Σήμερον τῆς σωτηρίας ἡμῶν τὸ Κεφάλαιον, Μεθύστε με το αθάνατο κρασί του '21

 Ο ΕΥΑΓΓΕΛΙΣΜΟΣ ΤΗΣ ΥΠΕΡΑΓΙΑΣ ΘΕΟΤΟΚΟΥ

Σήμερον τῆς σωτηρίας ἡμῶν τὸ Κεφάλαιον, καὶ τοῦ ἀπ' αἰῶνος Μυστηρίου ἡ φανέρωσις, ὁ Υἱὸς τοῦ Θεοῦ, Υἱὸς τῆς Παρθένου γίνεται, καὶ Γαβριὴλ τὴν χάριν εὐαγγελίζεται. Διὸ (καὶ ἡμεῖς) σὺν αὐτῷ τῇ Θεοτόκῳ βοήσωμεν· Χαῖρε Κεχαριτωμένη, ὁ Κύριος μετὰ σοῦ.

Αποστολικό Ανάγνωσμα: Επιστολής Παύλου προς Εβραίους Β´ 11 - 18

11 ὅ τε γὰρ ἁγιάζων καὶ οἱ ἁγιαζόμενοι ἐξ ἑνὸς πάντες· δι’ ἣν αἰτίαν οὐκ ἐπαισχύνεται ἀδελφοὺς αὐτοὺς καλεῖν, 12 λέγων· ἀπαγγελῶ τὸ ὄνομά σου τοῖς ἀδελφοῖς μου, ἐν μέσῳ ἐκκλησίας ὑμνήσω σε· 13 καὶ πάλιν· ἐγὼ ἔσομαι πεποιθὼς ἐπ’ αὐτῷ· καὶ πάλιν· ἰδοὺ ἐγὼ καὶ τὰ παιδία ἅ μοι ἔδωκεν ὁ Θεός. 14 ἐπεὶ οὖν τὰ παιδία κεκοινώνηκε σαρκός καὶ αἵματος, καὶ αὐτὸς παραπλησίως μετέσχε τῶν αὐτῶν, ἵνα διὰ τοῦ θανάτου καταργήσῃ τὸν τὸ κράτος ἔχοντα τοῦ θανάτου, τοῦτ’ ἔστι τὸν διάβολον, 15 καὶ ἀπαλλάξῃ τούτους, ὅσοι φόβῳ θανάτου διὰ παντὸς τοῦ ζῆν ἔνοχοι ἦσαν δουλείας. 16 οὐ γὰρ δήπου ἀγγέλων ἐπιλαμβάνεται, ἀλλὰ σπέρματος Ἀβραὰμ ἐπιλαμβάνεται. 17 ὅθεν ὤφειλε κατὰ πάντα τοῖς ἀδελφοῖς ὁμοιωθῆναι, ἵνα ἐλεήμων γένηται καὶ πιστὸς ἀρχιερεὺς τὰ πρὸς τὸν Θεόν, εἰς τὸ ἱλάσκεσθαι τὰς ἁμαρτίας τοῦ λαοῦ. 18 ἐν ᾧ γὰρ πέπονθεν αὐτὸς πειρασθείς, δύναται τοῖς πειραζομένοις βοηθῆσαι.

ΔΙΔΑΣΚΑΛΙΑ 

Πατρὸς Νικολάου Μαυρομμάτη 

Αθήνα,  25 Μαρτίου 2023

Τι να πούμε, τι να πούμε!

Να πούμε πρώτον ότι οι άνθρωποι δεν έχουν χαρά που ο Θεός ενηνθρώπησε. 

Δεν έχουν χαρά για το γεγονός αυτό που μας δίνει τη δυνατότητα να συνομιλούμε, ίσος προς ίσος, άνθρωπος προς άνθρωπο.

 Πώς αλλιώς μπορούσε να γίνει;! Φωνές, χωρίς να είναι σαρκωμένες φωνές να μην βγαίνουν από το στόμα; Εμείς ξέραμε ότι οι φωνές βγαίνουν από το στόμα. Πώς αλλιώς, φαντάσματα;

Και να πούμε λοιπόν ότι ο άνθρωπος δεν έχει χαρά για αυτό το γεγονός, ότι μπορεί να Τον βρει τον Θεό, να Τον συναντήσει. 

Για αυτό και ακριβώς όταν κάνουμε έναν αγιασμό στο σπίτι, το πρώτο μάθημα που μας δίνει στον αγιασμό, είναι το Αποστολικό Ανάγνωμα, που λέει:

Αδελφοί, ο Αγιάζων και ο αγιαζόμενοι εξ ενός πάντες. Ποιός θα σε αγιάσει; Ο Θεός. 

Και τι σου λέει το πρώτο;

 Ο Αγιάζων και οι αγιαζόμενοι εξ ενός πάντες, από το Θεό Πατέρα δηλαδή.

 "δι’ ἣν αἰτίαν οὐκ ἐπαισχύνεται ἀδελφοὺς αὐτοὺς καλεῖν". λέγων· ἀπαγγελῶ τὸ ὄνομά σου τοῖς ἀδελφοῖς μου.

"επεὶ οὖν τὰ παιδία κεκοινώνηκε σαρκός καὶ αἵματος, καὶ αὐτὸς παραπλησίως μετέσχε τῶν αὐτῶν, 

Επειδή τα παιδιά Του κοινωνήσαν με σάρκα και αίμα και αυτός παρακλησίως μετέσχε των αυτών. Παρακλησίως εννοεί όχι με συνάφεια ανδρός και γυναικός, αλλά εν Αγίω Πνεύματι, πού ακούσαμε τώρα στην διήγηση του Λουκα .

ἵνα διὰ τοῦ θανάτου καταργήσῃ τὸν τὸ κράτος ἔχοντα τοῦ θανάτου, τοῦτ’ ἔστι τὸν διάβολον. Ο διάβολος είναι θάνατος.

Θάνατος δεν είναι αυτός (ο βιολογικός), ο άλλος είναι. Δηλαδή τι εννοώ; 

Ο χωρισμός, όταν χωριστείς (από τον Θεό) είναι θάνατος.

Δηλαδή, όταν δεν καταλαβαίνεις τι ζεις και τι λες και τι κάνεις, αυτό είναι θάνατος. Ο θάνατος ο άλλος δεν είναι θάνατος. Μην έχετε κολλημένο μυαλό, δεν είναι θάνατος.

 Είναι το Τριμερές της Αιωνιότητας.

 Από τη στιγμή που γίνεται η σύλληψη μπαίνει στην Αιωνιότητα ο άνθρωπος.Και μετά έχουμε:

Την ένσαρκο οικονομία. Είναι το ένα μέρος της αιωνιότητας. Η ενσαρκος οικονομία. 

Το άλλο μέρος της αιωνιότητας είναι το κοιμητήριο.

Να δείτε άμα πεθάνετε τι ωραία που θα είναι. Θα το καταλάβετε, θα με θυμηθείτε. Είναι η ενσυνείδητος ανάπαυση του ύπνου.

Στον ύπνο αναπαύεσαι χωρίς να το καταλαβαίνεις, περνάνε 8 ώρες, δεν καταλαβαίνεις το σώμα σου γαλήνιο, ξυπνάς. Ή είναι και μουδιασμένο καμιά φορά. Όταν θα σε πάρει ο Θεός είναι η ίδια ανάπαυση την οποία καταλαβαίνεις.

Φανταστείτε λοιπόν να λειτουργείς και να έχεις την ανάπαυση του ύπνου, του βαθέως ύπνου. Να λειτουργείς κανονικά, να καταλαβαίνεις.

Και να έχεις την ανάπαυση αυτή. Αυτό είναι το δεύτερο στάδιο, το δεύτερο μέρος.

Και το τρίτο μέρος είναι 

Η Ανάσταση. 

Το τριμερές της αιωνιότητος. Δεν παίρνει ο Θεός τη ζωή πίσω! Δεν την παίρνει πίσω ο Θεός, την έδωσε και είναι στον αιώνα των αιώνων αμήν.

 Και νυν και αεί και στους αιώνας των αιώνων.

Τελείωσε, αφήστε τα. Έτσι πολεμήσανε οι άλλοι;! Ετσι πολεμήσανε!

 Είπε ο Καραϊσκάκης άμα πεθάνω "ζαμαμφού και πάνω τούρλα". Άμα ζήσω, όλους σας έφαγα!

Ο Καραϊσκάκης!Έτσι πήγανε, έτσι λέγανε: Ελευθερία ή Θάνατος (χωρίς να γνωρίζουν την πίστη τους!)

Φανταστείτε τετρακόσια χρόνια και δεν τους κάνανε τίποτα. Φανταστείτε, κατευθείαν. Μπουνταλάδες!

(...)

Οπότε θάνατος όπως το πήραμε, θάνατος είναι να ξεκόψεις το αρνί από το μαντρί, να ξεκόψεις από την μάντρα του Κυρίου. Να ξεκόψεις από την εκκλησία σου. Εξευτιλίζεσαι. Αυτός είναι ένα θάνατος. Τι βιώνουμε μέσα στην πατρίδα μας!

Ένας θάνατος. Κοιτάω τους γλάρους, κοιτάω τα πουλιά και λέω «Χριστέ μου, ακόμα υπάρχουνε!».

Τέτοιο πράγμα που έχει αγγίξει την ψυχή μας! Τέτοιος φόβος που έχει αγγίξει την ψυχή μας, τέτοια καταστροφή που έχει αγγίξει την ψυχή μας.

Τι φοβερά πράγματα είναι αυτά! Όλο διαολιές σκέπτονται.

(...) Οπότε ήρθε ο Χριστός μας για να μας δείξει τρόπο Αγιότητας. Δηλαδή να ξεκολλήσουμε. 

Και να σου λέει: Η δύναμή σου να είναι η αδυναμία σου, να φαίνεται η αδυναμία σου. Να είναι η αδυναμία σου. 

Δηλαδή φαντάσου την αδυναμία του Χριστού πάνω σε ένα Σταυρό. Και μετά να του λέει του Αγίου Κωνσταντίνου: Εν Τουτω Νίκα. 

Αφού θες να νικάς, με αυτό θα νικάς. 1100 χρόνια.

 Και γιατί την έριξε ο Χριστός μας την Βυζαντινή Αυτοκρατορία;

Εγώ αυτό που βρήκα (οταν αναρωτήθηκα):

"- Γιατί Χριστέ μου θέλησες να υποταχθούμε στους Τούρκους;"

Πρώτον γιατί αναπτύσσετο η αίρεση και γινόταν χαμός και οι άλλοι από πάνω οι βάρβαροι θα μας τρώγανε λάχανο και σου λέει(ο Χριστός): Ας σας φυλάξω εκεί, στους άλλους, στους μπουνταλάδες θα σας φυλάξω από εκεί. 

Και δεύτερον, για αυτό που λέει ο Παλαμάς μας:

 ΜΕΘΎΣΤΕ ΜΕ ΤΟ ΑΘΆΝΑΤΟ ΚΡΑΣΊ ΤΟΥ ' 21.

Μου έχει καρφωθεί. Και εύχομαι να καρφωθεί και σε εσάς. Τι περιέχει αυτό το κρασί;

Για του Χριστού την Πίστη την Αγία και της Πατρίδος την Ελευθερία.

 Περιέχει την προτεραιότητα:

Πρώτα ο Θεός. 

Δεν υπάρχει δηλαδή πρωτα η Πατρίδα, την πατρίδα Αυτός την κράτησε.

Σε εμάς δηλαδή, αυτό είδαμε. Τι είδαμε; Ποιός την κράτησε την πατρίδα;

 Όλοι έχουνε γίνει τώρα...Ακόμη και οι Αμερικάνοι που φύγανε από εκεί και κάνανε το σταυρό τους τώρα έχουνε γίνει (...)

Ποιός τους κράτησε; Δεν υπάρχει Θεός. 

 Και εδώ πέρα στην πατρίδα μας κάτι παλικάρια (κρατάνε), ένθεα παλικάρια. Αυτά που έχουν μεθύσει με το αθάνατο κρασί του '21.

 Για τον Χριστού την Πίστη την Αγία και της Πατρίδας την Ελευθερία!

Έτσι κρατάμε κάτι παλικάρια και βλέπουμε μέσα από αυτούς τον Κολοκοτρώνη, τον Νικηταρά κλπ. Κάτι παλικάρια, κάτι λεβέντες!

Εὐαγγελίζεσθε ἡμέραν ἐξ ἡμέρας τὸ σωτήριον αὐτοῦ·

Αυτό με μία λεξη είναι να γίγνεσθε Αγιοι.

 Τι σημαίνει άγιος; Το έχουμε ξαναπεί Ξεκόλλα! Ξεκόλλα! Θα γεράσεις, ξεκόλλα, μείνε παιδί. 

Που λέει και το τραγούδι να μείνουμε πάντα παιδιά. Ήταν επιθυμία τους στην εποχή των χιπις να μείνουν πάντα παιδιά.

Έχουν αυτή την επιθυμία η νεολαία; Δεν την έχει αυτή την επιθυμία. 

Άγιοι γίγνεσθε! 

" ὅθεν ὤφειλε κατὰ πάντα τοῖς ἀδελφοῖς ὁμοιωθῆναι". Ωφειλε, το χρωσταγε τοις αδελφοίς ομοιωθήναι. 

Και το λέει στους Εβραίους και σε εμάς. Το χρωσταγε να γίνει κατά πάντα όμοιος.

ἵνα ἐλεήμων γένηται καὶ πιστὸς ἀρχιερεὺς τὰ πρὸς τὸν Θεόν, εἰς τὸ ἱλάσκεσθαι τὰς ἁμαρτίας τοῦ λαοῦ".

Δηλαδή, όπως θέλεις να είναι ο παπάς κοντά σου,  να είναι κοντά μας και ο Θεός. Πώς αλλιώς θα γινότανε; Για να είναι κοντά μας έπρεπε να γίνει ίδιος με εμάς. Έπρεπε να έρθει να φάμε και να πιούμε. Και συν φάγαμε και συν πιαμεν.

Και οι οφθαλμοί ημών Τον είδανε και αι χείρες μας εψηλάφησαν. Δεν λένε οι Άγιοι Απόστολοι; Τον πιάσανε, Τον κρατήσανε. 

"πιστὸς ἀρχιερεὺς τὰ πρὸς τὸν Θεόν, εἰς τὸ ἱλάσκεσθαι τὰς ἁμαρτίας τοῦ λαοῦ". Τι λέει εδώ; Ο ιερεύς τι κάνει; Τα προς τον Θεόν. Δηλαδή είναι ο μέσος, συνδέει τα προς τον Θεόν. Έρχεται και σου λέει:. Έλα, είσαι παιδί Θεού. 

Έρχεται δηλαδή και σε συνδέει ο ιερέας με τον Θεό. 

Στο σημείο αυτό συνεχίζεται η διδασκαλία με μία αφήγηση- παράδειγμα.

