ ὁ αἴρων τὴν ἁμαρτίαν τοῦ κόσμου. 30 οὗτός ἐστι περὶ οὗ ἐγὼ εἶπον· Ὀπίσω μου ἔρχεται ἀνὴρ ὃς ἔμπροσθέν μου γέγονεν, ὅτι πρῶτός μου ἦν. 31 κἀγὼ οὐκ ᾔδειν αὐτόν, ἀλλ’ ἵνα φανερωθῇ τῷ Ἰσραὴλ, διὰ τοῦτο ἦλθον ἐγὼ ἐν τῷ ὕδατι βαπτίζων. 32 Καὶ ἐμαρτύρησεν Ἰωάννης λέγων ὅτι τεθέαμαι τὸ Πνεῦμα καταβαῖνον ὡς περιστερὰν ἐξ οὐρανοῦ, καὶ ἔμεινεν ἐπ’ αὐτόν· 33 κἀγὼ οὐκ ᾔδειν αὐτόν, ἀλλ’ ὁ πέμψας με βαπτίζειν ἐν ὕδατι, ἐκεῖνός μοι εἶπεν· Ἐφ’ ὃν ἂν ἴδῃς τὸ Πνεῦμα καταβαῖνον καὶ μένον ἐπ’ αὐτόν, οὗτός ἐστιν ὁ βαπτίζων ἐν Πνεύματι ἁγίῳ. 34 κἀγὼ ἑώρακα, καὶ μεμαρτύρηκα ὅτι οὗτός ἐστιν ὁ υἱὸς τοῦ Θεοῦ.
ΔΙΔΑΣΚΑΛΙΑ
Πατρός Νικολάου Μαυρομμάτη
Αθήνα, 7 Ιανουαρίου 2022
Δε θα μπορούσε να τελειώσει η πανηγυρις μας παρά με το Ευαγγέλιο του Αγίου Ιωάννου του Ευαγγελιστού, του αγαπημένου και επιστηθίου φίλου του Κυρίου μας.
Και ενώ όλες τις άλλες ημέρες και στις ώρες των Θεοφανείων και όλα αυτά μας συνόδευε ο Μάρκος, ο Λουκάς, ο Ματθαίος και τα λοιπά, σήμερα τελευταία, εορτή των Θεοφανείων μας ήρθε ο Άγιος Ιωάννης ο Ευαγγελιστής, ο οποίος του αρέσει να κάνει λογοπαίγνιο.
Εν αρχή ην ο Λόγος και ο Λόγος ην προς τον Θεό και Θεός είναι ο Λόγος.
Και τον βλέπουμε να το κάνει αυτό και να θεολογεί και να λέει :
Ουτις στήν περιού εγώ είπω ότι*" Πίσω μου έρχεται Ανήρ έμπροσθεν μου γέγονεν, ότι πρώτος μου είναι."
Πίσω μου έρχεται Αυτός που ήταν μπροστά μου γιατί ήταν πρώτος από μένα. Ήταν πρώτος από μένα. Ενώ γεννήθηκε πρώτος ο Ιωάννης αλλά τι εννοεί;
Είδες, πρωτότοκος της Οικουμένης ο Θεός.
Δηλαδή πραγματικά ήταν ουσιαστικά αν και δεύτερος Αδάμ, ο πρώτος Αδάμ. Γιατί όταν αποφάσισε να μας κάνει κατ' εικόνα δική του και καθ' ομοίωσιν είχε συμπεριλάβει και τη σάρκωσή Του, του μετέχεινο Θεός και της ύλης, του μετέχειν και της δημιουργίας.
Δηλαδή είχε αποφασίσει Αυτός.
Και έλεγαν οι δάσκαλοι μου, ο Παπαμιχάλης έλεγαν, τώρα μετά τη σάρκωση του Θεού μπορούμε να λέμε ότι έχουμε τα μάτια του Χριστού, το κατ' εικόνα.
Εικόνα, να τη η εικόνα μας, γι' αυτό προσκυνούμε και την εικόνα.
Η εικόνα μας είναι ο Θεός, από Εκείνον πήραμε, έχει χέρια, έχει μάτια, έχει στόμα, έχει τα πάντα.
Και γι' αυτό λέει και ο Άγιος Ιωάννης, βάζει στο στόμα του Ιωάννη:
Ήταν πρώτος, έρχεται οπίσω μου αυτός που ήταν μπροστά μου γιατί ήταν πρώτος μου αυτός, ήταν πρώτος αυτός.
Του αρέσει λοιπόν να κάνει αυτό το λογοπαίγνιο.
Και φανταστείτε και μια άλλη μαρτυρία, πάλι θεολογικότατη.
Τι σημαίνει θεολογικοτάτη.
Θεολογικοτατη είναι ο Λόγος - Θεός και ο Λόγος του Θεού κατευθύνεται στα παιδιά Του, διαλέγεται με τα παιδιά Του.
Και λέει μου είπε η φωνή, μου είπε η φωνή, ο Θεός, ο Πατέρας Εκείνος μου είπε "κἀγὼ οὐκ ᾔδειν αὐτόν".
Δεν τον ήξερα, φανταστείτε δεν τον ήξερα - γιατί ήταν στην έρημο, αφού δεν συναντήθηκαν ποτέ - δεν τον ήξερα λέει Αυτόν.
Και εδώ είναι η θεολογία του Αγίου. "ἀλλ’ ἵνα φανερωθῇ τῷ Ἰσραὴλ, διὰ τοῦτο ἦλθον ἐγὼ ".
Εγώ ήρθα εδώ για να φανερώσω τον Χριστό μας όπως του είπε η φωνή, ο Θεός, γι' αυτό ήρθα εγώ, για να φανερώσω το Χριστό στον Ισραήλ, όχι εγώ να γίνω φανερός.
Και βάζει την μαρτυρία του.
Είδα , τεθέαμαι, βλέπω, το είδε εκείνη τη στιγμή, το τεθέαμαι σημαίνει εκείνη τη στιγμή τεθέαμαι το βλέπω, τεθέαμαι τὸ Πνεῦμα καταβαῖνον ὡς περιστερὰν ἐξ οὐρανοῦ, καὶ ἔμεινεν ἐπ’ αὐτόν·
Εξ ουρανού, βάζει κόμμα και μετά και έμεινεν επ' Αυτόν.
Δηλαδή έμεινε, έμεινε, πάει,έμεινε, δεν έφυγε, έμεινε.
Πατήρ, Υιός και Άγιο Πνεύμα, έμεινε επ' Αυτόν.
κἀγὼ οὐκ ᾔδειν αὐτόν, ἀλλ’ ὁ πέμψας με βαπτίζειν ἐν ὕδατι.
Και εδώ πάλι θεολογία.
Του είπε πήγαινε να βαπτίζεις. Δεν το έκανε μόνος του, δεν έκανε μόνος του τό βάπτισμα, έτσι του ήρθε να πάει.
Αλλά εκείνος που μου είπε, λέει, να πάω να βαπτίζω, Εκείνος μου είπε. "Αλλά ο Πέμψας με βαπτίζειν εν υδατι αυτός που με έστειλε για να βαπτίζω με ύδωρ, με νερό, Εκείνος μου είπε.
Εκείνος που με έστειλε, Εκείνος μου είπε: "Όποιον δεις να κατεβαίνει το Άγιο Πνεύμα και να μένει επ' Αυτον, Εκείνος είναι ο βαπτιζων εν Πνεύματι Αγίω.
Δηλαδή η θεολογία, μιλούσε ο Θεός με τα παιδιά Του συνεχώς. Από την αρχή. Με τον Αδάμ δεν μίλαγε;
Και μάλιστα λέει ότι κάθε δειλινό τον έβλεπε, άκουγε τα βήματά Του.
Όπως λέμε και στο τροπάριο της Κασσιανης.
Λοιπόν, υπήρχε πάντα διάλογος του Θεού. Δεν ήρθε έτσι ξαφνικά ο Θεός,
υπήρχε πάντα διάλογος.
Με τον Σωκράτη, με τον Πλάτωνα, με τον Αβραάμ, με τον Ισαάκ, με τον Ιακώβ, με τον Ινδιάνο, με τον έτσι, με τον άλλο.