Ήταν μία οικογένεια γνωστών του Γέροντα, όπου ο πατέρας ήταν ένας μη ορθόδοξος μα χαρούμενος άνθρωπος και η μητέρα χριστιανή ορθόδοξη. Και οι δύο ευλαβουντο πολύ τον Γέροντα μα και η μητέρα δεν εκκλησιαζετο. Είπαν λοιπόν στον Πατέρα πώς η κόρη τους σώθηκε από θάνατο.

" Την γλίτωσε ο Θεός, την βοήθησε ο Θεός". Και μου λέει η μητέρα:

"- Και έχουμε και άλλους κινδύνους, είχαμε υποστεί και άλλα και μας βοήθησε τόσο ο Θεός. Έχω μια επιθυμία μέσα μου. Θέλω να ευχαριστήσω το Θεό.Έχει γεννηθεί μια επιθυμία μέσα μου. Θέλω να ευχαριστήσω το Θεό, αισθάνομαι την ανάγκη να ευχαριστήσω το Θεό- τα προς το Θεό- τι να κάνω; Να κάνουμε ένα ευχέλαιο, να κάνουμε ένα αγιασμό;"

Μάλιστα(σκέφτομαι), με ρώτησε. Και αφού με ρώτησε, πήρα μπροστά. Λέω:

"- Μάλιστα, θες να ευχαριστήσεις το Θεό. Αν θες να ευχαριστήσεις το Θεό και εάν τον θεωρείς Πατέρα και φύλακα και αδερφό και φίλο και τα λοιπά, κάτι ήρθε ο Θεός  και σαρκώθηκε και μας είπε. 

Θέλεις να γίνεις μέτοχος της διδασκαλίας Του και των ρημάτων Του; Αυτό είναι, αν θες να Τον ευχαριστήσεις δηλαδή, 

Έλα στην εκκλησία.

Γιατί αν θα έρθω εγώ εκεί, θα συμβεί αυτό που λέει ο λαός "τα καλά του Γιάννη θέλουμε, τον Γιάννη δεν τον θέλουμε".

Έλα στην εκκλησία.

 Γιατί. Όπως ξέρεις η ζωή είναι ένα σχολείο και τα παιδιά σου είναι φοιτητές και τα λοιπά. Διδάσκονται. 

Η ζωή είναι ένα σχολείο και το πεζοδρόμιο είναι σχολείο και το ταξί είναι σχολείο και όλα ειναι ένα σχολείο. Αλλά έλα και από αυτό το σχολείο".

 Αυτό είναι το ότι ο ιερέας κάνει τα προς το Θεό, δηλαδή μόλις θα έρθει ανάγκη να ζητήσει κάτι κάποιος για να ευχαριστήσει τον Θεό και το νοιώθει μέσα του, ο ιερέας θα συνδέσει.

εἰς τὸ ἱλάσκεσθαι τὰς ἁμαρτίας τοῦ λαοῦ.

 Να γίνει ιλασμός της αμαρτίας του λαού. Ο ιλασμός ποιός είναι; Αυτός ο λόγος.

Όταν της είπα έτσι καθάρισε το πρόσωπο της. "- Κατάλαβα μου λέει". 

Εγώ ευχαρίστησα τον Θεό που μας έχει δώσει ρήματα ζωής αιωνίου και μπορούμε να δίνουμε λόγο παντι τω αιτούντι. Ευχαρίστησα τον Θεό. 

Αλλά μετά από μέσα μου φεύγοντας παρακάλεσα και αναρωτηθηκα κιόλας.       "- Άραγε, αφού κατάλαβε, θα κάνει κάνα βήμα προς τα δω; Άραγε, θα κάνει κάνα βήμα προς τα δω; Η κατάλαβε(έτσι) και σου λέει: " Α, δεν πιάνει ο αγιασμός, δεν πιάνει το χέρι. Ας κάτσουμε όπως είμαστε". 

Αυτά λοιπόν όσον αφορά στον Ευαγγελισμό. Όλη η χαρά, όλοι οι χαιρετισμοί, όλα...

Ξεκινήσαμε, ξεκίνησα το κήρυγμα μου εγώ και είπα, άραγε έχει χαρά ο κόσμος για αυτό το γεγονός; Οτι ο Θεός έγινε άνθρωπος!

 Τον αναζητά, το χαίρεται αυτό; Όχι, δεν το χαίρεται γιατί δεν Τον ψάχνει, δεν Τον βρίσκει, δεν Τον θέλει, δεν Τον χρειάζεται. 

Αυτό που είπε ο διάολος παραμένει, "- Δεν Τον χρειάζεσαι , μπορείς μόνος σου" (λέει ο διάβολος). 

Ευαγγελικό Ανάγνωσμα:

Κατά Λουκάν Α´ 24 - 38

24 Μετὰ δὲ ταύτας τὰς ἡμέρας συνέλαβεν Ἐλισάβετ ἡ γυνὴ αὐτοῦ· καὶ περιέκρυβεν ἑαυτὴν μῆνας πέντε, 25 λέγουσα ὅτι Οὕτω μοι πεποίηκεν ὁ Κύριος ἐν ἡμέραις αἷς ἐπεῖδεν ἀφελεῖν τό ὄνειδός μου ἐν ἀνθρώποις. 26 Ἐν δὲ τῷ μηνὶ τῷ ἕκτῳ ἀπεστάλη ὁ ἄγγελος Γαβριὴλ ἀπὸ τοῦ Θεοῦ εἰς πόλιν τῆς Γαλιλαίας, ᾗ ὄνομα Ναζαρὲτ, 27 πρὸς παρθένον μεμνηστευμένην ἀνδρὶ, ᾧ ὄνομα Ἰωσὴφ, ἐξ οἴκου Δαυῒδ, καὶ τὸ ὄνομα τῆς παρθένου Μαριάμ. 28 καὶ εἰσελθὼν ὁ ἄγγελος πρὸς αὐτὴν εἶπε· Χαῖρε, κεχαριτωμένη· ὁ Κύριος μετὰ σοῦ· εὐλογημένη σὺ ἐν γυναιξίν. 29 ἡ δὲ ἰδοῦσα διεταράχθη ἐπὶ τῷ λόγῳ αὐτοῦ, καὶ διελογίζετο ποταπὸς εἴη ὁ ἀσπασμὸς οὗτος. 30 καὶ εἶπεν ὁ ἄγγελος αὐτῇ· Μὴ φοβοῦ, Μαριάμ· εὗρες γὰρ χάριν παρὰ τῷ Θεῷ. 31 καὶ ἰδοὺ συλλήψῃ ἐν γαστρὶ καὶ τέξῃ υἱόν, καὶ καλέσεις τὸ ὄνομα αὐτοῦ Ἰησοῦν. 32 οὗτος ἔσται μέγας καὶ υἱὸς ὑψίστου κληθήσεται, καὶ δώσει αὐτῷ Κύριος ὁ Θεὸς τὸν θρόνον Δαυῒδ τοῦ πατρὸς αὐτοῦ, 33 καὶ βασιλεύσει ἐπὶ τὸν οἶκον Ἰακὼβ εἰς τοὺς αἰῶνας, καὶ τῆς βασιλείας αὐτοῦ οὐκ ἔσται τέλος. 34 εἶπε δὲ Μαριὰμ πρὸς τὸν ἄγγελον· Πῶς ἔσται μοι τοῦτο, ἐπεὶ ἄνδρα οὐ γινώσκω; 35 καὶ ἀποκριθεὶς ὁ ἄγγελος εἶπεν αὐτῇ· Πνεῦμα ἅγιον ἐπελεύσεται ἐπὶ σέ καὶ δύναμις ὑψίστου ἐπισκιάσει σοι· διὸ καὶ τὸ γεννώμενον ἅγιον κληθήσεται υἱὸς Θεοῦ. 36 καὶ ἰδοὺ Ἐλισάβετ ἡ συγγενὴς σου καὶ αὐτὴ συνεληφυῖα υἱὸν ἐν γήρει αὐτῆς, καὶ οὗτος μὴν ἕκτος ἐστὶν αὐτῇ τῇ καλουμένῃ στείρᾳ· 37 ὅτι οὐκ ἀδυνατήσει παρὰ τῷ Θεῷ πᾶν ῥῆμα. 38 εἶπεν δὲ Μαριάμ· Ἰδοὺ ἡ δούλη Κυρίου· γένοιτό μοι κατὰ τὸ ῥῆμά σου. καὶ ἀπῆλθεν ἀπ’ αὐτῆς ὁ ἄγγελος.

ΔΙΔΑΣΚΑΛΙΑ

Λοιπόν, από την άλλη το Ευαγγελικό Ανάγνωσμα μας παραδίδει ένα διάλογο στον αντίποδα του διάλογου που είχε κάνει η Εύα με τον διάβολο. Στον αντίποδα.

 Λέει στον αντίποδα εκεί... 

" ποταπὸς εἴη ὁ ἀσπασμὸς οὗτος;"

Ποιός είσαι εσύ, δεν καταλαβαίνω, που με χαιρετάς έτσι. 

"Χαίρε Κεχαριτωμένη!"

Το πρώτο μάθημα που δέχτηκα στη ζωή μου σε σχέση με την Εκκλησία του Χριστού μας, το πρώτο μάθημα που δέχτηκα στη ζωή μου ήταν αυτός ο διάλογος.

 Που μας τον έκανε ο αείμνηστος παπά Μιχάλης(Καρδαμακης).  

Το πρώτο μάθημα της Καινής Διαθήκης.

Λοιπόν 

καὶ εἰσελθὼν ὁ ἄγγελος πρὸς αὐτὴν εἶπε· Χαῖρε, κεχαριτωμένη· ὁ Κύριος μετὰ σοῦ· εὐλογημένη σὺ ἐν γυναιξίν. ἡ δὲ ἰδοῦσα διεταράχθη ἐπὶ τῷ λόγῳ αὐτοῦ, καὶ διελογίζετο ποταπὸς εἴη ὁ ἀσπασμὸς οὗτος. 

Διεταράχθη- είδες που λέει ο Άγιος προσέχετε τα πνεύματα τι είναι, τι πνεύματα είναι. Μπορεί να ειναι προβατοσχημος λύκος. 

Διελογίζετο, το έλεγε από μέσα της. 

καὶ εἶπεν ὁ ἄγγελος αὐτῇ· Μὴ φοβοῦ, Μαριάμ· εὗρες γὰρ χάριν παρὰ τῷ Θεῷ. 

Εύρες γαρ χάριν παρα τω Θεώ. Αυτό ισχύει για όλη την ανθρωπότητα, για τον κάθε άνθρωπο. Μη φοβάσαι. Βρήκες Χάρη απ' το Θεό. Δηλαδή σ' αγαπάει πολύ.

Ούτως ηγαπησεν ο Θεός τον Κόσμο. Μέσα στον Κόσμο είναι και η Μαρία. Έδωκε τον Υιόν Αυτού τον μονογενή. Μέχρι θανάτου, θανάτου δε Σταυρού. 

καὶ ἰδοὺ συλλήψῃ ἐν γαστρὶ καὶ τέξῃ υἱόν, καὶ καλέσεις τὸ ὄνομα αὐτοῦ Ἰησοῦν. οὗτος ἔσται μέγας καὶ υἱὸς ὑψίστου κληθήσεται, καὶ δώσει αὐτῷ Κύριος ὁ Θεὸς τὸν θρόνον Δαυῒδ τοῦ πατρὸς αὐτοῦ

Και τα λοιπά που γνωρίζεται. Ακούστε τι λέει, κληθήσεται λέει. 

Προσέξτε. Υιός του Υψίστου κληθήσεται και δώσει αυτός Κύριος ο Θεός τον θρόνον Δαβίδ του πατρός αυτού.

 Αποκαλεί τον Δαβίδ πατέρα αλλά ο θρόνος δεν είναι του Δαβιδ είναι του Θεού. Και τον έδωσε στον Δαβίδ. Γέννησε τον Χριστό μας.

(...)

Και απήντησε η Παναγία μας όπως πάντα, που μας δίνει από το στοματάκι της αυτό που πρέπει να λέμε η ανθρωπότητα. 

"Ιδού η δούλη Κυρίου γενοιτο μοι κατά το ρήμα σου". Αφενός.

Αφετέρου στο γάμο της Κανα της Γαλιλαίας μάς λέει "Ό,τι αν λέγει υμίν ποιήσατε". Ό,τι σας λέει να κάνετε.

Μας στέλνει δηλαδή στην εκκλησία. Σαν μάνα. 

Αυτό λοιπόν περιγραφει το ευαγγέλιο που είναι ένας φοβερός διάλογος. Που δείχνει απλούστατος αλλά δείχνει την Νηψη και την Εγρήγορση ενός ανθρώπου. Της Παναγίας μας.

Όσο ήσυχη και καλή ήταν και Παρθένος, τόσο νήφουσα ήτανε. 

Δεν ήτανε χαζοβιόλα η χαζοχαρούμενη, όπως πολλά από τα νέα παιδιά. Ξέρεις τι είναι να ψάχνεις να βρεις έναν εργάτη και να μην δουλεύουν! 

Λοιπόν 

Χαρά μεγάλη! Και το μόνο που μας μένει.

Ευαγγελίζεσθε ημέραν εξ ημέρας. Που; 

Μέσα εδώ που έχει η εκκλησία μας

τον λόγο τον καθαρό, τον καθαρό λόγο.

Λοιπόν αυτά ήθελα να σας πω. 

Ο πόνος μου βέβαια είναι, και από εκεί ξεκίνησα, που οι άνθρωποι δεν έχουν χαρά που τον έχουν το Χριστό μας, Τον έχουν Θεό τους. Τον έχουν Τον Θεό "του χεριού τους ".

Καὶ ποίησον τὸν μὲν ἄρτον τοῦτον, Τίμιον Σῶμα τοῦ Χριστοῦ σου

Αμήν.

 Το δε εν τω ποτηρίω τούτω τίμιον Αίμα του Χριστού σου. Αμήν. Μεταβαλών τω Πνεύματί σου τω Αγίω. Αμήν, Αμήν, Αμήν».

 Κατευθείαν. Τον κάναμε "Του χεριού μας".

Και κανείς δεν έχει χαρά για αυτό, προτιμάει μαγικό τρόπο, προτιμάει ειδωλολατρικό τρόπο. Είδωλο, να Τον έχει τον Θεό είδωλο. Παρά αυτό το απλό πράγμα, αυτό το άμεσα ζεστό.

 Και ενώ παράλληλα και το αγνοεί. Δεν το εκτιμάει αλλά και το αγνοεί ότι ο Θεός είναι δίπλα του. 

"Δεν με νοιάζει και να με βλέπει".

Αυτά είχα να σας πω και προχωράμε. Αλληλούια.

ΜΕΘΥΣΤΕ ΜΕ ΤΟ ΑΘΆΝΑΤΟ ΚΡΑΣΊ ΤΟΥ '21 

Αθήνα, 25 Μαρτίου 2021

Τι είναι για εμάς, για τον καθέναν από εμάς το 1821; Τι είναι για εμάς; Αψηφίσανε το πόσοι είναι, το ποιοι είναι, το τι είναι και κρατήσαμε για την πίστη.

 Και από κάτω, το άλλο που μου έχει μείνει είναι, για του Χριστού την Πίστη την Αγία και της Πατρίδος την Ελευθερία.

Τώρα αν η πατρίδα δουλώνεται, ο Χριστός μας δεν ήρθε να μας ελευθερώσει την πατρίδα, αλλά τον καθέναν από εμάς προσωπικά!

 Και ήρθε να μας πει γνώσεσθε την αλήθεια και η αλήθεια ελευθερώσει υμάς. Δεν πά να την πουλήσεις εσύ την πατρίδα; 

Από μέσα μου δεν φεύγει ο Παράδεισος γιατί είμαι μέσα μου. 

 Μεθύσατε με το αθάνατο κρασί του 1921. Αλλά για να μεθύσετε, να το κάνετε κρασί και για να το πιείτε, πρέπει τι σημαίνει για εσάς και για τον καθέναν από εμάς το 1821.

Τι σημαίνει, τι φανέρωσε; 400 χρόνια οι γυναίκες οι Ελληνίδες γεννούσαν δούλους.

Γεννούσαν υπο διωγμών, υπο σφαγμών, υπο παιδομαζωμάτων. Αυτούς όμως που βγάλανε, κοιτάξτε τι βγάλανε, τι βγάλανε!

Οι Σουλιώτισσες που πέθανανε στο χορό του Ζαλόγγου. Χορεύοντας πέθανανε. Τι βγάλανε, τι αστέρια βγάλανε!

Από αυτό το κρασί δεν πρέπει να μεθύσουμε κι εμείς;!

 Πάρτε έναν ή κι από όλους κάτι. Από όλους κάτι.

Το μυαλό και την ευφυία και την σοφία του Κολοκοτρώνη. Του Γέρου του Μωριά, Γέρος γιατί ήταν ιερός. Του Κολοκοτρώνη.

Του Καραϊσκάκη τη λεβεντιά, την αγιότητα. 

Φύγαν οι Εγγλέζοι και του λέει θα πάμε με τακτικό στρατό να πάρουμε την Ακρόπολη να ελευθερώσουμε την Αθήνα.

 Και του λέει όχι εδώ δεν γίνονται έτσι αυτά τα πράγματα.

Και σηκώσανε κεφάλι οι Εγγλέζοι. Και ο άγιος άνθρωπος λέει πάρτε τα ενταξει. Και κάνανε με τακτική επίθεση και πάθανε πανωλθερία και χάσανε.

Είχε πεθάνει ο Καραϊσκάκης. Γι αυτό λέει πήγε η ψυχή μου στην Κούλουρη, γιατί είπανε να τον θάψουνε στην Κούλουρη. Που το λέμε που μας έχει μείνει. Λοιπόν και τον πήγαν στη Σαλαμίνα απέναντι και τον κηδεύσανε εκεί.

Πάρτε από τον καθένα. Από τον Μακρυγιάννη, τον Μάρκο Μπότσαρη, τον Αθανάσιο Διάκο, τον Παλαιών Πατρών Γερμανό, τον Παπαφλέσσα.

Πάρτε κάτι. Από γνωστούς και άγνωστους. Μεθύστε με το αθάνατο κρασί του 21.

Για αυτό σου λέει ο Χριστός μας: - Σε άφησα όταν ήταν όλοι εναντίον σου; Σε άφησα;

Γιατί τώρα ενδιδεις;Γιατί τώρα ενδιδεις ας πούμε στους δυτικούς και σκύβεις το κεφάλι, γιατί σκύβεις το κεφάλι.; Λέει του Έλληνα ο τράχηλος ζυγό δεν υπομένει. 

Καλύτερα μιας ώρας ελεύθερη ζωή. Παρά 40 χρόνια σκλαβιά και φυλακή.

Δηλαδή θα γίνω δούλος ας πούμε στα καλλυντικά; Πάρε τα νιάτα πάνω σου, πάρε τα νιάτα που σου δίνει ο Θεός.

Θα γίνω δούλος ας πούμε στο φαγητό ; Δούλος δεν γίνομαι σε κανένα.

Γιατί εγώ είμαι Άγιος! Άγιος σημαίνει ξεκολλημένος. Δεν κολλάω.

(...)

Λοιπόν. Μεθύστε με το αθάνατο κρασί του 21. Το οποίο είχε ένα στόχο!

Για την Πίστη του Χριστού την Αγία Και της Πατρίδας την Ελευθερία. Πατρίδα τώρα είναι το σώμα μου. Εάν δεν μπορώ και έχουν ενδώσει άλλοι, είναι το σώμα μου. 

Τι λέει το κοινωνικό;

Ακούστε!

Μαζί με το διάλογο της Παναγίας μας, με τον άγγελο και την σάρκωση του Χριστού μας, πάρτε και αυτό το κοινωνικό.

(..)

Πάρε αυτα και πές ρε παιδάκι μου, σε μια κολλα χαρτί σου λέω.

Τι πιστεύεις; Αυτό. Κι αυτός θα το κοιτάξει αυτό. Κι αυτό τι λέει; Ό,τι λέω κι εγώ. Κι εσύ τι πιστεύεις; Ότι λέει αυτό. Και αστον να βγάλει άκρη. Δεν καταλαβαίνεις; Ελληνικά σου λέω. 

Να, αυτά πιστεύω.

Πάρτε το διάλογο της Παναγίας μας. 

Να το έχετε εδώ σκονάκι. Και θα το έχετε το σκονάκι εδώ πέρα. Και θα το δίνετε κατευθείαν. Ενα σκονάκι κατευθείαν. 

Τι πιστεύεις; Αυτό πιστεύω. 

"οτι εξελεξατο κυριος την Σιων ηρετισατο αυτην εις κατοικιαν εαυτω" (ψαλμός 131)

Από που βγαίνει το ηρετισατο; Από το ερωτεύομαι. Ερωτεύθην. Ερωτεύομαι. Είναι ο αόριστος.

Και την λέει Σιών γιατί είναι αυτοί που φεύγουν από τον κόσμο και έρχονται εδώ πέρα.

 Η Σιών είναι το ουράνιο κάλεσμα και η κοινωνία των ανθρώπων που ανταποκρίνονται σε αυτό. Αυτή είναι η Σιών. Και ερωτεύτηκε αυτήν, την Σιών για να κατοικήσει ο ίδιος. Και εμείς να κατοικήσουμε σε Αυτόν. 

Μαζί με αυτά που έχουμε πάρει, πάρε και το κοινωνικό αυτό. 

Αφού μας ερωτεύτηκε και θέλησε να κάνει το σώμα μας σώμα Του και κατοικητήριο Του. Γιατί εμείς είμαστε κατοικητήριο του Αγίου Πνεύματος.

Κατάλαβες; για αυτό μιλάμε της Αγίας Τριάδος. 

Ο Χριστός μας εξέλεξε εμάς και το έκανε σώμα Του. Αλλά και πάλι εκλέγει εμάς έν Αγίω Πνεύματι. 

Εμείς σαρκώνουμε, το Άγιο Πνεύμα δεν έχει μορφή. Ο καθένας από εμάς το σαρκώνει το Άγιο Πνεύμα. Εγώ, η Ελένη, ο Σταμάτης, ο Σωτήρης, ο Θωμάς κλπ.

Σαρκώνει ο καθένας μας το Άγιο Πνεύμα. 

Δηλαδή περνάει από μέσα από εμάς, από τη δική μας που κατοικεί και κράζει Αββα ο Πατήρ και διδάσκει και μιλάει. Του δανείζουμε το στόμα μας.

Όπως Του δανείσαμε του Χριστού μας τα αίματα από την Παναγία μας. Το αίμα για να γίνει άνθρωπος.

 Λοιπόν ηρετήσατο είναι από το ερωτεύτηκα. 

Ηράσθην και μάλιστα λέει πόρνης. Πόρνης ηράσθη ο Κύριος. Πόρνης γιατί; Γιατί δεν Του δίνουμε σημασία. 

Δεν Του δώσαμε σημασία.

Γι' αυτό, λοιπόν, φτιάξαμε αυτό το πανό στην εκκλησία μας. 

(...)

 Υπάρχουν πολλά διαμάντια για την επανάσταση. Αλλά εγώ επέλεξα:

 Από τον Κολοκοτρώνη το

 Υπέρ της Πίστεως του Χριστού της Αγίας και της Πατρίδος την Ελευθερία    και 

Από τον Κωστή Παλαμά :

Μεθύστε με το αθάνατο κρασί του '21.

Λοιπόν, αυτά τα δύο. 

Και κοιτάξτε πώς θα κάνετε κρασί το 1821 ο καθένας μέσα του για να το πιεί. Τι θα παίρνει. Μια ζωή δεν μας φτάνει.

 Και βλέπετε ότι όλες οι πρωτεύουσες ντυθήκανε στα γαλάζια και όλες εμπνέονται από την επανάσταση των Ελλήνων. 

Δηλαδή δεν μπορούν να την αγνοήσουν.

Γιατί ο Θεός την έκανε αυτή την επανάσταση και τελικά δεν ελευθερωθήκαμε εμείς από μόνοι μας. Ο Θεός μας ελευθέρωσε από το Ναυαρίνο. 

Γιατί εμείς τρωγόμαστε. 

Έξι χρόνια μετά την επανάσταση που είχαμε και λέει ο Κολοκοτρώνης. Εάν κρατιομασταν εν ομονοια θα περνάμε και την Κωνσταντινούπολη. Για αυτό και το αθάνατο κρασί του 1921 περιέχει και αυτά. Και τη φαγωμάρα.

(...) Λοιπόν αυτά, μεθυστε με το αθάνατο κρασί του '21 και υλοποιήστε το.

Πάρτε μέσα όλα τα στοιχεία, αυτά τα πράγματα. 

Για αυτό θέλησε ο Χριστός μας να γίνει αυτή η κατάσταση ενώ ήταν έτοιμη η αυτοκρατορία να διαλυθεί.

(...) Η Ελλάδα ήταν και θα είναι και θα επιμένει η κοιτίδα. 

Η κοιτίδα που κρατάει Χριστό Άγιο,η κοιτίδα που κρατάει Ορθοδοξία, η κοιτίδα που κρατάει Πολιτισμό.

Και έχω να φτιάξω και ένα άλλο πανό, το οποίο θα σας το πω έτσι και τώρα, το οποίο θα γράψω

 1821- 2021, 200 χρόνια αγώνες, κατά της βαρβαρότητας.

 Και από κάτω θα βάλω το δικέφαλο αετό, το δικέφαλο αετό, και θα γράψω στο ένα κεφάλι Δύση και στο άλλο κεφάλι Ανατολή. 

Βαρβαρότητα και της Ανατολής και της Δύσης. Γιατί ο δικέφαλος αετός συμβολίζει ότι είχαμε το νου μας και από την Ανατολή που ερχόταν ο Πέρσης, οι Βάρβαροι όλοι αυτοί και είχαμε το νου μας και από την Δύση. 

Ό,τι δεν πάθαμε 400 χρόνια, το πάθαμε στα 50 πρώτα χρόνια.

(...)

Γι'αυτό έχουμε εδώ πέρα κατοικητήριο, κατοικητήριο.

Ας κρατήσουμε την ψυχή μας ελεύθερη. Βλέπετε ο Κολοκοτρώνης για να κρατήσει ελεύθερη την ψυχή του είπε στους Έλληνες που δίσταζαν :

Τι! προσκυνάτε; Ααα. Διαλέξτε από ποιο σπαθί θα πάτε, το δικό μου για του Τούρκου; Γιατί το δικό του δεν έπαιζε. Ο Τούρκος έκανε και παζάρια.

Έκανε και παζάρια για να πάρει κάνα φράγκο. Ενώ ο Κολοκατρώνης δεν έκανε κανένα παζάρι.Προσκυνάς;.Εφυγες. Στον άλλο κόσμο που θα πας.  

Λοιπόν. 

Αυτά ήθελα να σας πω κρατήστε αυτά.

Αυτή είναι η πίστη μου, να λέτε. 

Κρασί του 21. Αυτό θα το φτιάξουμε όλοι. Θα το φτιάξουμε όλοι σιγά σιγά. Και θα μεθύσουμε με αυτό. 

Και το μόνο που μας μένει το πεδίο είναι να κάνουμε τον εαυτό μας καλά. Γιατί έλεγε ο Χριστός μας:

Έ, ρε γιατρέ κάνε και τον εαυτό σου καλά. Γιατί αν δεν κάνουμε τον εαυτό μας καλά, πώς θα μπορέσουμε να πούμε στον άλλον κάτι;

 Στον οποιοδήποτε, να δώσουμε μια μαρτυρία.

Θέλει, χρειάζεται τρέλα η Ελευθερία. Θέλει και τρέλα. Γιατί ήτανε τρελό αυτό που κάνανε!

(....)

Σας αγαπώ, σας ευχαριστώ, Χρόνια Πολλά, σας κλέβω χρόνο.

Σας κλέβω χρόνο αλλά ρε παιδιά μου αν περισσότερο χρόνο περνάμε στις τηλεοράσεις και μπροστά σε αυτά και από εδώ και από εκεί και  αν δεν σας κλέψω λίγο χρόνο εγώ, έτσι για να βγάλω και εγώ τον πόνο μου και εσείς τον δικό σας, τι θα κάνουμε;

 Δι Ευχών των Αγίων Πατέρων ημών Κύριε Ιησού Χριστέ ο Θεός ημών ελέησον και σώσον ημάς.

Αμήν 

 

Ισχύς μου και Ύμνησις μου ο Κύριος. Παιδεύων επαίδευσε με ο Κύριος

 15 Φεβρουαρίου 2026

ΜΝΕΙΑΝ ΠΟΙΟΎΜΕΘΑ ΤΗΣ 

ΔΕΥΤΕΡΑΣ ΚΑΙ ΑΔΕΚΑΣΤΟΥ ΠΑΡΟΥΣΙΑΣ ΤΟΥ ΚΥΡΙΟΥ ΗΜΩΝ ΙΗΣΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ 

Στίχοι 

Ὅτε κρίνων γῆν, ὁ Κριτὴς πάντων κάθῃ

Τῆς, Δεῦτε, φωνῆς ἄξιον κᾀμὲ κρίνεις.