Πάντα με τα παιδιά Του είχε σχέση. Ο Χριστός μας δεν ήταν άσχετος, δεν ήταν άσχετος. Πάντα είχε σχέση.
Λοιπόν, κἀγὼ ἑώρακα, καὶ μεμαρτύρηκα ὅτι οὗτός ἐστιν ὁ υἱὸς τοῦ Θεοῦ.
Εγώ σήμερα, και θα το κάνω, ήθελα να περάσω στο κήρυγμα του Ιωάννου, στο λόγο του που έχει καταγραφεί από τον Λουκά. Τι έλεγε ο Ιωάννης, τι έλεγε ο Ιωάννης.
Και ποιός ήταν σαν χαρακτήρας και τα λοιπά. Τι έλεγε.
Νευριάρης, ζοχαδιάρης. Τους έβριζε.
Λοιπόν, να πάμε στην ενάτη ώρα, δείχνει για τον χαρακτήρα του.
Ήθελα λοιπόν να σας πω, να μιλήσουμε για τον Άγιο Ιωάννη και να πάρουμε κάτι. Αυτό το οποίο εμένα με καίει. Εμένα, σαν ποιμένα δηλαδή.
Να πάρω κάτι δεν θα πω άλλα και εμένα κάτι με καίει.
Λοιπόν, συνεχίζω για να πάμε στην ενάτη ώρα να πάρουμε το Ευαγγέλιο.
Αλλά τι γίνεται τώρα.
Αυτό που καίει την Εκκλησία και αυτό που καίει τον Άγιο Ιωάννη τον Πρόδρομο και αυτό που καίει και την εορτή την σημερινή είναι ότι εκείνος συντάχθηκε με τον Χριστό.
Σύναξη δεν έχουμε σήμερα;
Εκείνος συντάχθηκε με τον Χριστό και η Εκκλησία αυτό ήθελε να δείξει. Γι' αυτό πήρε του Άγιου Ιωάννου.
Δεν ήθελε να δείξει. ...
Μου έκανε εντύπωση.
Πώς δεν έδειξε από (άλλο χωρίο ευαγγελίου) ποιός είναι αυτός.
Δηλαδή το κήρυγμά του Αγίου Ιωάννου, το οποίο είναι εν ισχύι,
είναι φοβερό!
Αυτό παρέλαβε, από αυτό ξεκίνησε πάλι ο Χριστός.
Μετανοείτε, ηγγικεν γαρ η Βασιλεία των Ουρανών. Μετανοείτε ηγγικεν η Βασιλεία των Ουρανών.
Και έτσι ξεκίνησε.
Και άρχισε ο Χριστός μας μόλις θανατώθηκε ο Ιωάννης και να λέει μετανοείτε ηγγικεν γαρ η Βασιλεία των Ουρανών και τα λοιπά.
Λοιπόν και βάζει το γλυκύτατο και θεολογικότατο, το οποίο θεολογικότατο έγκειται στο ότι ο Θεός μιλάει με τα παιδιά Του. Συνεχώς.
Και κατευθύνει τα παιδιά Του. Εκείνος με έστειλε και Εκείνος μου είπε.
Εκείνος με έστειλε να βαπτίζω.
Και μετά του είπε:
Όποιον θα δεις Εκείνον τότε θα είναι αυτός. Αυτός είναι.
Που θα βαπτίζει εν Πνεύματι Αγίω. Θεολογικότατο.
Δεν του είπε ότι θα είναι ο Σωτήρας.
Αυτός που θα βαπτίζει εν Πνεύματι Αγίω. Βαθιά μέσα έτσι!
Δηλαδή αυτό το βάπτισμα που παίρνουμε.
Και εκεί διαλεγόμαστε.
Λοιπόν γυρίζουμε πίσω λίγο.
Και πάμε στην ενάτη ώρα και αρχίζουμε ένα κομμάτι από το ευαγγέλιο.
Αφού τους έλεγε, μας λέει ο Άγιος Λουκάς, ότι επί τότε- το ακούσαμε το ιστορικό.
Το δεκατοπέμπτο ετος της ηγεμονίας Τιβερίου Καίσαρος ηγεμονεύοντος Ποντίου Πιλάτου.