Ευαγγελικό Ανάγνωσμα: Κατά Ματθαίον  ΚΕ´ 31 - 46

31 Ὅταν δὲ ἔλθῃ ὁ υἱὸς τοῦ ἀνθρώπου ἐν τῇ δόξῃ αὐτοῦ καὶ πάντες οἱ ἅγιοι ἄγγελοι μετ’ αὐτοῦ, τότε καθίσει ἐπὶ θρόνου δόξης αὐτοῦ· 32 καὶ συναχθήσεται ἔμπροσθεν αὐτοῦ πάντα τὰ ἔθνη, καὶ ἀφοριεῖ αὐτοὺς ἀπ’ ἀλλήλων, ὥσπερ ὁ ποιμὴν ἀφορίζει τὰ πρόβατα ἀπὸ τῶν ἐρίφων, 33 καὶ στήσει τὰ μὲν πρόβατα ἐκ δεξιῶν αὐτοῦ τὰ δὲ ἐρίφια ἐξ εὐωνύμων. 34 τότε ἐρεῖ ὁ βασιλεὺς τοῖς ἐκ δεξιῶν αὐτοῦ· δεῦτε, οἱ εὐλογημένοι τοῦ πατρός μου, κληρονομήσατε τὴν ἡτοιμασμένην ὑμῖν βασιλείαν ἀπὸ καταβολῆς κόσμου· 35 ἐπείνασα γὰρ καὶ ἐδώκατέ μοι φαγεῖν, ἐδίψησα καὶ ἐποτίσατέ με, ξένος ἤμην καὶ συνηγάγετέ με, 36 γυμνὸς καὶ περιεβάλετέ με, ἠσθένησα καὶ ἐπεσκέψασθέ με, ἐν φυλακῇ ἤμην καὶ ἤλθετε πρός με. 37 τότε ἀποκριθήσονται αὐτῷ οἱ δίκαιοι λέγοντες· κύριε, πότε σε εἴδομεν πεινῶντα καὶ ἐθρέψαμεν, ἢ διψῶντα καὶ ἐποτίσαμεν; 38 πότε δέ σε εἴδομεν ξένον καὶ συνηγάγομεν, ἢ γυμνὸν καὶ περιεβάλομεν; 39 πότε δέ σε εἴδομεν ἀσθενῆ ἢ ἐν φυλακῇ καὶ ἤλθομεν πρός σε; 40 καὶ ἀποκριθεὶς ὁ βασιλεὺς ἐρεῖ αὐτοῖς· ἀμὴν λέγω ὑμῖν, ἐφ’ ὅσον ἐποιήσατε ἑνὶ τούτων τῶν ἀδελφῶν μου τῶν ἐλαχίστων, ἐμοὶ ἐποιήσατε. 41 Τότε ἐρεῖ καὶ τοῖς ἐξ εὐωνύμων· πορεύεσθε ἀπ’ ἐμοῦ οἱ κατηραμένοι εἰς τὸ πῦρ τὸ αἰώνιον τὸ ἡτοιμασμένον τῷ διαβόλῳ καὶ τοῖς ἀγγέλοις αὐτοῦ· 42 ἐπείνασα γὰρ καὶ οὐκ ἐδώκατέ μοι φαγεῖν, ἐδίψησα καὶ οὐκ ἐποτίσατέ με, 43 ξένος ἤμην καὶ οὐ συνηγάγετέ με, γυμνὸς καὶ οὐ περιεβάλετέ με, ἀσθενὴς καὶ ἐν φυλακῇ καὶ οὐκ ἐπεσκέψασθέ με. 44 τότε ἀποκριθήσονται αὐτῷ καὶ αὐτοὶ λέγοντες· κύριε, πότε σε εἴδομεν πεινῶντα ἢ διψῶντα ἢ ξένον ἢ γυμνὸν ἢ ἀσθενῆ ἢ ἐν φυλακῇ καὶ οὐ διηκονήσαμέν σοι; 45 τότε ἀποκριθήσεται αὐτοῖς λέγων· ἀμὴν λέγω ὑμῖν, ἐφ’ ὅσον οὐκ ἐποιήσατε ἑνὶ τούτων τῶν ἐλαχίστων, οὐδὲ ἐμοὶ ἐποιήσατε. 46 καὶ ἀπελεύσονται οὗτοι εἰς κόλασιν αἰώνιον, οἱ δὲ δίκαιοι εἰς ζωὴν αἰώνιον.

Αποστολικό Ανάγνωσμα: Επιστολής Παύλου προς Κορινθίους 

Α' Η´ 8 - 13

8 βρῶμα δὲ ἡμᾶς οὐ παρίστησι τῷ Θεῷ· οὔτε γὰρ ἐὰν φάγωμεν περισσεύομεν, οὔτε ἐὰν μὴ φάγωμεν ὑστερούμεθα. 9 βλέπετε δὲ μήπως ἡ ἐξουσία ὑμῶν αὕτη πρόσκομμα γένηται τοῖς ἀσθενοῦσιν. 10 ἐὰν γάρ τις ἴδῃ σε, τὸν ἔχοντα γνῶσιν, ἐν εἰδωλείῳ κατακείμενον, οὐχὶ ἡ συνείδησις αὐτοῦ ἀσθενοῦς ὄντος οἰκοδομηθήσεται εἰς τὸ τὰ εἰδωλόθυτα ἐσθίειν; 11 καὶ ἀπολεῖται ὁ ἀσθενῶν ἀδελφὸς ἐπὶ τῇ σῇ γνώσει, δι’ ὃν Χριστὸς ἀπέθανεν. 12 οὕτω δὲ ἁμαρτάνοντες εἰς τοὺς ἀδελφοὺς καὶ τύπτοντες αὐτῶν τὴν συνείδησιν ἀσθενοῦσαν εἰς Χριστὸν ἁμαρτάνετε. 13 διόπερ εἰ βρῶμα σκανδαλίζει τὸν ἀδελφόν μου, οὐ μὴ φάγω κρέα εἰς τὸν αἰῶνα, ἵνα μὴ τὸν ἀδελφόν μου σκανδαλίσω.

 Α' Θ´ 1 - 2

1 Οὐκ εἰμὶ ἀπόστολος; οὐκ εἰμὶ ἐλεύθερος; οὐχὶ Ἰησοῦν Χριστὸν τὸν Κύριον ἡμῶν ἑώρακα; οὐ τὸ ἔργον μου ὑμεῖς ἐστε ἐν Κυρίῳ; 2 εἰ ἄλλοις οὐκ εἰμὶ ἀπόστολος, ἀλλά γε ὑμῖν εἰμι· ἡ γὰρ σφραγὶς τῆς ἐμῆς ἀποστολῆς ὑμεῖς ἐστε ἐν Κυρίῳ.

ΔΙΔΑΣΚΑΛΙΑ 

Πατρός Νικολάου Μαυρομμάτη 

Αθήνα,  11 Φεβρουαρίου 2018

Επακούσαι σου Κύριος εν ημέρα θλίψεως. Θα σε ακούσει, επακούσαι σου.

Επακούσαι σου, Κύριος, εν ημέρα θλίψεως. 

Γιατί, πράγματι, εκ του βίου τούτου, από τη ζωή αυτή, θλίψις βγαίνει.

 Εγώ, μάλιστα, το έχω παρομοιάσει, σας το έχω πει πολλές φορές, το έχω παρομοιάσει με μια κατσαρόλα που βράζει μακαρονάδα.

Βράζουμε και βγαίνει ατμός, όπως βλέπεις όταν κάνεις μακαρόνια μέσα στην κατσαρόλα και βγαίνει ατμός... Και έχουμε ανοίξει και τον απορροφητήρα και βγαίνει ο ατμός έξω.

Έτσι έχω παρομοιάσει, έτσι όπως βγαίνει η ατμούρα αυτή, ο ατμός από τη κατσαρόλα με τα μακαρόνια, έτσι αισθάνομαι ότι βγαίνει από τη γη, όταν είπε ο Χριστός μας, εκ του κόσμου τούτου θλίψιν έξετε.

Έτσι βγαίνουν οι θλίψεις. 

Λοιπόν, και εδώ παίρνει θάρρος και μας λέει θα σε ακούσει ο Θεός την ημέρα της θλίψεως σου. 

Και το άλλο... 

Κύριε σώσον τον βασιλέα και επάκουσον ημών.

Σώσον τον βασιλέα εμάς, εμάς που μας κατέστησε κληρονόμους της Βασιλείας Του. 

Γι' αυτό λέμε και:

 Ευλογημένη η Βασιλεία του Πατρός και του Υιού και του Αγίου Πνεύματος. 

Αυτή που έρχεται για εμάς όχι για Εκείνον!

Εκείνος έχει άλλη έγνοια την οποία θα την πούμε παραπέρα καθώς και το που βρίσκεται η Βασιλεία Του.

Και επίσης έχουμε όταν άρχισε το Αποστολικό Ανάγνωσμα τα προκείμενα:

 Ισχύς μου και Ύμνησις μου ο Κύριος. Η δύναμή μου και αυτό που βγάζω σαν ύμνο, τη δύναμη που την παίρνω από τον Θεό και την ύμνηση που δίνω στον Χριστό μας, λόγω του ότι έχω τη δύναμη να τραγουδήσω.

 Όταν έχεις δύναμη και όρεξη και κέφι βγάζεις ύμνους.

Και το δεύτερο προκείμενο 

Παιδεύων επαιδευσέ με ο Κύριος. Παιδεύων, τι μας θυμίζει; Παιδεία, παιδεύων ο Χριστός ο οποίος προσπαθεί να είναι παιδαγωγός εις την Χριστόν σωτηρία.

 Ο Θεός ο Πατήρ παιδεύων, παιδεύων σαν τον δάσκαλο.

 Όπως υπήρχε μια λέξη παιδοτρίβης, στην αρχαία Ελλάδα. Αυτός που έτριβε την παιδεία, εξασκούσε.

Και μάλιστα ένας γνωστός διδάσκαλος ψαλτικής έλεγε:

Τρίψε τα μούτρα σου πάνω στα βιβλία, τρίψε τα μούτρα σου πάνω στα βιβλία τα ψαλτικά. 

 Είδατε πως έχει μείνει η σχέση, όλη αυτή η κατάσταση και πως έχει μείνει και στο λαό!

 Παιδεύων επαιδευσέ με ο Κύριος και μου έδωσε παιδεία.

 Ο παιδεμός ήταν για να μάθω.

 Ενώ ποιός έχει μεγαλύτερο παιδεμό αυτός που δεν ξέρει να φάει, να σκεφτεί και πως να ζήσει και πως να διαχειριστεί με την μεγαλύτερη των αρετών που είναι η διάκριση ή πιο πολύ κοπιάζει εκείνος που δεν ξέρει;

Εκείνος που δεν ξέρει είναι πάνω στο τσουκάλι όλη την ημέρα . Και (σκεφτεται)τι θα φάμε και τι θα φάμε, πάνω στο τσουκάλι είναι όλη την μέρα.

Αυτός κοπιάζει περισσότερο.

Ο άλλος δίνει δέκα λεπτά και λέει κάτι φάγαμε, χορτάσαμε.

 Και όχι μόνο αυτό υπάρχει και ο πόνος από την αρρώστια που σου δίνει μεγάλη κούραση, κόπωση μεγάλη.

Θες θερμίδες και άλλες και μετά πλακώνεσαι πάλι στο φαγητό και μετά αρχίζεις και μπαίνεις σε ένα φαύλο κύκλο.

 Λοιπόν αυτά όσον αφορά τους στίχους που προτάσσονται ότι επακούσαι σου Κύριος εν ημέρα θλίψεως. 

Θα σε ακούσει ο Θεός εν ημέρα θλίψεως. Παιδεύων επαιδευσέ με ο Κύριος.

 Και για να δούμε τι παιδεία μας κάνει. 

Μετά από τόσα χρόνια ιεροσύνη σκέφτηκα πώς αυτές οι τρεῖς εβδομάδες του Τελώνη και του Φαρισαίου, του Ασώτου και της Κρίσεως, τι γίνεται και τι ενότητα υπάρχει σε αυτά.

 Αυτό που βρήκαμε, με τη χάρη του Θεού, είναι ότι ο Θεός σε αυτές τις τρεις Κυριακές αυτοσυστήνεται.

Αυτοσυστήνεται στη σχέση Του. Ποιός είναι, τι ζητάει, και στη σχέση Του με εμάς, αυτοσυστήνεται

 Ιδού εγώ και τα παιδία α μοι εδωκεν ο Θεός.

 Αυτοσυστήνεται στη σχέση Του με τα παιδιά Του.

Και λέει, ξεκινάμε με του Τελώνη και του Φαρισαίου.

 Του Τελώνη και του Φαρισαίου πήγε ο φαρισαίος ο οποίος έκανε τα πάντα, αποδεκατώ πάντα όσα κτώμαι , νηστεύω δις του Σαββάτου και τα λοιπά και δεν είμαι σαν ούτο τον αμαρτωλό.

 Οι τελώνες επειδή διαχειριζόντουσαν τα χρήματα και επειδή εισέπρατταν- είναι σαν αυτό που λέει ο λαός μας ποιός έχει το μέλι και δεν το γλύφει;

Λοιπόν οπότε θεώρησαν απριόρι ότι έχεις φάει.

Έρχεται ο Χριστός μας και λέει δεν θα φιμώσεις το μοσχάρι που σου αλωνίζει, αστο να φάει και κάτι από εκεί.

 Αλλά πρόσεχε τι κάνεις, λέει παρακάτω. Νοι α λέγω, του λέει, πρόσεξε πως τα εννοώ αυτά.

 Έχεις ανάγκη; Μπήκε μέσα ο Δαβίδ, είχε την ανάγκη, πήρε τους άρτους της προθέσεως και έφαγε καθώς και οι μετα αυτού όντες.

 Νοι α λέγω, πρόσεξε. 

 Ο Τελώνης λοιπόν θεωρείτο εκ των πραγμάτων ότι τα "σαμπουρδώνει". Δεν μας λέει αν όντως τα σαμπουρδιζε αυτός.

Ο άλλος, ο Φαρισαίος λέει εγώ κάνω αυτά, ο άλλος ο Τελώνης δεν είπε τι κάνω.

 Λέει ήμαρτον Κύριε στον ουρανό και ενώπιον σου. 

Και δεν λέει τίποτα.

" Ο Τελώνης μακρόθεν εστως ουκ ήθελεν ουδέ τους οφθαλμούς εις τον ουρανόν επάραι αλλά έτυπτεν εις το στήθος αυτού λέγων ο Θεός ιλάσθητι μοι τω αμαρτωλώ"

Και τελειώνει, αυτό ήταν.

 Τι γίνεται τώρα;

  Δεν έχουμε την αίσθηση ότι είμαστε μέσα στο ίδιο καζάνι όλοι.

Είναι αυτό που είπε ο Χριστός μας

 "ο αναμάρτητος πρώτος τον λίθον βαλέτω".

Ποιός αναμάρτητος είναι ει μη ο Θεός.

Οπότε εδώ μας αυτοσυστήνεται ο Χριστός μας ότι θέλει ταπεινούς ανθρώπους.

 Ο υψηλός Θεός εφάνει εις ημάς ταπεινός άνθρωπος, που λέμε στις χαιρετισμούς της Παναγίας μας.

Το πρώτο που συνιστά είναι ταπεινός εγώ, γιατί με ξέρετε παιδιά σας μιλάω, ζητάω από σας ταπείνωση. Αυτοσυστήνεται σαν ταπεινός.

Και το ζητάει και από μας, αφού είμαστε τα παιδιά Του. 

Στην δεύτερη Κυριακή, την Κυριακή του Ασώτου βλέπουμε τον πατέρα με σοφία να διαχειρίζεται την τρέλα των παιδιών του, με σοφία να διαχειρίζεται την τρέλα των παιδιών του.

 Δεν είναι δηλαδή ένας πατέρας άστοργος, άσπλαχνος, δεν είναι ένας πατέρας ο οποίος κυνηγάει.

 Είχαν αυτή την αντίληψη....

 Κοιτάξτε, πήρα ένα βιβλίο το οποίο γράφει μέσα προσπάθησαν οι αιγυπτιολόγοι να ερμηνεύσουν τα ιερογλυφικά που έχουν στις μούμιες οι Αιγύπτιοι. Ανθρωπάκια, πράγματα, ζωάκια, μαγκούρες και τα λοιπά.

Και τα μεταφέρει σε λόγο δικό μας σημερινό ο αιγυπτιολόγος και το πήρα αυτό το βιβλίο για να δω πως αναζητούσαν οι άνθρωποι τον Θεό και τι σχέση είχαν και πως τον αισθανόντουσαν το Θεό.

 Είναι ωραία πράγματα αυτά γιατί εμείς με την κρίση την δική μας που έχουμε σήμερα βλέπουμε τι γίνεται, βλέπουμε τι γίνεται με την κρίση που μας έδωσε η πίστη μας, η Εκκλησία μας, η Ορθοδοξία μας.

 Βλέπουμε διαχρονικά αναζητούσαν τον Θεό και τον ονόμαζαν, τον θεωρούσαν κακό.

Βλέπανε τη φύση άγρια, το ένα το άλλο και προσπαθούσαν να τον εξευμενίσουν, να τον πιάσουν, να τον καλοπιασουν δηλαδή.

Κάνοντας ας πούμε διάφορα για να σφετεριστούν, να κλέψουν την δύναμη του Θεού είτε με την μαύρη μαγεία, είτε με την λευκή μαγεία.

 Μετά όμως είδανε ότι δεν γίνεται τίποτα.

 Άσε να τον πιάσουμε φίλο, να τον καλοπιασουμε είναι το δεύτερο.

Να του σφάξουμε βόδια, κάνανε και ανθρωποθυσίες κάνανε και χίλια δύο άλλα πράγματα.

 Τελικά ήρθε ο Χριστός μας και λέει δεν ζητάω αυτά, έλεον θέλω και ου θυσίαν.

Ζητάω να με αγαπάτε και δεν θέλω θυσίες.

Τι πιο ωραίο πράγμα από έναν Θεό να σου ζητάει αυτό!

Και έρχεται ο άλλος και αδιαφορεί τελείως, όπως συζήταγα με έναν εχθές, αδιαφορεί τελείως για την σάρκωση του Θεού, δεν την θέλει. Σε ξεπερνάει έτσι.

 Εμείς , του λέω, δεν έχουμε πίστη που την φτιάξαμε εμείς εδώ, έχουμε παρουσία Θεού έν Αγίω Πνεύματι.

Και το ίδιο βίωμα που βίωσαν (οι Μαθητές) αι χείρες αυτών εψηλάφισαν και τα μάτια τους εθεάσαντο και οι οφθαλμοί τους ήκουσαν και οι ώτες τους ήκουσαν, τα αυτιά τους άκουσαν, αυτό ακριβώς βιώνουμε και εμείς.

 Δεν είναι εγκεφαλική παραδοχή, βλέπουμε την αλήθεια.

 Είναι αυτό που είπε στο ευαγγέλιο του Όρθρου:

 Γλώσσες καινούργιες λαλούμε.

Να οι γλώσσες οι καινούριες: ενώνουμε, συνδέουμε τα πράγματα, τα ασύνδετα όλα αυτά.

Είναι καινούργια γλώσσα.

 Ποιός μπορεί να ακούσει τέτοια γλώσσα, από κανέναν ακούς; Απλώς 

 μόνο μια ξύλινη κατάσταση.

"επί αρρώστους χείρας επιθήσουσι, και καλώς έξουσι». Ακουμπάνε το χέρι τους επάνω στους άρρωστους και γίνονται καλά.

 Ο λόγος τους θεραπεύει.

Υμείς εστέ καθαροί δια τον λόγον ον λελαληκα υμιν. Ο λόγος είναι κάθαρση.

 Βλέπεις τον άλλον καταλαγιάζει και σου λέει "- που είσαι, πού λειτουργείς; ", μετά σου λέει αφού μιλήσετε.

 Ε, του λες εκεί, έλα καμιά Κυριακή να τα πούμε.

Εν πάσει περιπτώσει δεν είναι μια εγκεφαλική παραδοχή.

 Και βλέπουμε πως ο Θεός σε αυτή την δεύτερη Κυριακή την παραβολή του Ασώτου, πως ο Θεός διαχειρίζεται την σωτηρία των παιδιών Του. 

Με ποιόν τρόπο και διακριτικό- 

αυτό που θα λέγανε " να μάθουμε ψυχολογία".

 Μάθε, μάθε, δες, παρατήρησε και πάρε διάκριση στις αρετές που σου δίνει ο Θεός: 

Αγάπη, χαρά, ειρήνη, μακροθυμία, χρηστοτης, αγαθοσύνη, πίστις, πραότης, εγκράτεια.

 Πάρε διάκριση και δούλεψε με τα παιδιά σου.

 Μπορεί να χρειαστεί να του αλλάξεις τα πετρέλαια, μπορεί να χρειαστεί να πέσετε κάτω να κυλιόσαστε, να δαγκώνεστε.

 Μπορεί να χρειαστεί να σιωπείς- ο δε εσιωπα. 

 Αυτή είναι η διάκριση, η βασιλίδα των αρετών.

 Και μην αρχίσεις " δεν λένε αυτά στα παιδιά".

 Αν χρειαστεί θα το πω, εάν δεν χρειαστεί δεν θα το πω.

Πάντα κοιτάμε και την σωτηρία του άλλου και την σωτηρία της δική μας γιατί είναι συνυφασμένες οι δύο σωτηρίες.

 Οπότε ο Θεός μάς αυτοσυστήνεται και μας λέει ότι είναι ταπεινός, ότι διαχειρίζεται πολύ καλά την επίγεια ζωή που μας έδωσε, σαρκούμενος και Αυτός, και πως τη διαχειρίζεται και τι έκανε.

 Λέει ο άλλος "- Δώσε μου και αυτό και φεύγω". Λέει "- πάρτα, φύγε". Του τα έδωσε. Μετά έρχεται εκεί και τον δέχτηκε, την μετάνοια την δέχεται. Εμείς δεν την δεχόμαστε.

Είδατε που αν κάποιος μετανιώσει ή κάνει κάτι ...

Περίμενε και θα δεις!

Αμέσως "κολοτούμπας", αμέσως έτσι, αμέσως αλλιώς.

(...)

 Πρώτον λοιπόν ταπεινός και δεύτερον ότι ξέρει και τα διαχειρίζεται καλά, μη φοβόσαστε.

Παιδεύων, επαίδευσε με ο Κύριος. Επακούσαι σου ο Κύριος, το λέει αυτό ο ψαλμωδός. 

Θα σε ακούσει ο Κύριος την ημέρα της θλίψης σου. Και μάλιστα θα σε ακούσει προτού καταλάβεις ότι έχεις θλίψη.

Προτού καταλάβεις ότι χάνεσαι θα σε ακούσει. Και θα σε σηκώσει απάνω και θα βρεθείς αναστημένος.

 Και τρίτον, σήμερα, ότι ο Χριστός είναι δίκαιος.

Και τη δικαιοσύνη Του πως Τη ζητάει; Αυτοσυστηθηκε ο Θεός. 

Ταπεινός, καλός διαχειριστής και αυτό μας ζητάει και εμάς!

Αφού Αυτός είναι τέτοιος, αυτό ζητάει και από εμάς. 

Να ζείτε με Δικαιοσύνη, με Αλήθεια και με Αγαθοσύνη. 

Την ημέρα του Αγίου Πνεύματος λέει ο Άγιος Απόστολος Παύλος αυτό.

Και αυτοσυστήνεται και λέει: "Πρόσεξε, θα κριθείς όμως!".

 Όλοι κρινόμαστε.

(...)

Είπε ο Χριστός μας στους Μαθητές του:

"Μη ταραζέσθω, μηδε δειλιάτω η καρδία υμών".

Όταν πήγα στον Γέροντα μου και έκλαιγα γιατί με κυνηγάγανε όλοι για να φτιάξω μια εκκλησία, αρχαιολογικές υπηρεσίες, δύο αστυνομικά τμήματα, πράγματα, όλοι οι γείτονες, όλοι κτλ. Και πήγα και έκλαιγα.

Γελάει ο Γέροντας και μου λέει:

"- μη ταραζέσθω, Νικόλαε, μηδέ δειλιάτω η καρδία υμών". 

Αυτό θέλουν συχνά να μας κάνουν λοιπόν.

 Να μας ταράξουν.

Οπότε, ο Χριστός μας θέλει δικαιοσύνη. Και το είπαμε αυτό γιατί; Έρχονται πολλές φορές να μας "εφεύρουν" την δικαιοσύνη.

(...)

Αυτά σας τα λέω γιατί ο Χριστός μας είναι δίκαιος και κρίνει τους πάντες με δικαιοσύνη. 

Για αυτό και εμείς όταν καταλάβουμε καλά λέει " Επίβλεψον επί των κόπον ημών και ελέησον όσον".

Δες την φιλοτιμία μου και τον κόπο μου και ελέησέ μου τόσο. 

Δηλαδή εμπιστεύεται στον Θεό ότι θα του δώσει και παραπάνω. 

Και μάλιστα του λέμε και ένα άλλο. Του λέμε:

" Γνώρισόν μοι και γνώσομαι, 

Δίδαξον με του ποιείν το θέλημά Σου". Πες μου και θα καταλάβω!

Είναι ο άνθρωπος που θέλει.

Αυτός λοιπόν ο Χριστός μας που είναι 

Ταπεινός, σωστός πατέρας, δίκαιος διαχειριστής, διαχειριστής φοβερός, δάσκαλος φοβερός- να σας θυμίσω αρκεί και σε αυτό ότι στον νέο που του λέει 

"- δώσ' τα μου όλα", του λέει:

"- πάρ' τα και φύγε". 

Όπως το κάνουμε κι εμείς. Πάρ' τα φύγε. Λοιπόν φεύγει αυτός. 

Αν επιστρέψει, θα εξετάσουμε την μετάνοια του και θα του δώσουμε τον μόσχο τον σιτευτό πρώτα.

 Κι ο μόσχος ο σιτευτός είναι εδώ πέρα(ή θεία Κοινωνία).

Εάν δεχτεί τον μόσχο το σιτευτό, εν μετανοία, γιατί να μην τον δεχτούμε; Δεν είναι έκτρωμα! 

Και στον μεγάλο γιο δεν πήγε να τον αγκαλιάσει, έμεινε από μακριά. Αυτό εκπλήττονται όλοι οι ψυχολόγοι και όλοι αυτοί οι ψυχοθεραπευτές εκπλήττονται! Και λένε δεν τον πλησίασε και οι Πατέρες το αναλύουν. 

Λέει αν τον πλησίαζε λίγο τον μεγάλο γιο και τον αγκάλιαζε θα δαιμονιζότανε.

Λοιπόν:

Ταπεινός,

Καλός Διαχειριστής και 

Δίκαιος. 

Και αυτό ζητάει και από εμάς.

Και σας ρωτάω τώρα διαχειριστήκαμε καλά την ζωή μας;

Ακόμη κάνουμε λάθη. 

Ας μην το δούμε προσωπικά. Να μην δούμε αυτό το ειδικό, το ατομικό, να δούμε το γενικό.

 Τι κάναμε σε αυτήν τη γη, σε αυτόν τον πλανήτη; Τι κάναμε;

Τον καταστρέψαμε. 

Τι κάναμε σε αυτή τη πατρίδα; Μέσα σε δέκα χρόνια σπάσαμε άλλο ένα ρεκόρ.

Όσοι δεν το έχουν ακούσει να το ακούσουν και τώρα. 

Από το 2007 μέχρι το 2017 σπάσαμε το ρεκόρ που μόνη η χώρα, μέσα σε δέκα χρόνια, έβγαλε στο σφυρί τον εθνικό της πλούτο. 

(...)

 Αυτό είναι το ξεπούλημα, έβγαλε στο σφυρί η πατρίδα μας αυτό που είναι γεμάτο σπαθιές, τα σώματα των αγωνιστών του 21 του Μακρυγιάννη, γεμάτο από τις σπαθιές που τρώγανε και στις μάχες που δίνανε τα πονεμένα τους κορμιά.

 Ο Νικηταράς ο Τουρκοφάγος πέθανε τυφλός στον Πειραιά, επέτης.

 Και το σπίτι του δεν κοιτάξαν να το φτιάξουν .

 Λοιπόν αυτά περί ταπείνωσης, βλέποντας και διδασκόμενοι περί διαχείρισης του πλούτου που μας έδωσε ο Θεός, και περί δικαιοσύνης.

 Και τώρα ένα από αυτά (τα αναγνώσματα-διδάγματα) λέει: 

Αδελφοί δεν είναι οι τροφές που θα καθορίσουν την θέση μας απέναντι στον Θεό.

 Ούτε αν φάμε κάποια από αυτές χάνουμε, ούτε αν δεν φάμε χάνουμε κάτι.

Ούτε αν φάμε αποκτάμε κάτι παραπάνω.

Προσέξτε όμως αυτό το δικαίωμα σας να μην γίνει...

Δηλαδή τα πάντα δύναμαι αλλά ού πάντα συμφέρει. Μπορείς να φας κρέας αλλά δεν σε συμφέρει γιατί θα σκανδαλίσεις τα έντερά σου και δεν θα δουλεύουν καλά.

 Άσε για τον αδελφό μας το τι τρώει, δεν μας ενδιαφέρει.Μας νοιάζει τώρα εμάς για τον άλλον;

(...)

 Λοιπόν σας εύχομαι να έχουμε καλή ταπείνωση και να μην κατακρίνουμε αλλά να κρίνουμε.

Να μην κατακρίνουμε, κατα- κρίνω είναι επιθετικό.