Τετραρχούντος της Γαλιλαίας Ηρώδου , Φιλίπου δε αδελφού αυτού τετραρχούντος της Ιουδαίας τετράρχη, τετραρχία .
Εγένετο ρήμα Θεού επί Ιωάννην, το ίδιο λέει και εκείνος, του είπε ο Θεός, του Ιωάννη, πήγαινε να βαπτίζεις, εν τη ερήμω.
"και ηλθεν εις πασαν την περιχωρον του ιορδανου κηρυσσων βαπτισμα μετανοιας εις αφεσιν αμαρτιων
ως γεγραπται εν βιβλω λογων ησαιου του προφητου λεγοντος φωνη βοωντος εν τη ερημω"
Και αναφέρει ο Λουκάς το λόγο του Ησαΐου, εκεί και τα λοιπά.
"λεγεν ουν τοις εκπορευομενοις όχλοις βαπτισθηναι υπ αυτου γεννήματα εχιδνών τις υπέδειξεν υμίν φυγείν απο της μελλούσης οργής"
Τις υπέδειξεν υμιν φυγείν απ' της μελλούσης οργής;
Ποιός σας το πε αυτό, τις υπέδειξεν υμιν;
Γιατί το λέει αυτό; Εκεί ήθελα να σταθώ.
Όπως ερχόμουν στην εκκλησία το σκεφτόμουν.
Λέει, τίς σας υπέδειξε;
Ποιός σας υπέδειξε; Δεν σας υπέδειξαν ούτε εγώ, ούτε ο Χριστός μας, ούτε οι Προφήτες. Γιατί; Γιατί δεν τους ακούσατε.
Τους σκοτώσατε δεν είπε ο Χριστός μας; Τους σκοτώσατε, σας έστειλα και δεν τους ακούσατε, δεν τους σκοτώσατε;
Τι λέε, εδώ; Είναι μία λεπτή γραμμή. Ποιός σας υπέδειξε; Πηγαίναν αυτοί(οι Ιουδαίοι και άκουγαν).
Είναι αυτή η φωνή της συνειδήσεως. Δεν έκανα καλά, κάτι δεν πάω καλά. Δεν του αρέσει του ανθρώπου.
Καθημερινά ο άνθρωπος βρίσκεται εν μετανοία.
Καθημερινά .
"Μωρέ, πέντε λεπτά τα έφαγα τσάμπα, μωρέ, έπρεπε να κάνω εκείνο, μωρέ, έπρεπε να κάνω το άλλο".
Κάθε φορά, κάθε μέρα, κάτι κάνει και δουλεύει μετάνοια μέσα του.
Είναι η συνείδησή του, η κρίση που του έχει δώσει.
Τις υπέδειξε φυγείν, εκ της μελλούσης οργής;
Τον Ησαΐα τον φάγατε, τον άλλον τον φάγατε, τον άλλον τον σκοτώσατε.
Τον Χριστό μας, εμένα, θα με σκοτώσετε δηλαδή. Ποιος σας την υπέδειξε; Εγώ, από μένα;
Όχι, αυτό το εσωτερικό που στηρίζεται πάνω σε αυτό η ατέλεστος τελειότης, η μετάνοιά μας.
Εκεί είναι και το βάπτισμα μετανοίας, αλλά και το βάπτισμα μετανοίας συνεχίζεται με το Άγιο Πνεύμα. Διάλογο κάνεις, βάπτισμα μετανοίας είναι και αυτό.
Δηλαδή, πλέον όχι με αλλουνού και άλλη φωνή, αλλά ταυτίζεται μέσα σου - και μπορείς να το παραθεωρήσεις αν θέλεις- με τη φωνή του ίδιου του Θεού.
Τάδε λέγει ο Κύριος. Ο Κύριος πλέον ο ίδιος μιλάει.
Λοιπόν, οπότε ήθελα να σταθώ εκεί ότι ποιός σας το υπέδειξε να κάνετε.
Έχουμε μία φωνή μέσα μας, αυτή είναι η μετάνοιά μας.
Με αυτή τη μετάνοια προχωράμε και γινόμαστε
καλοί,
καλύτεροι,
κάλλιστοι,
Άγιοι.
Από αυτή τη φωνή, από αυτή την μετάνοια, την διεργασία της μετανοίας.
Και αυτή η διαδικασία στηρίζεται στη δικαιοσύνη.
Δικαιοσύνη μάθετε οι ενοικούντες επι της γης.
Σου τα έδωσα όλα. Γιατί δεν δουλεύεις, γιατί είσαι τεμπέλης;
Σου έδωσα Εμένα, σου έδωσα την Εκκλησία, σου έδωσα τους Προφήτες, σου έδωσα το ένα, σου έδωσα το άλλο.
Σου έδωσα και την φωνή της συνειδήσεως.
Εάν εσύ μείνεις, σου έδωσα αυτό.
Σε βαράει, σε βαράει συνέχεια, δεν σε αφήνει.
Είδες, τύπτει λέει η συνείδηση, τύπτει συνέχεια. Δεν σε αφήνει, σε βαράει.
Και από αυτά όλα που σου έδωσε, ζητά την δικαιοσύνη. Δικαιοσύνη μάθετε οι ενοικούντες επι της γής.
Και αυτό το θίγει ο Άγιος Ιωάννης ο Πρόδρομος που λέει ας πούμε:
«ο έχων τον ένα χιτώνα να δίνει τον άλλο».
Αυτό που σε διέταξαν, αυτό να κάνεις, μην κάνεις κάτι παραπάνω. Και αυτά που σου είπαν να εισπράξεις, αυτά να εισπράτεις, να μην εισπράτεις παραπάνω. Δηλαδή το βλέπουμε καθημερινά αυτό.
Χωρίς την δικαιοσύνη δεν μπορείς να μπεις στην πόρτα της Εκκλησίας και στην σχέση με τον Χριστό.
Είναι φοβερό το πράγμα αυτό. Η δικαιοσύνη είναι η εκκίνηση της μετανοίας.
Και αυτόν τον άνθρωπο τον αγαπάει ο Θεός και τον ενισχύει.
Αυτός ο άνθρωπος μπορεί να συντάσσεται καθημερινά με τον Θεό, μια που και εορτή Αγίου μίμηση Αγίου.
Η Σύνταξη, η Σύναξη.
Γιατί εμείς κάνουμε Χριστούγεννα, κάνουμε Πάσχα, αλλά μετά πρρρρ και δρόμο. Τελείωσε για εμάς.
Και μια που τελειώσαν τα φώτα της ράμπας, που λένε και οι ηθοποιοί, για να δούμε τώρα,σήμερα, με τη σημερινή εορτή, το 12ήμερο ας πούμε, για να δούμε πόσοι θα μείνουμε μεταμορφωμένοι ή αγιασμένοι με το βάπτισμά μας!
Και να προχωρήσουμε στο Αποστολικό Ανάγνωσμα, το οποίο λέει από τις πράξεις των Αποστόλων, όπως μας διάβασε εδώ ο Γιώργος μας, ότι αυτό το βάπτισμα το είχανε λάβει πολλοί, είχαν ακούσει για τον Ιωάννη, είχαν ακούσει για τα Ιεροσόλυμα και Έλληνες, για το Θεό, τον ένα Θεό των Εβραίων, είχαν συσχετιστεί, είχαν θορυβηθεί.
Και πολλοί Έλληνες κατεβαίναν στα Ιεροσόλυμα, ηταν ευσεβείς, πηγαίνανε στα Ιεροσόλυμα, πηγαίνανε στο ναό, πηγαίνανε από εδώ, πηγαίνανε από εκεί. Και μπαίνανε και βαπτίζονταν, λένε κάτσε να βαπτιστούμε.
Πηγαίνανε κι αυτοί και βαφτιζόντουσαν κι αυτοί, άντε να βαφτιστούμε κι εμείς, απ' τον Ιωάννη, χωρίς να ξέρουν και πολύ καλά κλπ.
Έτσι λάβανε πολλοί το βάπτισμα του Ιωάννη, το οποίο συνοδεύετο από το κήρυγμά του που ήταν βάπτισμα μετανοίας.
Το βάπτισμα μετανοίας είναι η δικαιοσύνη του διαλόγου που πρέπει να κάνεις για να αρχίζεις να αφυπνιζεις τη συνείδηση σου και να επιδιώκεις καθημερινά τη μεταμόρφωσή σου.