Και μάλιστα εδώ έχω κρατήσει από αυτα που άκουσα ότι λέει ο Κριτής θα έρθει κάποια στιγμή να μας κρίνει και τις υποστήσεται από προσώπου Αυτού;

 Βάζει το ρήμα υποστήσομαι, ποιός μπορεί να κριθεί, ποιός μπορεί να κριθεί; Τις υποστήσεται;

 Υπιστημι, κρύβομαι, στέκομαι παραπέρα, κρύβομαι.

 Και τις υποστήσεται;

 Γι' αυτό ακριβώς, επειδή μας βλέπει και κόσμος..

Γι' αυτό όταν χειροτονείται κάποιος του λένε " Να ευαρεστήσεις Θεό και ανθρώπους".

Γιατί σε βλέπουν και οι άνθρωποι, σε βλέπει και ο Θεός.

ΔΙΔΑΣΚΑΛΙΑ-

Μαθητεία στην Νηστεία 

Πατρός Νικολάου Μαυρομμάτη 

Αθήνα 6 Μαρτίου 2016

Λοιπόν πήρα απόφαση σήμερα, επειδή τα παιδιά μου θέλω πολύ να τα προσέχω, να κάνουμε εδώ πέρα ένα χαλβά επιτόπου, για να παίρνετε να τρώτε, να μην χαλάτε και πολλά λεφτά. 

Να είστε και γεροί, να έχετε και ασβέστιο.

Εγώ έτσι το σκέφτηκα, για να τρώω κάτι, να βάζω στο στόμα μου και να φεύγω να μην πειράζω τον Χριστό μας.

Εχουμε ένα βαζάκι ταχίνι και

εδώ είναι ένα βάζο αμύγδαλο, το οποίο είναι τριμμένο, είναι τριμμένο σαν την καρύδα. Και εδώ πέρα, είναι κακάο σκόνη από χαρούπι.

Και έχουμε και ένα βάζο μέλι.

Θα περάσετε να φάτε όλοι από αυτό που έχω φτιάξει. 

 Παίρνεις το ταχίνι, το ρίχνεις μέσα εδώ, βάζεις το μελάκι, αναλόγως πόσο γλυκό θέλεις να το κάνεις, όσο θέλεις βάζεις. 

Επίσης μπορείς να βάλεις για γλυκαντική ουσία και στέβια, χαρουπόμελο ή μελάσα.

Μπορείς να βάλεις ό,τι θέλεις. Μπορείς να χρησιμοποιήσεις όλα αυτά.

Αυτά, γιατί εμείς δεν φοβόμαστε τον κόσμο, έτσι!

Εμείς δεν φοβόμαστε τον κόσμο. Επειδή καμιά φορά είμαστε απαρηγόρητοι και ο εγκέφαλος θέλει να παρηγορηθεί.

Και λέει, ας πούμε γλυκό, να φάω ένα γλυκό, δεν μπορώ χωρίς γλυκό. Θέλει να παρηγορηθεί ο εγκέφαλος. Γι' αυτό του βάζεις αυτό και αισθάνεται και την σοκολάτα. 

Γι' αυτό λέει, ό,τι σου ζητάει ο εγκέφαλος, λένε πολλοί, δώσ' του το. Αλλά να του δώσεις, αντί για το σάπιο, δώσ' του το καλό. 

Αντί να του δώσεις ζάχαρες, πάρ' του λίγο μελάκι, λίγο στέβια, λίγο μελάσα. 

Εντάξει, παρηγορήθηκε, αυτό ήτανε. Δεν είναι ανάγκη να δινεις στο παιδί, γλυκάκια, σοκολάτες. Αυτό μυρίζει σαν κακάο. Έλα να το μυρίσεις.

(...)

Δεν έχει κανένας το προνόμιο, εκτός από την Εκκλησία.

Κανένας δεν έχει το προνόμιο, μόνο η Εκκλησία. Και αν το πάρεις από την Εκκλησία και το βγάλεις έξω, μπορεί να έχεις ευλογία.

Τα άλλα όλα  που θα κάνεις είναι παραμύθι και συνταγές. 

Εγώ σας διδάσκω, γιατί ειναι και για μένα και γιατί είμαι ποιμένας.

Λοιπόν, αυτό το παίρνεις εδώ τώρα και θα του κάνεις μια ανάδευση, το γυρίζω και έτσι.

Έρχεται το πάνω κάτω, σιγά σιγά. Βέβαια είναι μικρό μπολάκι αυτό και έφτιαξα εγώ λιγάκι παραπάνω. 

Εδώ όμως που θα το δείτε αυτό, έχει γίνει σαν χαλβάς. 

Όταν ξεκολλάει από το κουτάλι τότε είναι έτοιμο, έχει ανακατευτεί όλο. Θα πάρετε, έχω και πηρουνάκι. Βγαίνοντας έξω θα πάρετε μια πηρουνίτσα.

Και θα πάρετε και ένα κομματάκι, το συνοδεύω εγώ για εμένα και έχω και για εσάς ένα κομματάκι ακτινίδιο.

Πάει με βιταμίνη που βοηθάει να αφομοιώνεται. Είναι γεμάτο στο ασβέστιο, δεν θα είχαμε οστεοπόρωση αν το τρώγαμε, είναι αλκαλικό, δεν οξειδώνει το αίμα.

Και είναι γεμάτο στο ασβέστιο και στη μελάσα, είναι και στο σίδηρο.

 Πρώτα απ' όλα σε κρατάει πάρα πολύ.

Αυτό παιδιά μου θα σας κρατήσει όταν το φάτε το πρωί και μετά το μόνο που θα θέλετε μέχρι τις δύο η ώρα είναι να πίνετε νερό γιατί έχει πολύ πρωτεΐνη και μέχρι να αφομοιωθεί γίνεται αυτή η κατάσταση. 

Εγώ φτιάχνω σε ένα βάζο μία ποσότητα που με κρατάει δέκα μέρες, παίρνω έτσι μία κουταλιά και φεύγω και με κρατάει.

Για να μην πειράζουμε και το Θεό, για να μην πειράζουμε και το Θεό, να τρώμε κάτι.

Γι'αυτό η νηστεία που είπαμε...

Γιατί τι γίνεται, ξέρεις τι τρως και δεν πειράζεις και το Θεό και δεν έχεις κανένα πάθος. Και λες, άσε, τι να τρέχω να πούμε για φαγητά ιστορίες.

 Αυτά θα τα φάω και θα με φάνε, κοντοσούβλια, κοκορέτσι κλπ.

(...)

 

Εντάξει, έτοιμο αυτό που φτιάξαμε. 

Λοιπόν, θα το πάτε το τραπεζάκι όπως είναι έξω. 

Και να μάθετε αυτό εδώ πέρα, μπορούμε να το κάνουμε.

Ευχαριστώ.

Τοῦ Σωτῆρος ἡμῶν καθ' ἑκάστην διδάσκοντος δι' Οἰκείας φωνῆς

 8 Φεβρουαρίου 2026

ΚΥΡΙΑΚΗ ΜΕΤΑ ΤΗΝ ΕΟΡΤΗ ΤΗΣ ΥΠΑΠΑΝΤΗΣ,

ΠΑΡΑΒΟΛΗ ΤΟΥ ΑΣΩΤΟΥ 

Ο Οἶκος τοῦ Τριῳδίου

Τοῦ Σωτῆρος ἡμῶν καθ' ἑκάστην διδάσκοντος δι' οἰκείας φωνῆς, τῶν Γραφῶν ἀκουσώμεθα, περὶ τοῦ Ἀσώτου καὶ σώφρονος πάλιν, καὶ τούτου πίστει ἐκμιμησώμεθα τήν καλὴν μετάνοιαν, τῷ κατιδόντι πάντα τὰ κρύφια μετὰ ταπεινῆς καρδίας κράξωμεν· Ἡμάρτομέν σοι Πάτερ οἰκτίρμον, καὶ οὐκ ἐσμὲν ἄξιοι ποτέ, κληθῆναι τέκνα ὡς πρίν. Ἀλλ' ὡς φύσει ὑπάρχων φιλάνθρωπος, σὺ προσδέχου, καὶ ποίησόν με, ὡς ἕνα τῶν μισθιων σου

Αποστολικό Ανάγνωσμα:Επιστολής Παύλου Πρός Κορινθίους Α' Ϛ´ 12 - 20

12 Πάντα μοι ἔξεστιν, ἀλλ’ οὐ πάντα συμφέρει· πάντα μοι ἔξεστιν, ἀλλ’ οὐκ ἐγὼ ἐξουσιασθήσομαι ὑπό τινος. 13 τὰ βρώματα τῇ κοιλίᾳ, καὶ ἡ κοιλία τοῖς βρώμασιν· ὁ δὲ Θεὸς καὶ ταύτην καὶ ταῦτα καταργήσει. τὸ δὲ σῶμα οὐ τῇ πορνείᾳ, ἀλλὰ τῷ Κυρίῳ, καὶ ὁ Κύριος τῷ σώματι· 14 ὁ δὲ Θεὸς καὶ τὸν Κύριον ἤγειρε καὶ ἡμᾶς ἐξεγερεῖ διὰ τῆς δυνάμεως αὐτοῦ. 15 οὐκ οἴδατε ὅτι τὰ σώματα ὑμῶν μέλη Χριστοῦ ἐστιν; ἄρας οὖν τὰ μέλη τοῦ Χριστοῦ ποιήσω πόρνης μέλη; μὴ γένοιτο. 16 ἢ οὐκ οἴδατε ὅτι ὁ κολλώμενος τῇ πόρνῃ ἓν σῶμά ἐστιν; ἔσονται γάρ, φησίν, οἱ δύο εἰς σάρκα μίαν· 17 ὁ δὲ κολλώμενος τῷ Κυρίῳ ἓν πνεῦμά ἐστι. 18 φεύγετε τὴν πορνείαν. πᾶν ἁμάρτημα ὃ ἐὰν ποιήσῃ ἄνθρωπος ἐκτὸς τοῦ σώματός ἐστιν, ὁ δὲ πορνεύων εἰς τὸ ἴδιον σῶμα ἁμαρτάνει. 19 ἢ οὐκ οἴδατε ὅτι τὸ σῶμα ὑμῶν ναὸς τοῦ ἐν ὑμῖν ἁγίου Πνεύματός ἐστιν, οὗ ἔχετε ἀπὸ Θεοῦ, καὶ οὐκ ἐστὲ ἑαυτῶν; 20 ἠγοράσθητε γὰρ τιμῆς· δοξάσατε δὴ τὸν Θεὸν ἐν τῷ σώματι ὑμῶν καὶ ἐν τῷ πνεύματι ὑμῶν ἅτινά ἐστι τοῦ Θεοῦ.

Ευαγγελικο Ανάγνωσμα: Κατά Λουκαν ΙΕ´ 11 - 32

11 Εἶπε δέ· Ἄνθρωπός τις εἶχε δύο υἱούς. 12 καὶ εἶπεν ὁ νεώτερος αὐτῶν τῷ πατρί· πάτερ, δός μοι τὸ ἐπιβάλλον μέρος τῆς οὐσίας. καὶ διεῖλεν αὐτοῖς τὸν βίον. 13 καὶ μετ’ οὐ πολλὰς ἡμέρας συναγαγὼν ἅπαντα ὁ νεώτερος υἱὸς ἀπεδήμησεν εἰς χώραν μακράν, καὶ ἐκεῖ διεσκόρπισεν τὴν οὐσίαν αὐτοῦ ζῶν ἀσώτως. 14 δαπανήσαντος δὲ αὐτοῦ πάντα ἐγένετο λιμὸς ἰσχυρὰ κατὰ τὴν χώραν ἐκείνην, καὶ αὐτὸς ἤρξατο ὑστερεῖσθαι. 15 καὶ πορευθεὶς ἐκολλήθη ἑνὶ τῶν πολιτῶν τῆς χώρας ἐκείνης, καὶ ἔπεμψεν αὐτὸν εἰς τοὺς ἀγροὺς αὐτοῦ βόσκειν χοίρους· 16 καὶ ἐπεθύμει γεμίσαι τὴν κοιλίαν αὐτοῦ ἀπὸ τῶν κερατίων ὧν ἤσθιον οἱ χοῖροι, καὶ οὐδεὶς ἐδίδου αὐτῷ. 17 εἰς ἑαυτὸν δὲ ἐλθὼν εἶπε· πόσοι μίσθιοι τοῦ πατρός μου περισσεύουσιν ἄρτων, ἐγὼ δὲ λιμῷ ὧδε ἀπόλλυμαι! 18 ἀναστὰς πορεύσομαι πρὸς τὸν πατέρα μου καὶ ἐρῶ αὐτῷ· πάτερ, ἥμαρτον εἰς τὸν οὐρανὸν καὶ ἐνώπιόν σου· 19 οὐκέτι εἰμὶ ἄξιος κληθῆναι υἱός σου· ποίησόν με ὡς ἕνα τῶν μισθίων σου. 20 καὶ ἀναστὰς ἦλθε πρὸς τὸν πατέρα ἑαυτοῦ. ἔτι δὲ αὐτοῦ μακρὰν ἀπέχοντος εἶδεν αὐτὸν ὁ πατὴρ αὐτοῦ καὶ ἐσπλαγχνίσθη, καὶ δραμὼν ἐπέπεσεν ἐπὶ τὸν τράχηλον αὐτοῦ καὶ κατεφίλησεν αὐτόν. 21 εἶπε δὲ αὐτῷ ὁ υἱὸς· πάτερ, ἥμαρτον εἰς τὸν οὐρανὸν καὶ ἐνώπιόν σου, καὶ οὐκέτι εἰμὶ ἄξιος κληθῆναι υἱός σου. 22 εἶπε δὲ ὁ πατὴρ πρὸς τοὺς δούλους αὐτοῦ· ἐξενέγκατε τὴν στολὴν τὴν πρώτην καὶ ἐνδύσατε αὐτόν, καὶ δότε δακτύλιον εἰς τὴν χεῖρα αὐτοῦ καὶ ὑποδήματα εἰς τοὺς πόδας, 23 καὶ ἐνέγκαντες τὸν μόσχον τὸν σιτευτόν θύσατε, καὶ φαγόντες εὐφρανθῶμεν, 24 ὅτι οὗτος ὁ υἱός μου νεκρὸς ἦν καὶ ἀνέζησεν, καὶ ἀπολωλὼς ἦν καὶ εὑρέθη. καὶ ἤρξαντο εὐφραίνεσθαι. 25 Ἦν δὲ ὁ υἱὸς αὐτοῦ ὁ πρεσβύτερος ἐν ἀγρῷ· καὶ ὡς ἐρχόμενος ἤγγισε τῇ οἰκίᾳ, ἤκουσε συμφωνίας καὶ χορῶν, 26 καὶ προσκαλεσάμενος ἕνα τῶν παίδων ἐπυνθάνετο τί εἴη ταῦτα. 27 ὁ δὲ εἶπεν αὐτῷ ὅτι ὁ ἀδελφός σου ἥκει, καὶ ἔθυσεν ὁ πατήρ σου τὸν μόσχον τὸν σιτευτόν, ὅτι ὑγιαίνοντα αὐτὸν ἀπέλαβεν. 28 ὠργίσθη δὲ καὶ οὐκ ἤθελεν εἰσελθεῖν. ὁ οὖν πατὴρ αὐτοῦ ἐξελθὼν παρεκάλει αὐτόν. 29 ὁ δὲ ἀποκριθεὶς εἶπε τῷ πατρὶ· ἰδοὺ τοσαῦτα ἔτη δουλεύω σοι καὶ οὐδέποτε ἐντολήν σου παρῆλθον, καὶ ἐμοὶ οὐδέποτε ἔδωκας ἔριφον ἵνα μετὰ τῶν φίλων μου εὐφρανθῶ· 30 ὅτε δὲ ὁ υἱός σου οὗτος, ὁ καταφαγών σου τὸν βίον μετὰ πορνῶν, ἦλθεν, ἔθυσας αὐτῷ τὸν μόσχον τὸν σιτευτὸν. 31 ὁ δὲ εἶπεν αὐτῷ· τέκνον, σὺ πάντοτε μετ’ ἐμοῦ εἶ, καὶ πάντα τὰ ἐμὰ σά ἐστιν· 32 εὐφρανθῆναι δὲ καὶ χαρῆναι ἔδει, ὅτι ὁ ἀδελφός σου οὗτος νεκρὸς ἦν καὶ ἀνέζησε, καὶ ἀπολωλὼς ἦν καὶ εὑρέθη.

ΔΙΔΑΣΚΑΛΙΑ 

Πατρός Νικολάου Μαυρομμάτη 

Αθήνα, 28 Φεβρουαρίου 2016

Είχαμε πει από την περασμένη Κυριακή όπου ανοίξαμε αυτό το ευλογημένο βιβλίο το Τριώδιο, που έχει η Εκκλησία μας ...

Ακούστε τώρα τι γίνεται.

Είχαμε πεί λοιπόν, κάναμε μια εισαγωγή και είδαμε ότι η Εκκλησία μας με αφορμή το ότι είμαστε αμαρτωλοί μας ενώνει.

Αυτό δε που έχει μεγάλη σημασία για τον άνθρωπο είναι η αμαρτία. Αυτό τον κάνει και χοροπηδάει, αυτό τον κάνει και δεν έχει ειρήνη, δεν έχει χαρά.

Γιατί ξέρετε τι είναι να προσπαθούν οι άνθρωποι να επιτύχουν τον κόπο τους και να μην μπορούν να το επιτύχουν αυτό;

Και αυτό τους το στερεί η αμαρτία.

Η αμαρτία είναι η αστοχία.

Η αστοχία δηλαδή είναι αυτό που έχουμε πει πολλάκις και πάλιν και πολλάκις ότι το τραγούδι λέει:

"Τι ζητάω, τι ζητάω, μία ευκαιρία στον Παράδεισο να πάω".

 Άρα είναι λαχτάρα αυτό, πόθος.

Δεν ξέρει τι είναι ο Παράδεισος.

Εδώ μας μαθαίνει η Εκκλησία το πού είναι ο Παράδεισος. 

Εντός ημών εστί.

 Όταν δεν το επιτυγχάνει αυτό και αισθάνεται άσχημα. Λέει απέτυχα.

 Ξέρετε τι είναι να φτάσεις σε ένα σημείο στην ζωή σου και να σου πούνε ότι απέτυχες!

 Δηλαδή καθόμουνα και σκεφτόμουν παραδείγματος χάρη όλοι αυτοί που σκοτώσανε ανθρώπους για ιδεολογίες δηλαδή όπως ο Στάλιν, 25 εκατομμύρια  ανθρώπους. 25 εκατομμύρια για μια ιδεολογία!

 Οπότε ξαφνικά προλάβανε, κάποιοι, κάποιοι αρκετοί, αυτοί δηλαδή που είχαν κυριευθεί από τον παράδεισο της ιδεολογίας και τους λένε δεν υπάρχει, τελείωσε, αυτό ήταν. 

Φανταστείτε ένα γκρέμισμα, να είναι 70-80 χρονών και ένα γκρέμισμα ας πούμε να γίνεται στη Σοβιετική Ένωση, στη Ρωσία, ένα γκρέμισμα, να φεύγει η σημαία, να φεύγουν σφυροδρέπανα, να φεύγουν κοκκινίλες, να φεύγουν από εδώ εξανθήματα, να καταστρέφονται Σταλιγκραντ και τα λοιπά, να λέγεται Αγία Πετρούπολη πάλι και ο άλλος τώρα σου λέει τι γίνεται!

Είναι φοβερό το πράγμα να σου γκρεμίζουνε όταν θα βρεθείς κάποια στιγμή σε αυτή την κατάσταση, να σου γκρεμίσουνε. 

Λοιπόν, η Εκκλησία μας για να μην βρεθείς σε αυτή την κατάσταση μας λέει ότι είμαστε αμαρτωλοί. 

Αυτό ότι είμαστε όλοι σε ένα καζάνι και μάλιστα ο Χριστός μας είχε πει ποιός είναι αναμάρτητος να πάρει την πέτρα να πετάξει, ποιός είναι αναμάρτητος να πάρει την πέτρα.

Άρα φύγανε αφού ήταν όλοι οι ομονοούντες και δεν πετροβόλησε κανένας την γυναίκα, την αμαρτωλό, δεν την πετροβόλησε κανένας. 

Αυτό ήταν μια ενωτική πράξη. 

Και αυτό το έχουν όλοι, την αίσθηση της αμαρτίας, την έχουν όλοι όσοι πλησιάζουν την Εκκλησία.

Όσοι πλησιάζουν το φως, τότε βλέπουν καλύτερα τον εαυτό τους μέσα στον καθρέφτη. Όσοι πλησιάζουν το φως. Μέσα στο σκοτάδι, τι να δεις;

(..)

Άμα πάς στο φως τότε θα φανεί ότι είμαστε τρισάθλιοι. 

Λοιπόν και αυτό το είχε και ο Σωκράτης. Μόλις πλησίασε και κατάλαβε, ο Θεός τον πλησίασε και κατάλαβε, είπε αυτός "ένα ξέρω ότι δεν ξέρω τίποτα. 

Και γι' αυτό και εμείς εδώ πέρα έχουμε το βιβλίο της μετανοίας μας που μας διδάσκει πως να μετανοούμε και σε τι και γιατί και πώς. 

Είναι το βιβλίο του Τριωδίου.

Αν όμως δεν πας κοντά στον Χριστό μας, δεν μπορείς να καταλάβεις τίποτα. Αν δεν πας κοντά στο φως.

 Και επίσης παρατηρήσαμε και κάποιο άλλο πράγμα.

Αυτό το άλλο πράγμα που παρατηρήσαμε ήταν ότι εμείς γνωρίζουμε ότι αμαρτάνουμε και αυτό είναι αφορμή για ενότητα και για μετάνοια για μας.

 Ενώ για τον κόσμο η αμαρτία είναι αφορμή για καύχημα, για να πάνε πιο μακριά. 

Δείτε τις κυβερνήσεις. 

Λέει τι έκανα εγώ, τι έκανες εσύ ρε, τι έκανες, εγώ ρε τι έκανα;

 Λοιπόν, είναι αφορμή για καύχημα, αντί να πούνε πω πω τα κάναμε τρις χειρότερα όλοι.

Τίποτα, στον κόσμο υπάρχει μετάνοια, σε αυτούς δεν υπάρχει μετάνοια. Γιατί είναι Φαρισαίοι ας πούμε. 

Όταν προσλαμβάνεις ένα στυλ, αυτομάτως είσαι υπό κρίση.

(..)

Απλός άνθρωπος να είσαι που θα σε βάλουν σε καμιά δουλειά και θα την κάνεις. 

Όταν προσλάβεις ένα ύφος, αυτομάτως είσαι υπο κρίσιν και αυτομάτως θα βρεθείς έξω.

Έτσι και ο Φαρισαίος είχε πάρει το ύφος, ήξερε, και ενώ τα έκανε αυτά που έλεγε πραγματικά, αλλά είχε βγάλει τον εαυτό του έξω από μόνος του, με το να νομίζει ότι αυτός επειδή τα ξέρει είναι και αναμάρτητος.

Είναι αυτό που με διδάσκανε και οι δάσκαλοι μου, ότι επειδή χειροτονηθήκαμε, λέει παιδί μου, δεν σημαίνει ότι έχουμε τον Χριστό στην τσέπη μας και ότι εμείς είμαστε, ας πούμε, εδώ πέρα...

Και επίσης υπάρχει και το παπαδίστικο ύφος... 

Ας αφήσουμε τα άλλα και ας γίνουμε άνθρωποι.

Λοιπόν, η εκκλησία μας θα τολμήσω να πω ότι μας προβάλλει έτσι, αλλά πρέπει να βρούμε ένα καλύτερο τύπο ακόμη, να βρούμε έναν καλύτερο τύπο.

Ούτε του Τελώνου, ούτε του Φαρισαίου. Ούτε του Τελώνου.

Να βρούμε ένα τύπο, ας πούμε, των Αγίων μας.

 Του Παϊσίου, του Βασιλείου, του Ιωάννου του Χρυσοστόμου.

Έναν άλλο τύπο. 

Αυτός είναι ο τύπος. 

Δεν είναι ούτε του Τελώνου, γιατί αυτός πολύ κλαιγότανε. Ούτε του αλλουνού που πολύ καυχιότανε.

Ούτε πολύ να κλαίγεσαι.

 Τι να κλαίς, αφού είναι ανοιχτός ο Παράδεισος. Γιατί κάνεις έτσι, ρε κυρία μου!

Έκλεισε η πόρτα του Παραδείσου και κάνεις έτσι;

 Δεν πας στη θριαβεύουσα εκκλησία, μυρωδιά δεν έχεις από αυτό; Τι κάνεις έτσι. ..

Εντάξει, λυπηρό είναι, έχασες έναν συναγωνιστή.

 Αλλά θα σου το αναπληρώσει το Άγιο Πνεύμα. Οπότε λες:

Αν είστε πέντε φύγετε, αν είστε δέκα ελάτε.

Εμένα το Άγιο Πνεύμα μου κανέναν δεν φοβάται.

Οπότε λες και αυτό.

Και ερχόμαστε σήμερα στον Άσωτο.

Ο Άσωτος. Ένα παράξενο πράγμα. 

Η πληγή, ας πούμε, και ο πόνος της αποξένωσης να σε κάνει πιο πολύ άνθρωπο.

Να σε κάνει πιο πολύ άνθρωπο. Φυσικά, αν την αισθανθείς και σπαταλήσεις τον βίο σου ασώτως.

Όπως είπα, παραδείγματος χάριν, σε μία κοπέλα η οποία έψαχνε κατά Βούδα μεριά, κατά Κούδα μεριά, Βραχμαπούτρα μεριά και από εκεί όλες αυτές τις μεριές.

Λέω, δεν σου μένει πολύς χρόνος, ρε παιδί μου. 

Ψάξε κατευθείαν στην Εκκλησία και αν δε σ' αρέσει, τότε αν σου μείνει χρόνος και ότι χρόνος σου μείνει, ψάξε και κατά Μωάμεθ μεριά, ας πούμε.

Ψάξε κατευθείαν εδώ τώρα, περάσαν τα χρόνια. Έψαξες 40 χρόνια εκεί. Έχεις βρει τίποτα. ;

Λέει, όχι δεν έχω βρει τίποτα. 

Ωραία, έλα προς τα δω, κατά δω μεριά και μετά ψάξε από εκεί αν σου μείνει χρόνος.

Γιατί μπορεί να μην μας μείνει, ξέρουμε τι γίνεται αύριο;

 Λοιπόν, ένα παράδοξο πράγμα, ας πούμε, ότι η ξενιτιά, σημαντικό είναι να την αισθανθείς βέβαια αλλά εδώ είναι ένα παράδοξο ότι οι άνθρωποι καλύπτουν και αυτό το πόνο, με ένα παυσίπονο.

Δρούν κατευθείαν στον πόνο, κάνουν δράση κατευθείαν στον πόνο.

 Έλα όμως που ο Χριστός μας λέει ότι αυτά τα παυσίπονα θα σταματήσουν κάποια στιγμή και δεν θα υπάρχει η παρηγοριά.

Πχ

Σήμερα οι νέοι θέλουν να παρηγορηθούν με το να έχουν τατουάζ, σκουλαρίκι, χρυσαφικά, μηχανές, αυτοκίνητα, πράγματα, γυναίκες, ταξίδια, ρεβεγιόν, καλοκαιρινές διακοπές.... Καλοκαιρινές διακοπές. Για πάντα, θέλουν τέτοια. 

 Αυτά όμως θα τα καταργήσει ο Θεός. Δηλαδή θα πάρεις αυτά να παρηγορηθείς.

Και θα σου πω και κάτι άλλο, στον καθέναν από εμάς. Αυτοί που τα είχαν, ήταν παρηγορημένοι; Όχι.

Δεν ήταν παρηγορημένοι. 

Και ο ίδιος ο Αλέξανδρος απαρηγορητος ήταν. 

Γιατί ναι μεν ήθελε να ενώσει τους Έλληνες, ναι μεν ήθελε- αυτό πρώτη φορά το λέω- ναι μεν ήθελε να ενώσει τους Έλληνες, ήθελε να ελευθερώσει τα παράλληλα της Μικράς Ασίας, τους Έλληνες εκεί. 

Η καλύτερη παραδείγματος χάριν, η πιο ωραία πόλη και η πιο καλύτερη πόλη ήταν η Έφεσος. Από όλες τις πόλεις που υπήρχαν των αρχαίων Ελλήνων. 

Λοιπόν... Ήθελε να τους ελευθερώσει τους Ιωνες και ήθελε να δώσει και ένα μάθημα στους αγύρτες βαρβάρους που κάθε μία και δύο ενώ είχαν τόσα χρυσά, τόσα πετρέλαια και κοιτάγανε να φάνε εμάς με τις σταφίδες....

 Αλλά τι έγινε; Από την απαρηγορησία του μετά δεν ήθελε να ξαναγυρίσει πίσω. Δεν τον κράταγε ο κόσμος. 

Πάμε και πάμε και πάμε και πάμε.

Παρόλα αυτά είχε τον πολιτισμό μέσα του. Έκανε αυτό που έπρεπε για ζωή αλλά και αυτό δεν τον γέμιζε. Γι' αυτό δεν ξαναγύρισε πίσω.

Άρα δεν τον χώραγε η γη.

 Και γι' αυτό ακριβώς ό,τι και να κάνεις από αυτά, δηλαδή και Μέγας Αλέξανδρος να είσαι δεν θα σε γεμίσει.

 Οπότε έχουμε ένα άλλο πράγμα ας πούμε την μετάνοια.