Αυτό επιδιώκω κι εγώ. Καθημερινά θέλω να γίνομαι καλύτερος.
Και ώς προς τον εαυτό μου και ώς προς την εκκλησία μου και ως προς το ποίμνιο μου και ώς προς το ωράριο λειτουργίας.
Λέω, πάλι μου έφυγαν 10 λεπτά, πάλι μου έφυγε μισή ώρα, πάλι μου έφυγαν 20 λεπτά. Θέλω να γίνομαι καλύτερος αλλά και ο ζήλος δεν μ' αφήνει, δεν μ' αφήνει!
Δεν με αφήνει και ο ζήλος για να πω, να μιλήσω.
Γιατί βγήκα εγώ τώρα εδώ, όπως έλεγε ο Άγιος Απόστολος Παύλος, με πόνο, με φόβο και με τρόμο, με πόνο, με πόνο, με ασθένεια.
Βγήκα για να πω, να μάθω και να ακούσω και εγώ, γιατί αυτά γυρίζουν μέσα στο μυαλό μου όλα αυτά .
Και έρχομαι εδώ και προσπαθώ να τα δέσω μαζί σας, δεν έρχομαι σαν δάσκαλος που σας λέω:
Πάρτε έτοιμη τροφή.
Έρχομαι σαν άνθρωπος που προβληματίζομαι, σαν φυσιολογικός άνθρωπος, έτσι νιώθω ότι πρέπει να είναι ένας φυσιολογικός άνθρωπος που προβληματίζεται, που παίρνει, που ακούει και πλέκει και συνέχει και φτιάχνει, παίρνει το μαλλί, παίρνει τις βελόνες και αρχίζει και πλέκει. Ε, αυτό σας λέω.
Λέω παιδιά να πλέξουμε αυτό, να κάνουμε αυτό και τα λοιπά.
Οπότε βλέπετε ότι εκείνες τις ημέρες ο Απολλός ήταν στην Κόρινθο και ο Παύλος περιόδευε από ψηλά στα οροπέδια της Μικράς Ασίας. Ύστερα ήρθε στην Έφεσο, εκεί βρήκε μερικούς χριστιανούς και τους ρώτησε:
Όταν πιστέψατε λάβατε το Άγιο Πνεύμα; Αυτοί απάντησαν:
"Μα εμείς ούτε καν έχουμε ακούσει ότι υπάρχει Άγιο Πνεύμα".
Ο Παύλος τους ρώτησε:
Τι είδους βάπτισμα λοιπόν λάβατε; Χριστιανοί. Δηλαδή γιατί είπε ο Ιωάννης, Αυτός είναι δεν είμαι εγώ. Και το πνεύμα μετανοίας είναι ως προς Αυτόν, όχι ως προς εμένα, ως προς τη δικαιοσύνη Αυτού που έρχεται και ζητάει.
Λέει, εκείνοι απαντησαν το βάπτισμα του Ιωάννη.
Από την Έφεσο, από την Κόρινθο ή οπουδήποτε, πηγαίναν στα Ιεροσόλυμα.
Περιμέναν λύτρωση. Και κάθε φορά ο άνθρωπος περιμένει λύτρωση.
Λέλυτρωμένοι δεν είμαστε, βαπτισμένοι δεν είμαστε;
Και όμως τρέχουμε κατα καιρούς και εμείς...
Λοιπόν, και τότε ο Παύλος τους εξήγησε ότι ο Ιωάννης βάπτιζε εκείνους που ήθελαν να αρχίσουν μια καινούργια ζωή.
Αυτό συνεχίζει να γίνεται με το βάπτισμά μας.
Με τη διαφορά ότι τώρα γίνεται μετα βεβαιότητος του πατέρα και του νονού. Έρχονται και άλλοι.
Και φέρνουν το παιδάκι, με τα βεβαιότητος: "βάπτισε μου το παιδί να πάρει Άγιο Πνεύμα".
Να μπει σε δουλειά, να μπει στο δρόμο του Θεού δεν λέμε;
Να βάλουμε στο δρόμο του Θεού, δεν το λέμε, έτσι δεν λέμε; Να το βάλουμε στο δρόμο του Θεού.