Αλλάζω τα μυαλά μου και γεμίζω και έρχομαι στα συγκαλά μου. 

Την ιστορία της σημερινής παραβολής την ξέρουμε. Ο Χριστός μας έχει δύο γιούς.

Αυτόν που είναι μέσα στην εκκλησία και αυτόν που είναι απ'έξω από την εκκλησία. Και θυσιάζεται καθημερινά. 

Λοιπόν αυτός έχει αυτά τα 99 πρόβατα και μετά κοιτάει να πάρει και το άλλο. Τους αφήνει όσους είναι στην εκκλησία- σου λέει όσο είστε στην εκκλησία, μην φοβάσαι μες στην εκκλησία- και μετά κοιτάει να πάρει αυτούς που φεύγουν από την Εκκλησία.

Ένας από αυτούς ήταν και ο άσωτος.

 Αυτός τι έκανε, πως μετανόησε; Μετανόησε απ' την κοιλιά του. 

Γι' αυτό το άγιο σώμα πρέπει να το προσέχουμε.

Μην το αφήσετε εκτεθειμένο. 

Εάν το αφήσεις στον ήλιο θα πάθει ηλίαση, εάν το αφήσεις στο κρύο θα πάθει κρυολογήματα και στο πολύ πολύ κρύο θα πάθει κρυοπαγήματα.

Γι' αυτό ακριβώς, μην το αφήνετε εκτεθειμένο το σώμα σας το άγιο. Ακούστε το και συνεργαστείτε μαζί του.

Πρώτον. 

Και δεύτερον:

Αυτή η συνεργασία χωράει και άλλους. Εμένα, εσάς, τον άλφα, τον βήτα...

Προπαντός δε τον Χριστό μας που ήρθε σαν ζητιάνος για να πραγματώσει εκείνο που έβαλε και σαν προδιαγραφή για τον ίδιο Του τον εαυτό. 

Το Εμείς. Δεν μπορώ να κάνω χωρίς εσένα. Τελεία και παύλα. 

Γι' αυτό ακριβώς λοιπόν μην αφήνετε, το σώμα θα μας οδηγήσει. 

Είδατε που λέει τα βρώματα για την κοιλία και η κοιλία για τα βρώματα.

Πρώτη φορά το άκουσα γερά. 

Αυτό είναι δικαιοσύνη. 

Ασχολήσου με τα βρώματα και με την κοιλιά σου.

Τι θα φας, τι θα πιείς, ασχολήσου!

Τα βρώματα για την κοιλία και η κοιλία για τα βρώματα. Σου ξεκαθαρίζει εκείνο.

Είναι σαν και εκείνο που είπε:

Τα του Καίσαρος τω Καίσαρι και τα του Θεού τω Θεώ. Τα της σαρκός και τα των δερματίνων χιτώνων...

Να ασχοληθείς μαζί τους, μην είσαι αδιάφορος. 

Δεν βλέπετε τι γίνεται, πώς πέφτουνε σαν τα κοτόπουλα τα μεγαλωμένα και φτασμένα δύο κιλά σε ένα μήνα! Έτσι είμαστε. 

Ο κόσμος πρησμένος, χαλασμένος όλος. Έχουν γεμίσει τα νοσοκομεία και ζητάμε κονδύλια για να τους θεραπεύουμε.

Αντί να τους κάνουμε την διατροφή καλά. 

Λοιπόν, τα βρώματα για την κοιλία και η κοιλία για τα βρώματα. Τα οποία θα τα καταργήσει αυτά μετά ο Θεός.

Αλλά γιατί το έχουμε τώρα; Γιατί είναι σχολείο αυτό.

 Οπότε το σωματάκι μας να το προσέξουμε, να το προσέξουμε.

Και να μην το αφήσουμε εκτεθειμένο. Εκτός εκκλησίας είναι εκτεθειμένο. Προσπαθήστε μαζί με τον ιερέα σας.

Μαζί με την ιεροσύνη που χάρισε ο Χριστός. Αγαπήστε την, μιλήστε, κουβεντιάστε.

Για να δούμε τι θα βγάλουμε. 

Και εκείνη τη στιγμή δεν τα ξέρει ο παπάς όλα. Του αποκαλύπτονται, όπως αποκαλύπτονται και σε εσάς.

Και τώρα θα μου φέρει κάποιος την εικόνα του Ασώτου από το προσκυνηταρι.

Κοιτάχτε κάτι που το είδα κάτι για πρώτη φορά. Εδώ είναι οι άγγελοι οι οποίοι είναι έκπληκτοι, κατάπληκτοι. Εδώ είναι οι άγγελοι που είναι κατάπληκτοι από την φιλανθρωπία του Θεού.

Από την άκρα φιλανθρωπία του Θεού. Απορούνε. "Δεν μας έβαλε εμάς να δουλέψουμε και πηγαίνει ο ίδιος!". Είναι κατάπληκτοι, με μια απορία.

Δείχνει ο ένας τον άλλον και μιλάνε έτσι και γυρίζουνε ας πούμε με μια απορία μεγάλη. Λέει ο ίδιος κατεβαίνει! Η άκρα φιλανθρωπία.

 Ακούστε τώρα.

Κάτω δείχνει τον Άσωτο που βόσκει τους χοίρους. Εις τους αγρούς βόσκει χοίρους.

Οι Πατέρες λένε οτι βόσκει τα πάθη του, τα πάθη του. Οι χοίροι είναι τα πάθη του.

Και τα ξυλοκέρατα για τα οποία λένε οι περιγραφές μέσα, ότι έχουν στην αρχή μια γλυκιά γεύση μετά είναι πικρά όμως.

Και εδώ πέρα γυρίζει ο άσωτος και βλέπουμε τον Χριστό μας να του πιάνει το κεφαλάκι και να τον ευλογεί, να πηγαίνει να πέσει στην αγκαλιά του.

Στον πρεσβύτερο δεν δείχνει τον Χριστό μας. 

Γιατί δεν τον έβλεπε για Χριστό. 

Βλέπετε ότι είναι ο ίδιος. Ο ίδιος δεν μίλησε στον πρεσβύτερο; Ο ίδιος δεν μίλησε στον νεότερο;. Ο ίδιος μίλησε και στον πρεσβύτερο.

Ε, αυτός δεν τον είδε για Χριστό του.

 Είναι αυτό που έγινε ότι δεν τον είδαν οι Φαρισαίοι για Χριστό. Πήγε εκεί, δεν Τον είδαν για Χριστό.(...)

Οπότε βλέπετε ότι εδώ πέρα. 

Αυτός δεν τον βλέπει για Χριστό. Ο άλλος τον βλέπει για Χριστό Θεό. Ο άλλος δεν τον βλέπει για Χριστό Θεό. 

Μιλάνε και του δείχνει κιόλας. 

Ας φιλήσουμε τον Χριστό στην εικόνα. Πού είναι ο Χριστός;

 Γιατί καμιά φορά θα πηγαίνετε να σκύψετε να φιλησετε αλλά είδες τι γίνεται;. Αν δεν προβληματιστείς...

Πόσοι θα προσκύνησαν την εικόνα; Θα πήγαν να φιλήσουν στο κέντρο.

Γιατί στο κέντρο φιλάμε συνήθως. Δεν θα φιλήσανε τον Χριστό . 

Δεν θα προβληματιστηκαν ποιός είναι αυτός; Δεν βλέπω σε αυτόν φωτοστέφανο.

Να προβληματιστεί. Είναι το βιβλίο των αγραμμάτων. Ο αγράμματος θα προβληματιστεί, ο γραμματισμένος θα προβληματιστεί. Ο ημιμαθής δεν θα προβληματιστεί. 

Λοιπόν βλέπετε ότι δεν αναγνωρίζουμε τον Θεό.

Όπως δεν Τον αναγνώρισαν οι Ιουδαίοι. Πάρα πολλοί εκ των Ιουδαίων και μέχρι και σήμερα. 

Επίσης. Να πούμε και ένα άλλο. 

Λέει στον Όρθρο στο Συναξάρι  

Τη αυτή ημέρα της του ασώτου υιού παραβολής επί του ιερού Ευαγγελίου μνειαν ποιούμεθα ην οι θειοτατοι Πατέρες ημών δευτέραν εν τω Τριωδίω ενέταξαν.

Δηλαδή την δεύτερη Κυριακή στο Τριώδιο το έβαλαν.

 Και λέει Στίχος:

Άσωτος εί τις, ως εγώ, θαρρών ίθι. • Θείου γάρ οίκτου πάσα ήνοικται θύρα.

 Στα νεοελληνικά η απόδοση. 

Όποιος είναι άσωτος σαν και εμένα, τρέξε με θάρρος.

Είναι όντως ανοιχτή για όλους η θύρα του θείου οίκτου, του Παραδείσου, είναι όντως ανοιχτή. 

Αυτά έμαθα εγώ σήμερα και ότι όταν δεν είσαι κοντά στον Εκκλησία δεν μπορείς να ξέρεις.

 Έρχου και ίδε, είχε πει ο Φίλιππος στον Ναθαναήλ. Έλα και θα δεις.

Πήγε και είδε και έμεινε όλη την ημέρα μαζί του και δεν ξαναφυγε ποτέ. 

Επίσης να πούμε από το αποστολικό ανάγνωσμα. 

Αδελφοί είμαστε ελεύθεροι. Άνθρωπος χωρίς ελευθερία δεν υπάρχει, η εικόνα του Θεού χωρίς ελευθερία. Είναι εκ των ων ουκ άνευ. 

Δηλαδή δεν υπάρχει, δεν γίνεται.

 Ο Θεός όταν μας έδινε την ελευθερία πόναγε πολύ. 

(...)

Λέει Πάντα μοι ἔξεστιν, ἀλλ’ οὐ πάντα συμφέρει·

 Τα πάντα μου επιτρέπονται αλλά δεν είναι όλα συμφέρον. Συμφέρον έτσι.

Συμφέρον, Συν φέρον. Φέρει και αυτό τον αγώνα το δικό σου. Συμφέρον.

 Δηλαδή ο αγώνας ο δικός μας είναι να φέρουμε το σώμα μας προς το φως. Υπάρχουν ορισμένα πράγματα τα οποία συν φέρουν.

Δηλαδή βοηθάνε και αυτά.

 Όπως είναι το καροτσάκι για τον ανάπηρο, είναι οι πατερίτσες για αυτόν που έχει σπάσει το πόδι και τα λοιπά.

 Αυτά είναι συμφέροντα. Πάρτε την βοήθεια, κοίτα το συμφέρον σου. 

Όταν παίρνεις ένα αμάξι γιατί το κάνεις αυτό; Για να σε φέρει εκεί που θέλεις να πας.

Για αυτό. Για να είναι το συμφέρον σου, να μην είναι ασύμφορο. Δηλαδή εσύ να θες να πας εκεί και αυτό να σε πηγαίνει αλλού. 

Λένε επίσης οι τροφές προορίζονται για τα κοιλιά για την κοιλιά και η κοιλιά είναι καμωμένη για τις τροφές.

Πράγματι. Αφού είναι καμωμένη για τις τροφές είναι δίκαιο αυτό. Κοίταξε τι τροφή θα βάζεις, τι συνεργασία θα έχετε. 

Όπως κοιτάς τι παπά θα πάρεις και τι γιατρό θα πάρεις και τι δικηγόρο θα πάρεις. Έτσι δεν κοιτάς;

Ε, κοίταξε και το φαΐ που τρως.

Γι' αυτό η εκκλησία μας στηρίζεται εκεί. Νηστεία λέει. 

Νηστεία. Τι είναι αυτό; 

Η νηστεία είναι το πρώτο βήμα. 

Σου λέει μην τρως από αυτό. Για να βρεις το δρόμο σου.

Όπως σας λέω εγώ. 

Μην τρώτε γλυκά, μην τρώτε άσπρο αλεύρι είτε κρουασάν, είτε ότι έχει άσπρο, είναι λάσπη. 

Μην τρώτε κρέατα, μην τρώτε γλυκά. Μην τρώτε άσπρο αλεύρι, κρέατα, γλυκά.

Το σώμα δεν είναι κατασκευασμένο για την πορνεία. Δηλαδή τι εννοεί αυτό;

Δεν είναι κατασκευασμένο για να το κάνεις κομματάκια, φέτες. Αυτό δίνει απάντηση στις επιστήμες. 

( ..)

Το σώμα δεν είναι για την πορνεία. Για να το κάνεις κομματάκια.

 Πχ πας στο γιατρό για τις αρθρώσεις σου που πονάνε και σου λέει αυτός θα πάρεις αντιφλεγμονωδη.

 Δεν έρχεται να σου πει ρε μεγάλε έλα εδώ, το έχεις κομματιάσει το σώμα σου γιατί τρως φλεγμονωδεις τροφές!

 Δεν είναι κατασκευασμένο το σώμα για να διχάζεται με το φαρμάκι. Κάποια στιγμή να το πάρεις το αντιφλεγμονωδες.

 Για να σου θυμίσει ότι έχασες την ελευθερία σου. Τι ώρα είναι; Πρέπει να πάρω το φάρμακο.

Ο Θεός όμως θα τα αχρηστέψει και το ένα και το άλλο και μετά τι θα κάνεις εσύ;

Θα τα αχρηστέψει αυτά και μετά τι θα κάνεις;. Βρίσκεις τώρα παρηγοριά.

Εγώ λοιπόν κάνω ύμνο του σώματος, εγώ κάνω ύμνο του σώματος που πήρε ο ίδιος ο Θεός.

Ενώ άλλοι αυτόν τον ύμνο του σώματος δεν τον θέλουν. Το σώμα είναι για την πυρά λένε. 

Είναι αυτό που μαστιγώνονται οι ιερείς σε κάποιες αιρέσεις, είδατε που αυτομαστιγώνονται! 

Εγώ αυτή τη στιγμή σας κάνω ύμνο του σώματος.

Και σταματάω εδώ. Υμνο του σώματος, προσέξτε το!

Και σας ερμηνεύω αυτά που δεν καταλάβαινα ούτε εγώ μέχρι εχθές. Ούτε εγώ μέχρι εχθές δεν τα καταλάβαινα!

Όπως παραδείγματος χάρη ας πούμε που λέει εκεί πέρα οι τροφές προρίζονται για την κοιλιά και η κοιλιά είναι καμωμένη για τις τροφές. 

Ποιό είναι το δίκαιο; Να ασχοληθείς. 

(..)

Η σημερινή ημέρα είναι το προεορτιο της Αναλήψεως. 

Αυτό το σώμα δεν το έχουμε αγαπήσει. 

Ο Θεός όμως το αγάπησε και το πήγε και το κάθισε στα δεξιά του Θεού και Πατρός .

Αυτή η ημέρα είναι το προυμνιο της γιορτής της Αναλήψεως. 

Αφήστε όλες τις κακές έξεις στις τροφές και προσέξτε το σώμα γιατί από αυτό θα μετανοήσουμε.