Λοιπόν, βλέπετε λοιπόν, για αυτούς που ήθελαν να αρχίσουν μια καινούργια ζωή.
Αυτή την καινούργια ζωή την επηγγέλλετο με το βάπτισμά του ο Ιωάννης διά της μετανοίας, διά της δικαιοσύνης στη μετάνοια.
Αυτή την ίδια καινούργια ζωή επηγγέλλεται ο Χριστός μας με το βάπτισμά μας.
Διά της δικαιοσύνης, διά της μετανοίας. Δια της δικαιοσύνης στην μετάνοια και δια της μετανοίας στην αγιότητα.
Ο Ιωάννης σταμάτησε μέχρι εκεί, δια της δικαιοσύνης στη μετάνοια.
Και ο Χριστός μας λέει δια της μετάνοιας στην αγιότητα, στο καθ' ομοίωσιν.
Λέμε για πρώτη φορά εύχομαι ο Θεός, εδώ θα σταματήσω, εδώ θα σταματήσω.
Ήρθε και έδωσε ένα πακέτο ο Θεός και μου βάλε αυτές τις λέξεις στο στόμα μου και για μένα έφτασα, έφτασα στην πόρτα.
Πάλι θα υπάρχει να ανοίξεις το πόμολο και να μπεις μέσα, να ανοίξεις το πόμολο και να μπεις μέσα.
Και εκεί αρχίζει πάλι μια άλλη, η ατέλεστη τελειότης, αρχίζει μια άλλη κατάσταση.
Οπότε επαναλαμβάνουμε για να το θέσω και εγώ, το βάπτισμα του Αγίου Ιωάννου ήτανε
Δια της δικαιοσύνης στη μετάνοια.
Τι σας είπανε λέει να κάνετε; Αυτό να κάνετε, να μην κάνετε άλλα.
Στους στρατιώτες, στους τελώνες και στους Φαρισαίους και σε όλους. Και ο Χριστός μας, το βάπτισμα του Χριστού μας, είναι δια της μετανοίας στην αγιότητα.
Και ισχύει πάντα η δικαιοσύνη.
Η δικαιοσύνη είναι:
Αφού έχεις διάλογο με τη συνείδησή σου, γιατί δεν το κάνεις εξομολόγηση που είναι θεραπευτικό;
Αφού έχεις διάλογο με τη συνείδησή σου, γιατί δεν το κάνεις;
Είδες ότι είναι φάρμακο, η εξομολόγηση είναι θεραπεία.
Εξομολογήστε μεταξύ σας όπως ιαθείτε. Ο Άγιος Ιάκωβος.
Εξομολογήστε αλλήλοις και ευχεσθε υπερ αλλήλοις όπως ιαθείτε.
Να θεραπευτείτε, είναι θεραπεία.
Λοιπόν, η δικαιοσύνη είναι, αφού υπάρχει ο διάλογος μέσα σου, γιατί δεν τον ανοίγεις και έξω να βρεις την γιατρεία; Και με αυτόν οδηγείσαι στην αγιότητα.
Τι σημαίνει αγιότητα; Ξεκόλλα, ξεκόλλα, γιατί μέσα σου με τον συνείδησή σου θα κολλήσεις.
Ή εσύ θα καπελώνεις αυτό, ή η συνείδηση θα σε καπελώνει.
Πώς θα σε καπελώνει; Με το να σε βαράει περισσότερο.
Δηλαδή έρχεται η συνείδηση και σε βαράει, σε χτυπάει δυνατά.
Και έρχεται ο Χριστός μας και μας λέει:
Έλα, έλα μέσα, έλα μέσα.
Αυτά είπαμε, λοιπόν, εκτός από το ευαγγέλιο του Αγίου Ιωάννου.
Τι αγαπημένα, τι θεολογία! Καταλάβαμε και ότι ο διάλογος του Θεού με τα παιδιά Του,
ίσχυε,
ισχύει και
θα ισχύει.
Έχει ισχύ δηλαδή, έχει δύναμη, είναι εν δυνάμει.
Αυτά, Αγίου Ιωάννη. Αμήν.
